การศึกษาความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู
คำสำคัญ:
ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน, เทคโนโลยีดิจิทัล, การพัฒนาระบบ, ความปลอดภัยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อสำรวจระดับการดำเนินงาน สภาพที่คาดหวัง และความจำเป็นในการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่อาศัยเทคโนโลยีดิจิทัลเป็นเครื่องมือสนับสนุน ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู รวมถึงการสังเคราะห์แนวทางการพัฒนาระบบดังกล่าวให้เหมาะสมกับบริบทพื้นที่ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสาน โดยเก็บข้อมูลจากผู้บริหารสถานศึกษาและครูจำนวน 308 คน ซึ่งกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์เครซี่และมอร์แกน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยสะท้อนว่า การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลทั้งในสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับสูง แนวทางการพัฒนาที่ได้จากการวิจัยเน้นการใช้ข้อมูลนักเรียนอย่างเป็นระบบ การประยุกต์เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการคัดกรองและติดตาม การสร้างความร่วมมือระหว่างโรงเรียน ครอบครัว และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนการพัฒนาทักษะดิจิทัลอย่างปลอดภัยผ่านกระบวนการเรียนรู้เชิงปฏิบัติ เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจและการแก้ไขปัญหาของนักเรียนในบริบทดิจิทัล
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ฐิติวัสส์ หมั่นกิจ และ คณะ. (2568).การพัฒนารูปแบบการดูแลและสร้างความปลอดภัยแก่นักเรียนในยุคดิจิทัล โดยใช้ชุมชนเป็นฐานสำหรับโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(1),238-250.
ญาดา สังขภิญโญ. (2565). รูปแบบการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้แนวคิดวงจรคุณภาพเดมมิ่งสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เลย เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
แพรพลอย พัฒนะแสง. (2565). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 - 2570). เรียกใช้เมื่อ 15 ตุลาคม 2568 จาก https://sites.google.com/nbgo.th/edu-plan.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน. (2563). รายงานผลการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. ลำปาง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน OBEC CARE. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Jackson, S. K. (2015). The effects of a cognitive-behavioral group counselingintervention that emphasizes self-management techniques on the classroom behavior and self-efficacy of middle school students. Review of Educational Research, 63(3), 249–294.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample sizes for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610.
