Teachers’ Debt: An Obstacle to the Efficiency of Thai Education Teachers’ Debt: An Obstacle to the Efficiency of Thai Education
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article proposes that teachers’ debt is an obstacle to the effectiveness of Thailand’s education system. The issue can be analyzed under several important conceptual frameworks, including motivation theory, quality of work life theory, and job stress theory. These frameworks help explain that teachers’ debt is not merely a personal economic problem; rather, it represents a systemic factor that affects the efficiency of educational management and the overall quality of national education. The article intends to present policy recommendations suggesting that the resolution of teachers’ debt problems should be implemented through an integrated approach in four dimensions: 1) Systemic prevention (administrative management), 2) Structural reform (policy level), 3) Quality-of-life management (practical implementation), and 4) Cultivating a value-based financial culture (instilling sustainable financial values for the future). The theoretical proposition of this article emphasizes that teachers’ financial stability is a foundational factor for educational effectiveness. This perspective elevates the issue of teachers’ debt from being viewed merely as an economic concern to being understood as a systemic mechanism that directly influences the sustainable quality of Thailand’s education system.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ธเนศน์ นุ่นมัน. (2558, 27 พฤศจิกายน). อภิปัญหาหนี้ครูปมที่แก้ไม่ตก 11 ปีลุกลาม 1.2 ล้านล้าน. โพสต์ทูเดย์. https://www.posttoday.com/politics/401921.
ผู้จัดการ. (2567, 26 พฤศจิกายน). ครูแชมป์ข้าราชการถูกฟ้องล้มละลาย แก้หนี้ยากยิ่งกว่าลิงแก้แห. https://mgronline.com/daily/detail/9680000036667.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการบริหารการศึกษาและการบริหารสถานศึกษา. ข้าวฟ่าง.
วรรณพร เรืองรัตน์. (2556). การวัดประสิทธิภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ: กรณีศึกษาโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(3), 38–48.
วัชรพล ยงวณิชย์. (2566). เมื่อครูเป็นหนี้: โครงสร้างและวงจรหนี้สินข้าราชการครูผ่านการวิเคราะห์กลไกระบบราชการ [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://digital.car.chula.ac.th/cgi/viewcontent.cgi?article=13466&context=chulaetd.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำทางการศึกษาและการบริหารสถานศึกษา. ทิพยวิสุทธิ์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2560). การบริหารการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นร่วมสมัย. ทิพยวิสุทธิ์.
วิจารณ์ พานิช. (2562). ครูเพื่อศิษย์: สร้างการเรียนรู้สู่ระดับเชื่อมโยง. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 1. (2564). โครงการแก้ไขปัญหาหนี้สินครู 2564 กระทรวงศึกษาธิการ. https://www.trang1.go.th/web/6284/.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2565). รายงานสถานการณ์หนี้สินครูและมาตรการแก้ไข. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานสภาวะการศึกษาไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.
อรรถพล สืบพงศกร. (2563). การวัดประสิทธิภาพการปลูกปาล์มน้ำมันในประเทศไทย: กรณีศึกษาเกษตรกรผู้ปลูกปาล์มน้ำมันในจังหวัดสุราษฎร์ธานีและกระบี่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 40(4), 55–82.
Darling-Hammond, L. (2017). Empowered educators: How high-performing systems shape teaching quality around the world. Jossey-Bass.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.
Hanushek, E. A., & Woessmann, L. (2015). The knowledge capital of nations: Education and the economics of growth. MIT Press.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). McGraw-Hill.
Maslach, C., & Leiter, M. P. (2016). Burnout. Wiley.
