Management of Educational Institutions Towards Excellence in the Digital Society Under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization Management of Educational Institutions Towards Excellence in the Digital Society Under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The digital society has brought about multidimensional transformations, particularly in educational management where technologies are being integrated into school administration to enhance educational quality and develop learners toward excellence. However, there remains a lack of clear guidelines and models that are appropriate for the specific contexts of different areas. The purpose of this research was 1) to study the management of educational institutions towards excellence in the digital society under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization; and 2) to compare the opinions of teachers under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization regarding the administration of educational institutions toward excellence in the digital society, classified by work experience and school size. The samples of the study were 310 teachers under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization. The sample size was determined based on Krejcie and Morgan’s sampling table. The population was stratified by school size and selected through simple random sampling. The instrument used in this study was a questionnaire with the reliability value of 0.971 The data were analyzed by using percentage, mean and standard deviation. The hypotheses were tested by using t-test and F-test when the differences were found, Scheffe's method was used.
The research results revealed that: 1) The administration of educational institutions toward excellence in the digital society under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization, according to the opinions of teachers, was rated at a high level both overall and in each aspect. 2)The comparison of teachers’ opinions regarding the administration of educational institutions toward excellence in the digital society under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization, classified by work experience, revealed no statistically significant differences in overall opinions. However, when considering each aspect individually, a statistically significant difference at the .05 level was found in the aspect of personnel focus. 3) The comparison of teachers’ opinions regarding the administration of educational institutions toward excellence in the digital society under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization, classified by school size, in overall and each aspect was different at statistically significant level of .05
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กองยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา. (2567). เกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ ฉบับปี 2567-2570. กรุงเทพฯ:ภาพพิมพ์.
กระทรวงมหาดไทย. (2564). หนังสือกระทรวงมหาดไทย ที่ มท 0816.2/ว2741 เรื่องหลักเกณฑ์การกำหนดให้สถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่จัดการศึกษาในหลักสูตรพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศ เป็น“สถานศึกษาที่มีการจัดการศึกษาลักษณะพิเศษ”.สืบค้นจาก http://core-website.com/public/dispatch_upload/backend/core_dispatch_321526_1.pdf.
ณัฏฐ์ณิชา ชัยนนถี. (2564). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพะเยา.
ต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2559). การเป็นผู้นำยุคเศรษฐกิจดิจิทัลกับการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์กรทางการศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรมพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 7(1), 223-224.
บัณฑิตย์ ทาปิมปา. (2563). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามโครงการโรงเรียนร่วมพัฒนาตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุดดิจิทัล. ภาควิชาการบริหารการศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
พิชชาภา ต่อไพศาล. (2566). การบริหารสู่ความเป็นเลิศในการจัดการศึกษาปฐมวัยของสถานศึกษาเอกชนในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวนัมฏองแหรกพุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 25-35.
รุ่งนภา ดอนเงิน. (2567). การศึกษาการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เชียงราย. การค้นคว้าอิสระ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพะเยา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). เกณฑ์คุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน OBECQA ปี 2565-2567.กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2567). หลักเกณฑ์การประเมิน สถานการณ์เป็นระบบราชการ 4.0 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2567).กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาแนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. พริกหวานกราฟฟิค.
สุเมธ แสงนิ่มนวล.(2556). ต้นแบบการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
เสาวภา เมืองแก่น. (2561).องค์ประกอบของการจัดการองค์การแห่งความเป็นเลิศของมหาวิทยาลัย.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(28), 335-339.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. (2566). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report : SAR) สถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ระดับองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ประจำปีการศึกษา 2566. นครราชสีมา: สำนักการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรมองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. (2567, 1 กรกฎาคม). แบบรายงานข้อมูลจำนวนบุคลากรทางการ ศึกษาระบบบริหารงานบุคคลองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา (กองการเจ้าหน้าที่).นครราชสีมา.
Krejcie, R.V. & D.W. Morgan. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement. 30(3), 607 – 610.
The U.S. Commerce Department’s National Institute of Standards and Technology: NIST. (2016). Burbidge National Quality Program Educational Criteria for Performance Excellence. https://www.nist.gov/baldrige/baldrige-criteria-commentary-education.
Thomas J. Peters & Robert H. Waterman, Jr (1980). Structure is not organization. Business horizons, 23(3), 14-26.
