Development of the leadership of local politicians as needed of people in Phra Saeng District, Surat Thani Province Development of the leadership of local politicians as needed of people in Phra Saeng District, Surat Thani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) study the leadership of local politicians in Phra Saeng District, Surat Thani Province; 2) analyze the key factors in developing the leadership of local politicians based on the needs of the people in Phra Saeng District, Surat Thani Province; and 3) propose guidelines for developing the leadership of local politicians based on the needs of the people in Phra Saeng District, Surat Thani Province. A mixed-methods research approach was used. For the quantitative research, questionnaires were used to collect data from a sample of 400 persons residing in Phra Saeng District, calculated using Taro Yamane's formula. As for the qualitative research, in-depth interviews were conducted to collect data from key informants, including three local administrative organization chief executives and six community committee members in Phra Saeng District, Surat Thani Province totaling 9 participants. A semi-structured interview was designed by the researcher, reflecting the factors contributing to the development of leadership among local politicians. Descriptive statistics (frequency, percentage, mean, and standard deviation) were employed for qualitative data, and content analysis was used for qualitative data.
The research findings showed that 1) overall, current leadership qualities are at a high level. The most highly regarded aspect is gaining respect from the local community, while the area needing most improvement is perseverance and resilience in the face of difficulties. 2) Regarding key factors in leadership development, factor analysis identified four main components, ranked in order of importance (cumulative variance): personality (65.71%), professionalism (59.98%), management (50.25%), and participation (34.73%). 3) A guideline for developing leadership qualities among local politicians based on the needs of the people in Phra Saeng District, Surat Thani Province, was presented. The researcher proposed a 5-P Model, comprising five key aspects: Participation, Planning & Management (Administration), Personality & Integrity), Professionalism and Public Service Orientation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2566). รายงานผลการประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปี พ.ศ. 2566. สำนักงานศูนย์วิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กัลยรัตน์ สุนทรสวัสดิ์, ภมร ขันธะหัตถ์, & ธนิศร ยืนยง. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารท้องถิ่นที่ส่งผลต่อการจัดทำแผนพัฒนาของเทศบาลในจังหวัดสระบุรี. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(49), 421–435.
ไชยวัฒน์ เผือกคง. (2561). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนเพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติตามหลักธรรมาภิบาลของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(6), 2407–2423.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2547). การกระจายอำนาจและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วิญญูชน.
บัณฑิตา สิทธิพงศากุล. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารกับองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
บัวรัตน์ ศรีนิล. (2560). การออกแบบวิจัยธุรกิจ การเก็บรวบรวมข้อมูล การออกแบบสอบถาม และการเลือกตัวอย่าง. คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระมหาสมหมาย สมกิจโจ (เสียงดีเพ็ง). (2565). ภาวะผู้นำตามหลักพุทธธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี (สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
ภาสพงศ์ ศรีพิจิตต์. (2562). การบริหารงานท้องถิ่นและการกระจายอำนาจในสังคมไทย. ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุทธิพงศ์ จันทร์เพ็ญ. (2566). บทบาทและความท้าทายของนักการเมืองท้องถิ่นในการสร้างการมีส่วนร่วมและการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการการบริหารท้องถิ่นและธรรมาภิบาล, 12(3), 85–102.
สุเมธ แสงนิ่มนวล. (2556). ต้นแบบการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. สถาบันพระปกเกล้า.
สุรกิจ สุวรรณแกม. (2561). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1998). Transformational leadership development. Consulting Psychologists Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Lussier, R. N. (2006). Management fundamentals: Concepts, applications, and skill development (3rd ed.). South-Western/Cengage Learning.
Stogdill, R. M. (1948). Personal factors associated with leadership: A survey of the literature. The Journal of Psychology, 25(1), 35–71. https://doi.org/10.1080/00223980.1948.9917362.
