ถอดบทเรียนแนวคิดโคดาวาริจากมหาวิทยาลัยสึคุบะ สู่ภาวะผู้นำทางการศึกษาที่เหนือมาตรฐาน
คำสำคัญ:
โคดาวาริ, ภาวะผู้นำทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยสึคุบะบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อถอดบทเรียนแนวคิดโคดาวาริจากการศึกษาดูงาน
ณ มหาวิทยาลัยสึคุบะ ประเทศญี่ปุ่น และวิเคราะห์ความเชื่อมโยงของแนวคิดนี้กับภาวะผู้นำทางการศึกษาในบริบทการบริหารองค์กรสมัยใหม่ที่ให้น้ำหนักกับตัวชี้วัดและผลลัพธ์ที่วัดได้
ในระยะสั้น โดยใช้การวิเคราะห์แนวคิดร่วมกับการสะท้อนประสบการณ์จากการศึกษาดูงาน ผ่านกรอบทฤษฎีทางการบริหาร ภาวะผู้นำ และวัฒนธรรมองค์กร เพื่อทำความเข้าใจว่าแนวคิดโคดาวาริมีคุณลักษณะอย่างไร และสัมพันธ์กับการพัฒนาผู้นำและการยกระดับคุณภาพ
ของสถาบันการศึกษาในลักษณะใด
ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าโคดาวาริเป็นมาตรฐานทางจริยธรรมในการปฏิบัติงานที่ตั้งอยู่บนความมุ่งมั่นต่อคุณภาพ ความรับผิดชอบ และการให้คุณค่าแก่ผู้อื่น โดยผู้ที่ยึดถือแนวคิดนี้จะรักษาความประณีตของงานไว้อย่างสม่ำเสมอแม้ในรายละเอียดที่ปราศจาก
การตรวจสอบจากภายนอก แนวคิดนี้ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญสามประการที่เชื่อมโยงกันตามระดับของการวิเคราะห์ ได้แก่ คุณค่าภายในและแรงจูงใจที่ยั่งยืนในระดับบุคคลซึ่งขับเคลื่อนการทำงานจากความรับผิดชอบต่อตนเองมากกว่ารางวัลภายนอก มาตรฐานคุณภาพที่ไร้ข้อประนีประนอมในระดับงานซึ่งมุ่งความประณีตและความรับผิดชอบต่อคุณภาพ
ในทุกขั้นตอน และวัฒนธรรมองค์กรบนฐานความไว้วางใจและทุนทางสังคมในระดับองค์กรซึ่งเกิดจากการให้เกียรติซึ่งกันและกันของบุคลากรทุกระดับ ทั้งนี้ ความนอบน้อม การให้เกียรติ
ในวิชาชีพ และความใส่ใจในรายละเอียด เป็นปัจจัยสำคัญที่หล่อหลอมภาวะผู้นำที่น่าเชื่อถือและยั่งยืน
บทความเสนอว่าการนำโคดาวาริมาใช้ในภาวะผู้นำทางการศึกษามิใช่การเลียนแบบวัฒนธรรมญี่ปุ่น หากเป็นการยกระดับมาตรฐานภายในของผู้นำจากการมุ่งทำงานให้ผ่านเกณฑ์การประเมิน ไปสู่การสร้างคุณค่าที่สูงกว่ามาตรฐานทั่วไป ควบคู่กับการพัฒนาคุณภาพองค์กรบนฐานการให้คุณค่าแก่ความเป็นมนุษย์ เพื่อนำไปสู่สถาบันการศึกษาที่สร้างและส่งมอบคุณค่าทางปัญญาได้อย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2566). วิเคราะห์ PISA 2022 และอนาคตทิศทางการศึกษาไทย Beyond 2025.
Aivazi, R., & Brett, R. (2024). Exploring hidden dimensions: Catalyst for quality culture. Chartered Quality Institute.
Amabile, T. M., & Kramer, S. J. (2011). The progress principle: Using small wins to ignite joy, engagement, and creativity at work. Harvard Business Review Press.
Aoki, K., & Staeblein, T. (2018). Monozukuri capability and dynamic product variety: An analysis of the design-manufacturing interface at Japanese and German automakers. Technovation, 70–71, 33–45.
Aristotle. (2000). Nicomachean ethics (R. Crisp, Trans.). Cambridge University Press. (Original work published ca. 350 B.C.E.)
Collins, J. (2001). Good to great: Why some companies make the leap and others don't. HarperBusiness.
Crosby, P. B. (1979). Quality is free: The art of making quality certain. McGraw-Hill.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2017). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. Guilford Press.
Gittell, J. H. (2003). The Southwest Airlines way: Using the power of relationships to achieve high performance. McGraw-Hill.
Greenleaf, R. K. (1977). Servant leadership: A journey into the nature of legitimate power and greatness. Paulist Press.
Hara, Y., Ikenobo, S., & Han, S. H. (2022). Understanding the philosophy of Japanese hospitality. In A new approach to resilient hospitality management. Springer.
Hewitt, P. L., & Flett, G. L. (1991). Perfectionism in the self and social contexts: Conceptualization, assessment, and association with psychopathology. Journal of Personality and Social Psychology, 60(3), 456–470.
Hofstede, G. (2001). Culture's consequences: Comparing values, behaviors, institutions, and organizations across nations (2nd ed.). Sage.
Ishikawa, K. (1985). What is total quality control? The Japanese way. Prentice-Hall.
Janis, I. L. (1982). Groupthink: Psychological studies of policy decisions and fiascoes (2nd ed.). Houghton Mifflin.
Kahneman, D., Fredrickson, B. L., Schreiber, C. A., & Redelmeier, D. A. (1993). When more pain is preferred to less: Adding a better end. Psychological Science, 4(6), 401–405.
Kano, N., Seraku, N., Takahashi, F., & Tsuji, S. (1984). Attractive quality and must-be quality. Hinshitsu (Quality, The Journal of the Japanese Society for Quality Control), 14(2), 147–156.
Leary, M. R., Diebels, K. J., Davisson, E. K., Jongman-Sereno, K. P., Isherwood, J. C., Raimi, K. T., Deffler, S. A., & Hoyle, R. H. (2017). Cognitive and interpersonal features of intellectual humility. Personality and Social Psychology Bulletin, 43(6), 793–813.
Lencioni, P. M. (2002). The five dysfunctions of a team: A leadership fable. Jossey-Bass.
Maslach, C., & Leiter, M. P. (2016). Understanding the burnout experience: Recent research and its implications for psychiatry. World Psychiatry, 15(2), 103–111.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
OECD. (2023). PISA 2022 results (Volume I and II): Country notes – Thailand. OECD Publishing.
Putnam, R. D. (1995). Bowling alone: America's declining social capital. Journal of Democracy, 6(1), 65–78.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). Jossey-Bass.
Teece, D. J., Pisano, G., & Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategic management. Strategic Management Journal, 18(7), 509–533.
