การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในสังคมยุคดิจิทัล สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา Management of Educational Institutions Towards Excellence in the Digital Society Under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization

Main Article Content

ศิริญาภรณ์ เผือกทับ
สมศักดิ์ จีวัฒนา
ศิราณี จุโฑปะมา

บทคัดย่อ

สังคมยุคดิจิทัล ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในหลายมิติ โดยเฉพาะด้านการจัดการศึกษาที่มีการนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ในการบริหารสถานศึกษา เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาและพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศ อย่างไรก็ตาม ยังขาดแนวทางและรูปแบบที่ชัดเจนซึ่งเหมาะสมกับบริบทของแต่ละพื้นที่ การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในสังคมยุคดิจิทัล สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา และ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของครูผู้สอน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา เกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในสังคมยุคดิจิทัล จำแนกตาม ประสบการณ์การทำงาน และขนาดของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง เป็นครูผู้สอน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา รวมทั้งสิ้น จำนวน 310 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน ซึ่งได้จากการแบ่งประชากรเป็นกลุ่มย่อยในลักษณะแบบชั้นภูมิ โดยจำแนกตามขนาดของสถานศึกษา จากนั้น ทำการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.971 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐาน โดยการทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว เมื่อพบความแตกต่าง จะเปรียบเทียบเป็นรายคู่ใช้วิธีการของเชฟเฟ่


          ผลการวิจัยพบว่า 1) ครูผู้สอน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในสังคมยุคดิจิทัล โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก 2) ครูผู้สอน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ  ในสังคมยุคดิจิทัล จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน โดยรวม ไม่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการมุ่งเน้นบุคลากร แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ครูผู้สอน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในสังคมยุคดิจิทัล จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา โดยรวมและรายด้าน แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เผือกทับ ศ., จีวัฒนา ส., & จุโฑปะมา ศ. (2025). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในสังคมยุคดิจิทัล สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา: Management of Educational Institutions Towards Excellence in the Digital Society Under the Nakhon Ratchasima Provincial Administrative Organization. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 7(3), 285–298. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/rtnb/article/view/9021
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา. (2567). เกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ ฉบับปี 2567-2570. กรุงเทพฯ:ภาพพิมพ์.

กระทรวงมหาดไทย. (2564). หนังสือกระทรวงมหาดไทย ที่ มท 0816.2/ว2741 เรื่องหลักเกณฑ์การกำหนดให้สถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่จัดการศึกษาในหลักสูตรพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศ เป็น“สถานศึกษาที่มีการจัดการศึกษาลักษณะพิเศษ”.สืบค้นจาก http://core-website.com/public/dispatch_upload/backend/core_dispatch_321526_1.pdf.

ณัฏฐ์ณิชา ชัยนนถี. (2564). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพะเยา.

ต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2559). การเป็นผู้นำยุคเศรษฐกิจดิจิทัลกับการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์กรทางการศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรมพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 7(1), 223-224.

บัณฑิตย์ ทาปิมปา. (2563). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามโครงการโรงเรียนร่วมพัฒนาตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุดดิจิทัล. ภาควิชาการบริหารการศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

พิชชาภา ต่อไพศาล. (2566). การบริหารสู่ความเป็นเลิศในการจัดการศึกษาปฐมวัยของสถานศึกษาเอกชนในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวนัมฏองแหรกพุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 25-35.

รุ่งนภา ดอนเงิน. (2567). การศึกษาการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เชียงราย. การค้นคว้าอิสระ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพะเยา.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). เกณฑ์คุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน OBECQA ปี 2565-2567.กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2567). หลักเกณฑ์การประเมิน สถานการณ์เป็นระบบราชการ 4.0 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2567).กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาแนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. พริกหวานกราฟฟิค.

สุเมธ แสงนิ่มนวล.(2556). ต้นแบบการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

เสาวภา เมืองแก่น. (2561).องค์ประกอบของการจัดการองค์การแห่งความเป็นเลิศของมหาวิทยาลัย.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(28), 335-339.

องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. (2566). รายงานผลการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report : SAR) สถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ระดับองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ประจำปีการศึกษา 2566. นครราชสีมา: สำนักการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรมองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา.

องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. (2567, 1 กรกฎาคม). แบบรายงานข้อมูลจำนวนบุคลากรทางการ ศึกษาระบบบริหารงานบุคคลองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา (กองการเจ้าหน้าที่).นครราชสีมา.

Krejcie, R.V. & D.W. Morgan. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement. 30(3), 607 – 610.

The U.S. Commerce Department’s National Institute of Standards and Technology: NIST. (2016). Burbidge National Quality Program Educational Criteria for Performance Excellence. https://www.nist.gov/baldrige/baldrige-criteria-commentary-education.

Thomas J. Peters & Robert H. Waterman, Jr (1980). Structure is not organization. Business horizons, 23(3), 14-26.