The Study of Cultural Identity to Promote Community Based Tourism of Bang Luang Market, Nakhonpathom province
Main Article Content
Abstract
Cultural tourism is essential to the state's policy for stimulating the economy and generating income for communities. Thailand boasts a rich and enduring cultural heritage, with diverse aspects that render each tourist destination unique. Nevertheless, similarities exist in the Thai way of life and culture. Creating a tourism identity that reflects the essence of the local community and captures tourists' interest is crucial for attracting visitors. This research focused on studying and gathering cultural information about the Bang Luang Market community in Nakhon Pathom province, conducting in-depth interviews with a specific sample group of 10 individuals considered traditional residents of the area. This aimed to reflect the cultural heritage of the community, and the research results found that old wooden houses, the Tuptim Goddess Shrine, ancient Chinese musical instruments, the annual Chinese New Year procession, local cuisine (Chun Pia), and Chinese musical performances are elements that define the community's identity. These findings can be used to enhance and promote tourism in various ways. For example, creating training programs related to local cuisine and Chinese music can help strengthen and sustain the community's future.
Article Details
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.
References
มนรัตน์ ใจเอื้อ และคณะ.2558. “รูปแบบการตลาดเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงมรดกวัฒนธรรม: ชุมชนบางหลวง ตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม”. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี. 12(3), 12-24.
พงษ์ศิริ เทพวงษ์. 2553. “ประวัติศาสตร์ชุมชนตลาดบางหลวง ร.ศ.122 อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พิชัย สดภิบาล และคณะ.2558. “กลยุทธ์การจัดการอย่างยั่งยืนสำหรับการอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมของตลาดพื้นถิ่นที่มีอายุมากกว่า 100 ปี”. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. 14(1), 17-24.
ขวัญยุพา ศรีสว่าง และ มัสลิน บัวบาน.2557. “การพัฒนารูปแบบการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของตลาดบางหลวง อ.บางเลน จ.นครปฐม”. วารสารวิทยาการจัดการ.
ชาคริต สิทธิฤทธิ์.2559 “จับต้องได้ - จับต้องไม่ได้ : ความไม่หลากหลาย ในความหลากหลายของมรดกทางวัฒนธรรม.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 8(2), 141-160.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. 2565. แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ ประเด็น การท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2566, จาก สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ: http://nscr.nesdc.go.th/masterplans-05/
ศูนย์ประสานงานเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน. 2556. “แนวคิด CBT”. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2566, from CBT-N-CC | Thailand CBT Network Coordination Center ศูนย์ประสานงานเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชน: https://thaicommunitybasedtourismnetwork.wordpress.com/cbt/concept/