แนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักปัญญาวุฒิธรรม 4 ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2

ผู้แต่ง

  • วารุณี ศรีใจ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระมหาอุดร อุตฺตโร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • วินัย ทองมั่น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

แนวทาง, การบริหารงานวิชาการ, ปัญญาวุฒิธรรม 4, โรงเรียนประถมศึกษา

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาการบริหารงานวิชาการ และ 2) เสนอแนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักปัญญาวุฒิธรรม 4 ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2 โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากผู้บริหารสถานศึกษาและหัวหน้าวิชาการ จำนวน 152 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ ใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น .993 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า

1. ปัญหาการบริหารงานวิชาการโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.34, S.D.=0.55) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าทุกด้านมีปัญหามากที่สุดได้แก่ ด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ ( =4.40, S.D.=0.55) รองลงมาด้านการจัดสื่อและวัสดุเพื่อการเรียนการสอน ( =4.34, S.D. =0.53) และด้านที่มีปัญหาน้อยที่สุด ได้แก่ ด้านการวัดและประเมินผลการเรียนการสอน ( = 4.29, S.D.=0.59)

2. แนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักปัญญาวุฒิธรรม 4 ได้แก่ สัปปุริสสังเสวะ สัทธัมมัสสวนะ โยนิโสมนสิการ และธัมมานุธัมมปฏิบัติ สามารถประยุกต์ใช้ได้ทั้ง 5 ด้าน คือ การจัดหลักสูตรโดยสร้างเครือข่ายและพัฒนาครูผ่านกระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ และการโค้ช การจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามศักยภาพผู้เรียน การพัฒนาสื่อและเทคโนโลยีพร้อมติดตามผล การนิเทศแบบพัฒนาและพี่เลี้ยง และการประเมินเพื่อพัฒนา โดยนำผลไปปรับปรุงการสอนตามวงจร PDCA อย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ยุทธนา เกื้อกูล. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามจังหวัดชายแดนภาคใต้เพื่อสร้างผู้เรียนสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

วิมล เดชะ. (2559). กาบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนดีประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

วิไลพร คงอินทร์ และคณะ. (2559). การศึกษาปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยสตูล. โรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2. (2566). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษาระดับชาติ (O-NET) ปีการศึกษา 2566. อุทัยธานี: สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). คู่มือการปฏิบัติงานของข้าราชการและบุคลากรทางการศึกษา รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการ สถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

อภิชา พุ่มพวง. (2559). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.

อมรรัตน์ หาญณรงค์. (2559). การบริหารงานวิชาการของศูนย์การศึกษาพิเศษ ภาคอีสานตอนบน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 1. นวัตกรรมสร้างสรรค์ ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนไทยแลนด์ 4.0. กรุงเทพมหานคร.

อ้อมใจ วงษ์มณฑา และคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหาร จัดการหลักสูตรและกระบวนการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดชายแดนภาคใต้. ใน รายงานผลการวิจัย. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan, Determining Sample Size for Research Activities, Educational and Psychological Measurement. 30 (3), 607-610.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย