Factors Related to Personnel Retention of Na Pho Subdistrict Municipality, Na Pho District, Buriram Province Factors Related to Personnel Retention of Na Pho Subdistrict Municipality, Na Pho District, Buriram Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Human resource management plays a crucial role in organizational administration in the contemporary era. Retaining qualified and competent personnel is a key factor influencing organizational efficiency and the quality of public service delivery. The objectives of this study were: (1) to examine the level of factors affecting personnel retention in Naphoth Subdistrict Municipality, Naphoth District, Buriram Province; (2) to investigate factors related to personnel retention among municipal employees; and (3) to propose guidelines or measures to improve employee retention, including skill development, welfare enhancement, and the creation of a supportive working environment. This quantitative research employed a census approach, with the population consisting of all municipal officials and employees of Naphoth Subdistrict Municipality, totaling 57 respondents. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.93. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, as well as Pearson’s product–moment correlation coefficient.
The findings revealed that the overall level of factors affecting personnel retention was high (𝑥̄ = 4.26, S.D. = 0.35). Moreover, the factors influencing personnel retention were positively correlated with retention outcomes at a statistically significant level of .01. When examined by dimension, compensation and career advancement demonstrated a relatively strong positive relationship with personnel retention, while the working environment showed the weakest relationship. Based on the findings, recommendations include promoting career advancement opportunities, enhancing employee knowledge through training and study visits, adjusting salaries to align with living costs, ensuring transparency and fairness in promotion systems, and encouraging employee participation in organizational policy formulation and administrative decision-making.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จุไรวรรณ บินดุเหล็ม. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในงานของข้าราชการและลูกจ้างองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, สงขลา:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ชัยณรงค์ สิริพรปรีดา อุษา งามมีศรี และ พิภพ วชังเงิน. (2567). กลยุทธ์การธารงรักษาและความจงรักภักดีต่อองค์กรของบุคลากรสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(2), 723-730.
ธัญพิมล วสยางกูร. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคการเปลี่ยนแปลงพลิกผัน ด้วยการสร้างองค์กรแห่งความคล่องตัว. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(4).15-27.
เทศบาลตำบลนาโพธิ์. (2567). แผนอัตรากำลัง 3 ปี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2567-2569 (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 1/2567). บุรีรัมย์: เทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์
บุรพัชร์ ด่านวิไล. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ของพนักงานกรณีศึกษา การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยสำนักงานกลาง. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : สุวิริยาสาสน์.
เบจมาศ ทองเรือง (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการธำรงรักษาบุคลากรให้อยู่ในองค์กร: กรณีศึกษา บริษัทไทยพีพี-อาร์จำกัดและบริษัทในเครือ.การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต,ชลบุรี:มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปิยะธิดา ปัญญา. (2565). สถิติสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 3. มหาสารคาม : ตักสิลาการพิมพ์.
ยลดา สุขแสงจันทร์ (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจกับการธำรงรักษาพนักงาน บริษัท ไพบูลย์ผ้าม่าน จำกัด. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ศิริรัตน์ ศิริสมานจิตติกุล (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการธำรงรักษาพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สิทธิศักดิ์ ฉันทวโร (2561). ปัจจัยการคงอยู่ในงานต่อความผูกพันต่อองค์การของอู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุมิตร สุวรรณ.(2561). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เพชรเกษมพริ้นติ้ง.
สิริภาพรรณ ลี้ภัยเจริญ. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ = Human resource management. (พิมพ์ครั้งที่ 3). คณะบริหารธุรกิจและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธาณี.
อนุวัติ คูณแก้ว.(2562). สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. New York: John Wiley & Sons.
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89.
Taunton R.L., Krampitz, S.D., & Woods, C. Q. (1989). Manager impact on retention of hospital staff: Part2. Journal of Nursing Administration, 19 (4), 15-9.
Robinson, D., Perryman, S., & Hayday, S. (2004). The Drivers of Employee Engagement. New York, McGraw-Hill Book Company.
