Academic Administration in the Digital Era Based on the Threefold Training Principles of School Administrators under the Loei Primary Educational Service Area Office 1 Academic Administration in the Digital Era Based on the Threefold Training Principles of School Administrators under the Loei Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: (1) study the level of academic administration in the digital era; (2) examine academic administration based on the Threefold Training principles; and (3) propose guidelines and a model for academic administration in the digital era based on the Threefold Training principles for school administrators under the Loei Primary Educational Service Area Office 1. This research employed a mixed methods research design divided into three phases. Phase 1 (Quantitative) used a 5-level rating-scale questionnaire as the research instrument to collect data from 295 participants, whose sample size was determined using the Krejcie and Morgan (1970) table, with data analyzed by percentage, mean, and standard deviation. Phase 2 (Qualitative) used a structured interview form to conduct in-depth interviews with 5 key informants. Phase 3 used a model suitability and feasibility evaluation form completed by experts, and involved synthesizing the findings to develop and present the model.
The research results were as follows:1.) The overall level of academic administration in the digital era of school administrators was at a high level. When considering each aspect, learning management had the highest mean score, followed by student quality development and curriculum development, while measurement and evaluation had the lowest mean score. This reflected the readiness to effectively integrate digital media and innovations into the teaching and learning process. 2.) Academic administration in the digital era based on the Threefold Training principles was overall at a high level in all aspects, including sīla (discipline and ethical use of media), samādhi (focus and commitment to academic development), and paññā (the use of technology for analysis and innovation creation). Administrators applied these principles as tools to guide and drive the organization amid ongoing changes. 3.) The guidelines and model for academic administration in the digital era based on the Threefold Training principles could be summarized as the “Foundation-Process-Outcome Model,” which consisted of three key components: (1) sīla: establishing ethical standards and digital discipline; (2) samādhi: developing concentration and positive work attitudes; and (3) paññā: promoting higher-order thinking skills and educational innovation. The evaluation of suitability and feasibility by experts indicated that this model was at the highest level and could be applied as a practical guideline to sustainably enhance academic quality in educational institutions.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การบริหารสถานศึกษาที่เป็นนิติบุคคล. กระทรวงศึกษาธิการ.
จุฑามาศ มูลกระโทก. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2 ตามหลักไตรสิกขา. วารสารวิจัยวิชาการ, 7(2), 84.
นพณัฐ เบ้าทอง. (2566). การบริหารสถานศึกษาตามหลักไตรสิกขาของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 2(2), 1–2.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. สุวีริยาสาส์น.
พระครูปิยกิจบัณฑิต (กรกิจ ปิยธมฺโม). (2565). รูปแบบการบริหารจัดการศึกษาตามหลักไตรสิกขาของโรงเรียนวิถีพุทธในจังหวัดสุโขทัย. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 8(2), 1–13.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2562). ธรรมนูญชีวิต. โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
วีรภัทร ภักดีพงษ์. (2565). แนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษายุคดิจิทัลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(4), 241.
สมชัย ชัยสงคราม. (2565). การบริหารงานวิชาการตามหลักไตรสิกขาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 2(2), 10–12.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปี 2568. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2546). พระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 (พิมพ์ครั้งที่ 8). สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2548). มาตรฐานวิชาชีพทางการศึกษา. สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). กรอบแนวคิดและทิศทางการปฏิรูปการศึกษาเพื่ออนาคต. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2564). คุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยสวนสุนันทา, 3(2), 1–10.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2565, 20 มกราคม). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2569, จาก https://www.trueplookpanya.com/education/content/52232.
Grossman, P. (2011). Defining mindfulness by how poorly I think I pay attention during everyday awareness and other intractable problems for psychology's (re)invention of mindfulness. Psychological Assessment, 23(4), 1034–1040.
Habib, L., & Johannesen, M. (2020). The role of academic management in implementing technology-enhanced learning in higher education. Technology, Pedagogy and Education, 29(2), 129–146.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Smith, P. A. (2007). Academic optimism and student achievement in urban elementary schools. Journal of Educational Administration, 45(5), 556–568.
