Strengthening the mental health of the elderly through basic guidelines meditation practice: A Case Study of Willpower Institute by Means of Buddhist Psychology, Tak Province
Keywords:
Mental Health, Elderly, Guidelines Practice, Basic Meditation PracticeAbstract
This research aimed to compare the mental health of the elderly through basic guidelines meditation practice: a case study of willpower institute by means of Buddhist psychology, Tak province before and after basic guidelines meditation practice.
The population was elderly men and women aged 60 years and over who participated in the basic meditation practice according to the guidelines of the Mindfulness Institute, who voluntarily participated in the basic meditation practice for at least 1 month, totaling 21 people. This is quasi-experimental design research combined with qualitative data analysis from focus group discussions. The complete Thai Mental Health Index has a reliability value of 0.87. The statistics used for analysis are percentage, mean, standard deviation, and t-test.
The research results found that the elderly who practiced meditation had the same mental health as the general population, followed by those who had lower mental health than the general population, and those who had higher mental health than the general population. After initial meditation practice, the elderly had the same mental health as the general population, followed by those with higher mental health than the general population, and those with lower mental health than the general population. The results of the comparison of mental health of the elderly before and after practicing the basic meditation practice guidelines, a case study of the Institute of Mental Power, Tak province, for a period of 1 month, found that there was a statistically significant positive trend in mental health change after initial meditation training.
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2564). สิทธิและสวัสดิการผู้สูงอายุ. https://www.dop.go.th/th/know/15/646.
กรมสุขภาพจิต. (2545). สุขภาพจิตคืออะไร. https://dmh.go.th/faq/mentalhealth.asp.
กรมสุขภาพจิต. (2558). มาตรฐานการส่งเสริมสุขภาพจิตและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตสำหรับโรงพยาบาลชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
กรมสุขภาพจิต. (2564). ดูแลสุขภาพกาย-สุขภาพจิต เพื่อความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น,
https://dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=30554.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564) การเพิ่มขึ้นของผู้สูงอายุ ความท้าทายต่อระบบ
สวัสดิการสังคมไทย. https://opendata.nesdc.go.th/dataset/3d52c7fd-b4d1-4040-aeaa-
fc854c/resource/5f575779-78dd-4b0e-b41a-f3f79c6344bb/download/5.-..pdf.
กนกภรณ์ ทองคุ้ม, นริสรา พึ่งโพธิ์สภ, นันท์ชัตสัณห์ สกุลพงศ์. (2564). พลังสุขภาพจิตในผู้สูงอายุ แนวคิดและ
แนวทางการเสริมสร้างพลังสุขภาพจิต, วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา,
(1), 105-116.
กลุ่มนโยบายและยุทธศาสตร์ กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). สถิติผู้สูงอายุ ปีพ.ศ. 2565.
htts://www. dop.go.th/th/know/side/1/1/1962.
กาญจนา หาญศรีวรพงศ์ และ พระมหามิตร ฐิตปญฺโญ. (2562). สมาธิกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตมนุษย์.
วารสารวิชาการธรรมทรรศน์. 19(1). 287-295.
กานดาวสี มาลีวงษ์. (2560). สังคมผู้สูงอายุกับประเด็นปัญหา.
https://mwi.anamai.moph.go.th/th/elderly-group/download/?did=178839&id
=37240&reload=.
ชมรมพุทธศาสตร์สากล. (2566). ประโยชน์ของสมาธิ. https://www.ibsofficial.com/meditation2/.
ประกาศิต ประกอบผล. (2560). การพัฒนาคุณภาพจิตตามแนววิปัสสนากรรมฐาน. วารสารวไลยอลงกรณ์
ปริทัศน์ (มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(3), 85-100.
พึ่งเนตร สฤษดิ์นิรันดร์ และ อาคม อารยาวิชานนท์. (2563). สมาธิบำบัดทางการแพทย์.
วารสารสรรพสิทธิเวชสาร, 41(1), 29-40.
พระครูสิริพุทธิศาสตร์ (นพรักษ์ นาเมือง), ธานี สุวรรณประทีป และ วิโรจน์ คุ้มครอง. (2566). การเสริมสร้างสุขภาพจิตของผู้สูงอายุตามหลักวิปัสสนาภาวนา : กรณีศึกษา ชุมชนวัดสุคนธาราม อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย. 5(5). กันยายน – ตุลาคม.
พระไตรปิฎก. (2545). พระไตรปิฎกเล่มที่ 1 พระวินัยปิฎก เล่มที่ 1 มหาวิภังค์ ภาค 1.
https://84000.org/tipitaka/read/?index_1.
พระธรรมมงคลญาณ (วิริยังค์ สิรินฺธโร) (2558). หลักสูตรคุรุสาสมาธิ เล่ม 2, โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119
เทคนิค พริ้นติ้ง.
พระไพศาล วิสาโล. (2550). สุขภาพองค์รวมกับสุขภาพสังคม. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการประจำปี
การพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล ครั้งที่ 8 วันที่ 13-16 มีนาคม 2550, เมืองทองธานี.
ภมรพรรณ์ ยุรยาตร์. (2556.) สุขภาพจิตและการปรับตัวสู่สังคมสมัยใหม่. ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2566). สังคมผู้สูงอายุนัยต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ. http://www.stou.ac.th/stouonlione/lorn/data/sec/Lom12/05-01.html.
ยุวดี พนาวรรต. (2560). การเสริมสร้างสุขภาพจิตผู้สูงวัยไทยด้วยวิปัสสนากรรมฐาน. สาขาวิชาพุทธจิตวิทยา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
โรงพยาบาลคลินิกและสถาบันด้านการศึกษาสุขภาพ. (2559), สาเหตุของปัญหาสุขภาพจิต. https://www.health2click.com/2018/09/17/สาเหตุของปัญหาสุขภาพจิต/.
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2549). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย. (พิมพ์ครั้งที่ 9). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุนิสา ค้าขึ้น, หฤทัย กงมหา, วิจิตร แผ่นทอง, ปรางทิพย์ ทาเสนาะ เอลเทอร์. (2563). ภาวะสุขภาพจิตและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี, 36(3), 150-163.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการเสริมสร้างสุขภาพ (สสส.). (2561). การเปลี่ยนแปลงในผู้สูงอายุ. https://www.thaihealth.or.th/การเปลี่ยนแปลงในผู้สูงอายุ-2/.
สถาบันจิตตานุภาพ. (2567). ทำสมาธิทำไม., https://www.willpowerinstituteusa.com/th/ทำสมาธิทำไม.
อำพล จินดาวัฒนะ และคณะ. (2550). การสร้างเสริมสุขภาพ : แนวคิดหลักการและบทเรียนของไทย, สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
SDBMOVE, (2021, 9 สิงหาคม). สุขภาวะทางจิตที่ดีไม่เพียงมีประโยชน์ส่วนบุคคล แต่ยังช่วยลดค่าใช้จ่ายของรัฐด้านการดูแลสุขภาพด้วย. https://www.sdgmove.com/2021/08/09/mental-wellbeing-curb-social-and-health-care-cost/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Thai Psychological Association
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมจิตวิทยาแห่งประเทศไทย
ข้อความที่ปรากฎในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสมาคมจิตวิทยาแห่งประเทศไทย แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
