ห่วงโซ่คุณค่าทางวัฒนธรรม: ชุดไทยในจังหวัดสงขลา

ผู้แต่ง

  • สิริพร รอดเกลี้ยง สถาบันทักษิณคดีศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • บุญเลิศ จันทระ สถาบันทักษิณคดีศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

ห่วงโซ่คุณค่า, ชุดไทย , สงขลา

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาห่วงโซ่คุณค่าของชุดไทยในจังหวัดสงขลา โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก ศึกษาจากผู้ประกอบการธุรกิจร้านเช่าชุดไทยในพื้นที่ 5 อำเภอในจังหวัดสงขลาประกอบด้วย อำเภอหาดใหญ่ อำเภอเมืองสงขลา อำเภอสิงหนคร อำเภอบางกล่ำ อำเภอจะนะ กลุ่มทอผ้าพื้นเมือง ร้านตัดเย็บชุดไทยในจังหวัดสงขลา ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวเกี่ยวกับชุดไทย วิเคราะห์ข้อมูลจากเนื้อหาสัมภาษณ์และเอกสารที่เกี่ยวข้อง ด้วยการพรรณนาวิเคราะห์ตามลำดับของกิจกรรมในห่วงโซ่คุณค่า

ผลการศึกษา พบว่า ห่วงโซคุณค่าทางวัฒนธรรมของชุดไทยในจังหวัดสงขลา มีบริบทการใช้ 4 ด้าน ได้แก่ การแต่งชุดไทยในงานแต่งงาน การแต่งกายชุดไทยในวันสำคัญต่างๆ การแต่งชุดไทยเพื่อการท่องเที่ยว ชุดไทยกับความเชื่อ โดยผู้มีส่วนได้เสีย ประกอบด้วย ช่างแต่งหน้า/ทำผม/ทำเล็บ ร้านถ่ายรูป วัด โรงแรม บริษัทนำเที่ยว กลุ่มผู้ผลิต กลุ่มผู้ขาย กลุ่มผู้ซื้อ และกลุ่มภาครัฐ เป็นต้น พบว่าแหล่งผลิตชุดไทย ตัดเย็บชุดไทยให้ได้มาตรฐาน ผู้ประกอบกลางชุดไทย การให้บริการเช่าชุดไทยอย่างครบวงจร กลุ่มผู้บริโภคที่มาใช้บริการชุดไทย

เอกสารอ้างอิง

ขวัญทิวา ผิวผาด. (2555). ความเชื่อ การบนบานและการใช้ของแก้บนผู้มาแก้บนศาลเจ้าแม่นมสาว เกาะนมสาว ตําบลสามร้อยยอด อําเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ดนุพล ยั่งยืน .(2560) .การศึกษารสนิยมของผู้บริโภคคนไทยที่มีต่อองค์ประกอบทางการออกแบบที่พัฒนามาจากชุดไทยพระราชนิยม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

บุญเลิศ จันทระ. (2544). การศึกษาทางมานุษยวิทยาวัฒนธรรม:กรณีศึกษาประเพณีการแต่งงานกับนางไม้ ในเขตอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.

นงเยาว์ จิรันดร. (2568). ท่องเที่ยวหาดใหญ่โต 20% มาเลย์ยังเป็นหลัก-อินโดฯมาแรง. https://songkhlafocus.com/economy/26907/06/

พัลยมล หางนาค. (2557) .ศึกษารูปแบบพื้นที่และการใช้พื้นที่ของกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัชรีภรณ์ ชัยบูรณ์และสรพงษ์ วงศ์ธีระธัรณ์ .(2566). การศึึกษาและการสร้างสรรค์ภาพถ่ายชุดไทยเพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(2), 33-39.

ศิรภัสสร ทองโตนด. (2559). การออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีวัยทำงานที่ประยุกต์จากชุดไทยพระราชนิยม [ศิลปนิพนธ์ปริญญาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สุธินี ภัทรปญญาภรณ์. (2557) .ศึกษาแผนธุรกิจเช่าชุดไทย เดอะเลอค่าไทยเดรสค์ [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

อนุสรา ทองช่วยและคณะ. (2564). การพัฒนาชุดไทยร่วมสมัยสำหรับวัยรุ่นสตรีจากผ้าเดนิม.วารสารวิจัยเส้นใยผ้าและแฟชั่น, 1(1), 21-30.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

รอดเกลี้ยง ส., & จันทระ บ. (2026). ห่วงโซ่คุณค่าทางวัฒนธรรม: ชุดไทยในจังหวัดสงขลา. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลพระนคร, 6(1), 100–116. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/LiberalJ/article/view/8786

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย