หนี้สินครู: อุปสรรคต่อประสิทธิภาพการศึกษาไทย Teachers’ Debt: An Obstacle to the Efficiency of Thai Education
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความทางวิชาการฉบับนี้เสนอประเด็นหนี้สินครูคืออุปสรรคต่อประสิทธิภาพการศึกษาไทยสามารถวิเคราะห์ภายใต้กรอบแนวคิดสำคัญ ได้แก่ แนวคิดแรงจูงใจในการทำงาน แนวคิดคุณภาพชีวิตในการทำงาน แนวคิดความเครียดในการทำงาน กรอบแนวคิดเหล่านี้ช่วยอธิบายว่าปัญหาหนี้สินของครูไม่ได้เป็นเพียงปัญหาทางเศรษฐกิจส่วนบุคคลเท่านั้น แต่ยังเป็นปัจจัยเชิงระบบที่ส่งผลต่อ ประสิทธิภาพการจัดการศึกษาและคุณภาพการศึกษาของประเทศโดยรวม โดยมีเจตจำนงเพื่อขอนำเสนอเป็นข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการแก้ไขปัญหาหนี้สินครูจำเป็นต้องดำเนินการแบบบูรณาการใน 4 มิติ คือ 1) ป้องกันเชิงระบบ (การบริหารจัดการ) 2) ปฏิรูปโครงสร้าง (นโยบาย) 3) บริหารคุณภาพชีวิต (การปฏิบัติ) 4) สร้างวัฒนธรรมทางการเงินเชิงคุณค่า (การปลูกฝังคุณค่าสู่อนาคต) โดยมีข้อเสนอเชิงทฤษฎีว่าครูที่มีความมั่นคงทางการเงิน คือ ปัจจัยตั้งต้นของประสิทธิภาพการศึกษาซึ่งถือเป็นการยกระดับจากการมองปัญหาหนี้เป็นเพียงประเด็นเศรษฐกิจ ไปสู่การมองเป็นกลไกเชิงระบบของคุณภาพการศึกษาไทยอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธเนศน์ นุ่นมัน. (2558, 27 พฤศจิกายน). อภิปัญหาหนี้ครูปมที่แก้ไม่ตก 11 ปีลุกลาม 1.2 ล้านล้าน. โพสต์ทูเดย์. https://www.posttoday.com/politics/401921.
ผู้จัดการ. (2567, 26 พฤศจิกายน). ครูแชมป์ข้าราชการถูกฟ้องล้มละลาย แก้หนี้ยากยิ่งกว่าลิงแก้แห. https://mgronline.com/daily/detail/9680000036667.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการบริหารการศึกษาและการบริหารสถานศึกษา. ข้าวฟ่าง.
วรรณพร เรืองรัตน์. (2556). การวัดประสิทธิภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ: กรณีศึกษาโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(3), 38–48.
วัชรพล ยงวณิชย์. (2566). เมื่อครูเป็นหนี้: โครงสร้างและวงจรหนี้สินข้าราชการครูผ่านการวิเคราะห์กลไกระบบราชการ [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://digital.car.chula.ac.th/cgi/viewcontent.cgi?article=13466&context=chulaetd.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำทางการศึกษาและการบริหารสถานศึกษา. ทิพยวิสุทธิ์.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2560). การบริหารการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นร่วมสมัย. ทิพยวิสุทธิ์.
วิจารณ์ พานิช. (2562). ครูเพื่อศิษย์: สร้างการเรียนรู้สู่ระดับเชื่อมโยง. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 1. (2564). โครงการแก้ไขปัญหาหนี้สินครู 2564 กระทรวงศึกษาธิการ. https://www.trang1.go.th/web/6284/.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2565). รายงานสถานการณ์หนี้สินครูและมาตรการแก้ไข. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานสภาวะการศึกษาไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.
อรรถพล สืบพงศกร. (2563). การวัดประสิทธิภาพการปลูกปาล์มน้ำมันในประเทศไทย: กรณีศึกษาเกษตรกรผู้ปลูกปาล์มน้ำมันในจังหวัดสุราษฎร์ธานีและกระบี่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 40(4), 55–82.
Darling-Hammond, L. (2017). Empowered educators: How high-performing systems shape teaching quality around the world. Jossey-Bass.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.
Hanushek, E. A., & Woessmann, L. (2015). The knowledge capital of nations: Education and the economics of growth. MIT Press.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). McGraw-Hill.
Maslach, C., & Leiter, M. P. (2016). Burnout. Wiley.
