ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการธำรงรักษาบุคลากรของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ Factors Related to Personnel Retention of Na Pho Subdistrict Municipality, Na Pho District, Buriram Province
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบริหารงานบุคคลถือเป็นหัวใจสำคัญของการบริหารองค์กรในยุคปัจจุบัน การรักษาบุคลากรที่มีคุณภาพและมีความรู้ความเชี่ยวชาญ จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพและคุณภาพของการให้บริการสาธารณะ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับปัจจัยที่มีผลต่อการรักษาบุคลากรของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการธำรงรักษาบุคลากรของพนักงานเทศบาลตำบลนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ 3) เพื่อเสนอแนวทางหรือมาตรการที่สามารถนำไปใช้ในการปรับปรุงการรักษาพนักงานให้ดีขึ้นทั้งการพัฒนาทักษะ การปรับสวัสดิการ หรือการสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดี การวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้ประชากรทั้งหมด ได้แก่ พนักงานเทศบาลและลูกจ้างในสังกัดเทศบาลตำบลนาโพธิ์ จำนวน 57 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.93 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ความถี่ และการทดสอบค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า ระดับปัจจัยที่มีผลต่อการรักษาบุคลากรของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.26, S.D. = 0.35) 2.ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการธำรงรักษาบุคลากรของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์โดยรวมความสัมพันธ์ในทางบวกกับการธำรงรักษาบุคลากร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ปัจจัยด้านค่าตอบแทนและปัจจัยด้านความก้าวหน้าในงานมีความสัมพันธ์ในทางบวกในระดับค่อนข้างสูงกับการธำรงรักษาพนักงานของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์น้อยที่สุด คือปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมในการทำงาน 3) ข้อเสนอแนะในส่งเสริมความก้าวหน้าในงาน การเพิ่มความรู้ มีการจัดอบรมการศึกษาดูงานต่างถิ่น มีการปรับเพิ่มเงินเดือนให้เหมาะสมกับค่าครองชีพ ระบบการเลื่อนขั้นมีความโปร่งใสและยุติธรรม ให้พนักงานมีโอกาสเสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับการกำหนดนโยบายหรือแนวทางการบริหารภายในองค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จุไรวรรณ บินดุเหล็ม. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความตั้งใจคงอยู่ในงานของข้าราชการและลูกจ้างองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, สงขลา:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ชัยณรงค์ สิริพรปรีดา อุษา งามมีศรี และ พิภพ วชังเงิน. (2567). กลยุทธ์การธารงรักษาและความจงรักภักดีต่อองค์กรของบุคลากรสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(2), 723-730.
ธัญพิมล วสยางกูร. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคการเปลี่ยนแปลงพลิกผัน ด้วยการสร้างองค์กรแห่งความคล่องตัว. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(4).15-27.
เทศบาลตำบลนาโพธิ์. (2567). แผนอัตรากำลัง 3 ปี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2567-2569 (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 1/2567). บุรีรัมย์: เทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์
บุรพัชร์ ด่านวิไล. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงอยู่ของพนักงานกรณีศึกษา การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยสำนักงานกลาง. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : สุวิริยาสาสน์.
เบจมาศ ทองเรือง (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการธำรงรักษาบุคลากรให้อยู่ในองค์กร: กรณีศึกษา บริษัทไทยพีพี-อาร์จำกัดและบริษัทในเครือ.การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต,ชลบุรี:มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปิยะธิดา ปัญญา. (2565). สถิติสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 3. มหาสารคาม : ตักสิลาการพิมพ์.
ยลดา สุขแสงจันทร์ (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจกับการธำรงรักษาพนักงาน บริษัท ไพบูลย์ผ้าม่าน จำกัด. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ศิริรัตน์ ศิริสมานจิตติกุล (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการธำรงรักษาพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สิทธิศักดิ์ ฉันทวโร (2561). ปัจจัยการคงอยู่ในงานต่อความผูกพันต่อองค์การของอู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุมิตร สุวรรณ.(2561). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เพชรเกษมพริ้นติ้ง.
สิริภาพรรณ ลี้ภัยเจริญ. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ = Human resource management. (พิมพ์ครั้งที่ 3). คณะบริหารธุรกิจและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธาณี.
อนุวัติ คูณแก้ว.(2562). สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. New York: John Wiley & Sons.
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89.
Taunton R.L., Krampitz, S.D., & Woods, C. Q. (1989). Manager impact on retention of hospital staff: Part2. Journal of Nursing Administration, 19 (4), 15-9.
Robinson, D., Perryman, S., & Hayday, S. (2004). The Drivers of Employee Engagement. New York, McGraw-Hill Book Company.
