Application of the Four Divine Abodes for the Administration of Buddhist Temple Charity Schools Application of the Four Divine Abodes for the Administration of Buddhist Temple Charity Schools
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
All types of management require key management factors or resources: personnel (Man), budget (Money), materials and equipment (Material), and management (Management), or abbreviated as the 4M's. These are considered the fundamental factors used in management This research aimed to: 1) study the application of the Four Divine Abodes to the management of Buddhist temple charity schools; 2) compare the application of the Four Divine Abodes to the management of Buddhist temple charity schools, classified by gender, age, and work experience; and 3) study the management approaches of Buddhist temple charity schools based on the Four Divine Abodes. The sample group consisted of 245 administrators and teachers from Buddhist temple charity schools in the Northeastern region. The instrument was a questionnaire with a five-point rating scale, with content validity ranging from 0.80 to 1.00 and a reliability of 0.97. Statistics used for data analysis included percentages, means, and standard deviations. Hypothesis testing included t-tests and one-way ANOVAs.
The results revealed: 1) The overall and individual application of the Four Divine Abodes was high; 2) Comparisons by gender, age, and work experience showed significant differences overall at the .05 level; and 3) Management approaches in conceptual skills were significantly different. Executives should be able to analyze the potential of every subordinate in the organization, set clear goals based on success. In terms of human relations skills, executives should allow school personnel to participate in decision-making, be friendly, and work like colleagues. They should understand the principles of good governance. In terms of technical skills, executives should be encouraged to have knowledge and understanding of the use of various techniques and methods for effective and systematic management. They should use appropriate and creative methods and assignments.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ไกรศร เจียมทอง. (2561). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32 (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จรุณี เก้าเอี้ยน. (2557). เทคนิคการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา: กลยุทธ์และแนวทางการปฏิบัติสำหรับผู้บริหารมืออาชีพ (พิมพ์ครั้งที่ 2). ชานเมืองการพิมพ์.
ณิชกมล คำคนซื่อ. (2562). การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมของสถานศึกษาเอกชนกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา จังหวัดขอนแก่น. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 8(32), 56–67.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2557). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. ตีรณสาร.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
ผ่องศิริ เรียงตระกูล. (2554). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการดำเนินงานของโรงเรียนเอกชนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา จังหวัดลำปาง (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พรทิพย์ พลประเสริฐ. (2560). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วารสารการวิจัยการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 10(3), 120–135.
พระเฉลิมพงศ์ จรณสมฺปนฺโน (แก้วกัณหา). (2555). การบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารตามหลักสัปปุริสธรรม 7 อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ (พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตโต). (2554). พุทธวิธีการบริหาร. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 16). สหธรรมิก.
พระมหาทรงพล พลธโร. (2566). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เขต 3 (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มาราณี สัสดีวงศ์. (2554). ปัญหาการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 1 (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ยุกตนันท์ หวานฉ่ำ. (2555). การบริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียนในอำเภอคลองหลวง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชมงคลธัญบุรี.
รัชตา ธรรมเจริญ. (2554). องค์ประกอบและตัวบ่งชี้การเป็นโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามยอดนิยม เขตพัฒนาเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนใต้ (ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยวงษ์เชาวลิตกุล.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2553). โรงเรียน: การบริหารสู่ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้. โรงพิมพ์ทิพย์วิสุทธิ์.
ศรสวรรค์ บุญณกรณ์ชัย. (2561). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนทวีธาภิเศก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 (การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก.
ส. ศิวรักษ์. (2545). ปรัชญาการศึกษา. มูลนิธิเด็ก.
สมาคมโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา. (2562, 2 เมษายน). เสมา 3 ลั่นทลายทุกข้อจำกัด: นโยบายโรงเรียนเอกชนที่สำเร็จเป็นรูปธรรม. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2567, จาก https://moe360.blog.
สัมมา รธนิธย์. (2553). ทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. ข้าวฟ่าง.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2546). ความสำเร็จในการปฏิบัติภารกิจของวัด. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนทร โคตรบรรเทา. (2554). หลักการบริหารและทฤษฎีการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). ปัญญาชน.
อดุลย์พร ชุ่มชวย, & ธีระพงศ์ บุศรากูล. (2562). ทักษะการบริหารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 7(2), 175–182.
อุดม นำณิ. (2553). สำนักงานกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา. เจตนารมณ์ภัณฑ์.
Dale, E. (1968). Management: Theory and practice. McGraw-Hill.
Holt, D. H. (1993). Management: Principles and practices. Prentice Hall.
