DEVELOPMENT GUIDELINES FOR LEARNING WITH HAPPINESS OF THE STUDENTS IN THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE SUPHANBURI
Keywords:
Development guidelines, Learning with HappinessAbstract
This research aimed (1) to study the state of happy learning among students under the jurisdiction of the Secondary Educational Service Area Office Suphanburi, and (2) to propose guidelines for developing happy learning among these students. The research was conducted in two phases. In Phase 1, the study examined the current state of happy learning using a sample of 335 students selected through multi-stage sampling. The research instrument had a reliability coefficient of .976. Data were analyzed using descriptive statistics: percentage, mean, and standard deviation. In Phase 2, guidelines for developing happy learning were explored through interviews with seven key informants, including educational administrators, school principals, heads of student support systems, and students, selected by purposive sampling. Data were analyzed using content analysis.
The results revealed that: (1) the overall state of happy learning among students was at a high level. Among the aspects studied, the highest mean score was in the aspect of teacher kindness and friendliness. (2) The proposed guidelines for developing happy learning comprised six key aspects with a total of 59 items: (1) acceptance (8 items), (2) teacher kindness and friendliness (18 items), (3) self-love and pride (5 items), (4) learning based on interest (10 items), (5) enjoyable and stimulating lessons (10 items), and (6) application of lessons to daily life (8 items).
References
กรมอนามัย. (2564). สุขภาพดี มีชัยไปกว่าครึ่ง .นนทบุรี: ศูนย์สื่อสิ่งพิมพ์แก้วเจ้าจอม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
กิติยวดี บุญซื่อ และคณะ. (2540). ทฤษฎีการเรียนรู้อย่างมีความสุข ต้นแบบการเรียนรู้ทางด้านหลักทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษา.
ขนิษฐา บุญมาวาษา. (2561). ความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชาจังหวัดชลบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ตรีชฎายุ บุตรศรี.(2563). การพัฒนาด้วยบ่งชี้ความสุขในการเรียนวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปิยะมาส ตัณฑะตะนัย. (2560). ปัจจัยคัดสรรที่ส่งผลต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียนเตรียมทหารสถาบันวิชาป้องกันประเทศ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานัน. (2563). การจัดการห้องเรียนและแหล่งเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
ปทุมพร เปียถนอม.(2567). การพัฒนาความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พระธรรมปิฎก. ป.อ. ปยุตโต. (2541). แง่คิดข้อสังเกตเกี่ยวกับการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
มะลิ หาธรรม. (2559). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนตามแนวทางการเรียนรู้อย่างมีความสุขเรื่องหลักการใช้ภาษาไทยชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มารุต พัฒนผล. (2557). การจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างการรู้คิดและความสุขในการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร:จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี.(2567). แผนพัฒนากรศึกษาขั้นพื้นฐาน(พ.ศ.2566-2570) ฉบับปรับปรุง (พ.ศ.2567 - 2570). เรียกใช้เมื่อ 1 ตุลาคม 2567 จาก https://mathayomspb.go.th/ebook/detail/33
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). ปฏิรูปการเรียนรู้ผู้เรียนสำคัญสุด. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ.(2540). คู่มืออบรมครูแนวการใช้หลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช 2544. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.(2540). โครงการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน:ทฤษฎีและแนวทางปฏิบัติ.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ไอเดียร์สแควร์.
อโณทัย ธีประทีป. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนของนิสิตมหาวิทยาลัยบูรพา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The New Psychology of Success. Random House.
