Prevention of Disciplinary Violations among Inmates in the Central Correctional Institution for Young Offenders Prevention of Disciplinary Violations among Inmates in the Central Correctional Institution for Young Offenders
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพปัจจุบันของการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังภายในทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง และ (2) แนวทางการป้องกันการกระทำผิดวินัยภายในทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง โดยผู้วิจัยได้คัดเลือกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 17 คน ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ในบทบาทหน้าที่ที่หลากหลาย ด้วยวิธีการคัดเลือกแบบเจาะจงจนกระทั่งข้อมูลถึงจุดอิ่มตัว การเก็บข้อมูลดำเนินการผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างซึ่งบันทึกเสียงและถอดความตามคำพูดจริงจากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงประเด็น
ผลการวิเคราะห์ปรากฏปัจจัยสำคัญที่มีความสัมพันธ์กัน 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านบุคคล (Individual) ผู้ต้องขังมีการควบคุมตนเองต่ำและมีความหุนหันพลันแล่น 2) ด้านสภาพแวดล้อม (Environmental) ความแออัดและสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอ 3) ด้านกฎระเบียบ (Regulatory) การบังคับใช้กฎที่ไม่สม่ำเสมอ ส่งผลให้ประสิทธิภาพของการป้องปรามลดลง 4) ด้านสังคม (Social) อิทธิพลของเพื่อนผู้ต้องขังและการถูกตีตรา (Labeling) จากผลการศึกษา ได้เสนอ โมเดลการป้องกันแบบบูรณาการ (Integrated Prevention Model) ซึ่งประกอบด้วย 5 แนวทางหลัก ได้แก่ 1) การบังคับใช้กฎระเบียบอย่างแน่นอนและเป็นธรรม 2) การพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพของเจ้าหน้าที่ 3) การควบคุมสิ่งของต้องห้ามอย่างตรงจุดโดยใช้เทคโนโลยี 4) การสืบค้นข่าวกรองเชิงรุกภายในเรือนจำ 5) การพัฒนาผู้ต้องขังในเชิงสร้างสรรค์ การใช้คำพูดแทนจริงของผู้ให้ข้อมูล (Representative Quotations) และการตรวจสอบเส้นทางข้อมูล (Audit Trail) ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย ทั้งนี้ โมเดลดังกล่าวมีนัยสำคัญเชิงปฏิบัติสำหรับการบริหารจัดการเรือนจำในประเทศไทย รวมถึงทัณฑสถานในพื้นที่ชายแดนที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมราชทัณฑ์. (2560). พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2560. คุรุสภา.
กรมราชทัณฑ์. (2563). กฎกระทรวงว่าด้วยการดำเนินการทางวินัยผู้ต้องขัง พ.ศ. 2563. คุรุสภา.
จิรานุวัฒน์ ศรีนุกูล, & บุญเหลือ บุบผามาลา. (2566). ปัจจัยทางสังคมที่มีผลต่อการกระทำผิดวินัยขอผู้ต้องขังชายในเรือนจำจังหวัดหนองคาย. วารสารวิจัยสังคมศาสตร์, 15(3), 122–138.
นพคุณ นำจิตรไทย. (2564). จริต 6 กับพฤติกรรมการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังชายในเรือนจำกลางนครสวรรค์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 10(2), 45–62.
ปฐมพล ไกรยา.(2565). สภาพเรือนจำกับพฤติกรรมการละเมิดวินัยของผู้ต้องขัง.วารสารรัฐประศาสนศาสตร์,11(1), 77–92.
รจนา บุตตะโคตร, และคณะ. (2566). ปัจจัยสภาพแวดล้อมที่มีผลต่อการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังเรือนจำกลางขอนแก่น. วารสารอาชญาวิทยาและงานยุติธรรม, 12(1), 55–70.
สรศักดิ์ สุขนวล, และคณะ. (2566). การสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับกฎและการอบรมซ้ำเพื่อลดการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขัง. วารสารอาชญาวิทยาและงานยุติธรรม, 13(1), 88–104.
สุชาดา ศรีจันทร์. (2562). การบริหารเชิงป้องกันเพื่อเสริมสร้างวินัยของผู้ต้องขัง.วิทยานิพนธ์ปริญญมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อดิศักดิ์ เชื้อสาย, และคณะ. (2567). กลุ่มเพื่อนและเจ้าหน้าที่ที่ไม่เพียงพอ: ปัจจัยสำคัญที่กระตุ้นให้ผู้ต้องขังวัยหนุ่มในพระนครศรีอยุธยาละเมิดวินัย. วารสารอาชญาวิทยา, 14(2), 201–219.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2560). การวิจัยเชิงคุณภาพในทางรัฐประศาสนศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Beccaria, C. (1963). On crimes and punishments (H. Paolucci, Trans.). Bobbs-Merrill. (Original work published 1764)
Becker, H. S. (1963). Outsiders: Studies in the sociology of deviance. The Free Press.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approach (5th ed.). Sage.
Dillman, D. A., Smyth, J. D., & Christian, L. M. (2014). Internet, phone, mail, and mixed-mode surveys: The tailored design method (4th ed.). Wiley.
Gottfredson, M., & Hirschi, T. (1990). A general theory of crime. Stanford University Press.
Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), 59–82.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.
Lemert, E. M. (1967). Social pathology: A systematic approach to the theory of sociopathic behavior. McGraw-Hill.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396. https://doi.org/10.1037/h0054346.
