STUDY OF THE RELATIONSHIP BETWEEN LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AND THE EFFECTIVENESS OF SCHOOLS UNDER THE TAK MUNICIPALITY EDUCATION DIVISION
Keywords:
Superior leadership, school administrators, effectivenessAbstract
This research aims to 1) study the level of super leadership among school administrators, 2) study the effectiveness of the school, and 3) study the relationship between super leadership among school administrators and school effectiveness. This is a quantitative research study examining the concept of super leadership, using the framework of Manz and Sims (1991). The population consists of 160 school administrators and teachers from four schools. The sample consists of 113 school administrators and teachers, selected using determined sampling with the Krejcie and Morgan table. The research instrument is a 5-point Likert scale questionnaire with reliability coefficients of 0.976 and 0.982. Statistical analysis includes mean, standard deviation, and Pearson correlation coefficient.
The research findings revealed that: 1) The overall level of super leadership among school administrators was high. When considering individual aspects, the aspect with the highest average score was motivating personnel to set their own goals. 2) The overall effectiveness of the school was high. When considering individual aspects, the aspect with the highest average score was the developed teaching framework and effective teaching management in all classrooms. 3) The overall relationship between super leadership among school administrators and school effectiveness was statistically significant at the .01 level. When considering individual aspects, the aspect with the highest correlation was the quality of the curriculum, including preparation for curriculum development.
References
กองการศึกษา เทศบาลเมืองตาก. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา Self-Assessment Report: SAR ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนในสังกัดกองการศึกษา เทศบาลเมืองตาก. https://www.tessabantak.go.th/h3_office6.php.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2561). สุดยอดภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.
เจริญ สุระประเสริฐ. (2559). ภาวะผู้นำของนายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัด พิจิตร. ใน วิทยานิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตร, สาขาการบริหารรัฐกิจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2562). ทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 14). อมรการพิมพ์.
ชมพูนุท มีหิรัญ. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียนและแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครูที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ชลบุรี เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
เทพรัตน์ ศรีคราม. (2562). ภาวะผู้นําเหนือผู้นําของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32 ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
บุณยานุช เที่ยงธรรม. (2565). ภาวะผู้นำเหนือผู้นำที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การ ศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.) 6(3), 222-336.
ปณิลิน จันภักดี. (2565). ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปิยะวรรณ คิดโสดา (2561). ภาวะผู้นำของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 11. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พวงเพ็ญ เขียวเสน และคณะ. (2562). "ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1." วารสารนาคบุตรริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.11(2),72.
พรพิสุทธิ์ พรหมเทศน์. (2562). ปัจจัยความเครียดในการปฏิบัติงานของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานในโรงเรียนมัธยมศึกษาในสำนักงานศึกษาธิการ ภาค 11. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พัชรินทร์ ยืนนาน. (2561). การพัฒนาแนวทางการบริหารงบประมาณในสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษา อุดรธานี เขต 4. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิชัย ลิ้มเฉลิม. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเหนือผู้นำกับพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหาร สถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูโรงเรียนในสหวิทยาเขตราชนครินทร์. ใน วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี.
วรัชยา ลาบบุญ. (2563). คุณลักษณะส่วนบุคคลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุทิน สุขกาย. (2562). การศึกษาประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1." วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย 1(1), 69-71.
Cliff, Ricketts, and Ricketts C. John. (2011). eadership: Personal Development and Career Success. New York: Delmar Cengage Learning.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper & Row.
Glickman, Carl D., Stephen P. Gordon, and Jovita M. Ross-Gordon. Supervision and Instructional
(2018). Leadership a Developmental Approach. 1 0 th ed. New York: Pearson.
Krejcie, R.V., & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educationaland psychological measurem.
Manz, C. C., & Sims, H. P. (1991). The New Super Leadership Leading Other to Lead
Themselves. San Francisco: Berreit-Koehler.
