การป้องกันการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังภายในทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง Prevention of Disciplinary Violations among Inmates in the Central Correctional Institution for Young Offenders
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) สภาพปัจจุบันของการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังภายในทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง และ (2) แนวทางการป้องกันการกระทำผิดวินัยภายในทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง โดยผู้วิจัยได้คัดเลือกกลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 17 คน ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ในบทบาทหน้าที่ที่หลากหลาย ด้วยวิธีการคัดเลือกแบบเจาะจงจนกระทั่งข้อมูลถึงจุดอิ่มตัว การเก็บข้อมูลดำเนินการผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้างซึ่งบันทึกเสียงและถอดความตามคำพูดจริงจากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงประเด็น
ผลการวิเคราะห์ปรากฏปัจจัยสำคัญที่มีความสัมพันธ์กัน 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านบุคคล (Individual) ผู้ต้องขังมีการควบคุมตนเองต่ำและมีความหุนหันพลันแล่น 2) ด้านสภาพแวดล้อม (Environmental) ความแออัดและสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอ 3) ด้านกฎระเบียบ (Regulatory) การบังคับใช้กฎที่ไม่สม่ำเสมอ ส่งผลให้ประสิทธิภาพของการป้องปรามลดลง 4) ด้านสังคม (Social) อิทธิพลของเพื่อนผู้ต้องขังและการถูกตีตรา (Labeling) จากผลการศึกษา ได้เสนอ โมเดลการป้องกันแบบบูรณาการ (Integrated Prevention Model) ซึ่งประกอบด้วย 5 แนวทางหลัก ได้แก่ 1) การบังคับใช้กฎระเบียบอย่างแน่นอนและเป็นธรรม 2) การพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพของเจ้าหน้าที่ 3) การควบคุมสิ่งของต้องห้ามอย่างตรงจุดโดยใช้เทคโนโลยี 4) การสืบค้นข่าวกรองเชิงรุกภายในเรือนจำ 5) การพัฒนาผู้ต้องขังในเชิงสร้างสรรค์ การใช้คำพูดแทนจริงของผู้ให้ข้อมูล (Representative Quotations) และการตรวจสอบเส้นทางข้อมูล (Audit Trail) ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย ทั้งนี้ โมเดลดังกล่าวมีนัยสำคัญเชิงปฏิบัติสำหรับการบริหารจัดการเรือนจำในประเทศไทย รวมถึงทัณฑสถานในพื้นที่ชายแดนที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมราชทัณฑ์. (2560). พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2560. คุรุสภา.
กรมราชทัณฑ์. (2563). กฎกระทรวงว่าด้วยการดำเนินการทางวินัยผู้ต้องขัง พ.ศ. 2563. คุรุสภา.
จิรานุวัฒน์ ศรีนุกูล, & บุญเหลือ บุบผามาลา. (2566). ปัจจัยทางสังคมที่มีผลต่อการกระทำผิดวินัยขอผู้ต้องขังชายในเรือนจำจังหวัดหนองคาย. วารสารวิจัยสังคมศาสตร์, 15(3), 122–138.
นพคุณ นำจิตรไทย. (2564). จริต 6 กับพฤติกรรมการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังชายในเรือนจำกลางนครสวรรค์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 10(2), 45–62.
ปฐมพล ไกรยา.(2565). สภาพเรือนจำกับพฤติกรรมการละเมิดวินัยของผู้ต้องขัง.วารสารรัฐประศาสนศาสตร์,11(1), 77–92.
รจนา บุตตะโคตร, และคณะ. (2566). ปัจจัยสภาพแวดล้อมที่มีผลต่อการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขังเรือนจำกลางขอนแก่น. วารสารอาชญาวิทยาและงานยุติธรรม, 12(1), 55–70.
สรศักดิ์ สุขนวล, และคณะ. (2566). การสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับกฎและการอบรมซ้ำเพื่อลดการกระทำผิดวินัยของผู้ต้องขัง. วารสารอาชญาวิทยาและงานยุติธรรม, 13(1), 88–104.
สุชาดา ศรีจันทร์. (2562). การบริหารเชิงป้องกันเพื่อเสริมสร้างวินัยของผู้ต้องขัง.วิทยานิพนธ์ปริญญมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อดิศักดิ์ เชื้อสาย, และคณะ. (2567). กลุ่มเพื่อนและเจ้าหน้าที่ที่ไม่เพียงพอ: ปัจจัยสำคัญที่กระตุ้นให้ผู้ต้องขังวัยหนุ่มในพระนครศรีอยุธยาละเมิดวินัย. วารสารอาชญาวิทยา, 14(2), 201–219.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2560). การวิจัยเชิงคุณภาพในทางรัฐประศาสนศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Beccaria, C. (1963). On crimes and punishments (H. Paolucci, Trans.). Bobbs-Merrill. (Original work published 1764)
Becker, H. S. (1963). Outsiders: Studies in the sociology of deviance. The Free Press.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approach (5th ed.). Sage.
Dillman, D. A., Smyth, J. D., & Christian, L. M. (2014). Internet, phone, mail, and mixed-mode surveys: The tailored design method (4th ed.). Wiley.
Gottfredson, M., & Hirschi, T. (1990). A general theory of crime. Stanford University Press.
Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), 59–82.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.
Lemert, E. M. (1967). Social pathology: A systematic approach to the theory of sociopathic behavior. McGraw-Hill.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396. https://doi.org/10.1037/h0054346.