School Administration Based on the Concept of No Child Left Behind School Administration Based on the Concept of No Child Left Behind
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to examine the concept of No Child Left Behind (NCLB). The study reveals that the NCLB concept emphasizes equity and the comprehensive enhancement of educational quality. It advocates for a shift in school management from a centralized approach to a learner-centered model that utilizes data-driven decision-making and encourages the participation of all stakeholders. This approach positions schools as pivotal mechanisms for reducing disparities and fostering the potential of every student. The application of the 7S Model facilitates a systematic analysis of weaknesses, planning, and operational adjustments by emphasizing the alignment of seven key components: a strategy that develops every learner (Strategy), a structure that supports collaboration (Structure), systems that facilitate learning (System), shared values that ensure no one is left behind (Shared Value), teachers’ skills in diverse instructional methods (Skill), staff who embody the spirit of teaching (Staff), and a flexible organizational culture (Style). This concept contributes to reducing educational inequality and sustainably improving quality. Regarding management, the PIE framework (Planning–Implementation–Evaluation) can be effectively applied in school administration. It begins with clear planning based on empirical data aimed at reducing disparities. Implementation focuses on efficient resource utilization, promoting stakeholder involvement, and leveraging technology to support all learner groups. Evaluation emphasizes comprehensive monitoring and continuous improvement. Therefore, school management guided by the No Child Left Behind philosophy, anchored in the principle of “holding hands and moving forward together,” fosters equitable education through networks and ongoing development. This leads to modern, internationally standardized educational quality and tangible student achievement outcomes.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชัยพฤกษ์ เสรีรักษ์. (2559). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษาไทย.
บุญรักษ์ ยอดเพชร. (2561). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การบริหาร.
ประวิต เอราวรรณ์. (2564). นโยบายการศึกษาของไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิชาการ.
ปิยนันท์ สวัสดิ์ศฤงฆาร. (2560). การจัดการศึกษาเพื่อความเสมอภาค. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พัฒนาการศึกษา.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก (6 เมษายน 2560). กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการรัฐสภา.
สถาพร บุตรใสย. (2563). การบริหารจัดการศึกษาในชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ชุมชนศึกษา.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2563). นวัตกรรมการศึกษาเพื่ออนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นวัตกรรมศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒน์. (2565). รายงานเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒน์.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุภัทร จำปาทอง. (2563). การวิเคราะห์นโยบายการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นโยบายศึกษา.
อรวรรณ ทิพย์ศรี. (2563). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิจัยศึกษา.
Darling-Hammond, L. (2007). Race, inequality and educational accountability: The irony of ‘No Child Left Behind’. Race Ethnicity and Education. 10(3), 245–260.
Darling-Hammond, L. (2007). The flat world and education: How America's commitment to equity will determine our future. New York, NY: Teachers College Press.
Deborah Meier. (2004). Many Children Left Behind: How the No Child Left Behind Act Is Damaging Our Children and Our Schools. Boston: Beacon Press.
Dee, T. S., & Jacob, B. A. (2011). The impact of No Child Left Behind on student achievement. Journal of Policy Analysis and Management. 30(3), 418–446.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. American: Random House.
Epstein, J. L. (2001). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. Boulder, CO: Westview Press.
Fayol, Henri. (1949). General and Industrial Management. London: Sir Isaac Pitman & Sons.
Gardner, H. (2006). Multiple intelligences: New horizons. American: Basic Books/ Hachette Book Group.
Gulick, L. (1937). Notes on the theory of organization. In L. Gulick & L. Urwick (Eds.), Papers on the science of administration (pp. 1–45). New York, NY: Institute of Public Administration.
Hanushek, E. A., & Raymond, M. E. (2005). Does school accountability lead to improved student performance? Journal of Policy Analysis and Management, 24(2), 297–327.
Haycock, K. (2006). Closing the achievement gap. Educational Leadership. 62(3), 6–11.
Ladson-Billings. (2006). From the Achievement Gap to the Education Debt: Understanding Achievement in U.S. Schools. Educational Researcher, 35(7), 3-12.
McKinsey & Company. (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top. London: McKinsey & Company.
Mintzberg, H. (1994). The Rise and Fall of Strategic Planning. New York: The Free Press.
Smith, M., & Kovacs, P. (2011). The impact of standards‐based reform on teachers: The case of No Child Left Behind. Teachers and Teaching: Theory and Practice, 17(2), 201–225.
Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP model for evaluation. In T. Kellaghan & D. L. Stufflebeam (Eds.), International handbook of educational evaluation (pp. 31–62). Boston, MA: Kluwer Academic Publishers.
Tomlinson, C.A. (2014) The Differentiated Classroom: Responding to the Needs of All Learners. (2nd ed). ASCD: Alexandria.
UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon Declaration and Framework for Action for the implementation of Sustainable Development Goal 4. Paris: UNESCO.
UNESCO. (2020). Global education monitoring report 2020: Inclusion and education – All means all. Paris: UNESCO.
