The Operational Efficiency of Administrative Officers in Governance and Public Order Maintenance: A Case Study of Phon Thong District, Roi Et Province The Operational Efficiency of Administrative Officers in Governance and Public Order Maintenance: A Case Study of Phon Thong District, Roi Et Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: (1) examine the level of operational efficiency in governance and public order maintenance of local administration officers; and (2) compare operational efficiency according to personal factors, namely gender, age, marital status, educational attainment, monthly income, and length of service. This study employed a quantitative research design. The population consisted of 696 individuals, including village headmen, village headmen deputies in administrative affairs, village headmen deputies in security maintenance, assistant subdistrict headmen, and subdistrict medical officers in Phon Thong District, Roi Et Province. The sample size was determined using Yamane’s formula, yielding 254 respondents. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.90. Data were analyzed using descriptive statistics, namely frequency, percentage, mean, and standard deviation, as well as inferential statistics, namely the independent samples t-test and one-way analysis of variance (One-way ANOVA), with statistical significance set at the .05 level.
The research findings revealed that: 1) the overall operational efficiency in administration and maintenance of peace and order of administrative officers in Phon Thong District, Roi Et Province, was at a high level (= 4.08, S.D.=0.83) 2) the comparative analysis of operational efficiency indicated that administrative officers of different genders exhibited a statistically significant difference in operational efficiency at the .05 level, with male officers demonstrating a higher mean score than female officers. Conversely, differences in age, marital status, educational attainment, monthly income, and length of tenure did not result in a significant difference in operational efficiency. This indicates that gender was the sole personal factor influencing the variance in operational efficiency regarding administration and maintenance of peace and order among administrative officers in the study area.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2559. (2559, 18 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา, 133(6 ก), 26–30.
กมลวรรณ ชัยสกุล. (2566). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานการให้บริการสาธารณะของข้าราชการกรุงเทพมหานครและบุคลากรฝ่ายทะเบียน: กรณีศึกษาสำนักงานเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร [สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีปทุม].
กรัณ สนั่นไหว. (2565). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานด้านการรักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของฝ่ายปกครองในเขตพื้นที่อำเภอนายายอาม จังหวัดจันทบุรี [การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์และความมั่นคง, มหาวิทยาลัยบูรพา].
กัณญธิดา ลภัสธนาทิพ. (2566). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของข้าราชการธุรการสำนักงานคดีอาญา สำนักงานอัยการสูงสุด. วารสารวิทยาการจัดการการบริหารสาธารณะและเอกชน, 5(2), 120–134.
จีรพนธ์ รุ่งเรือง, & ชัยนันท์ธรณ์ ขาวงาม. (2567). บทบาทของกำนันผู้ใหญ่บ้านตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง: กรณีศึกษาอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ,5(3),24-41.
ถิรวัฒน์ ณ ระนอง. (2558). บทบาทของผู้ใหญ่บ้านในการแก้ไขปัญหายาเสพติด อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
ธัญญพัฒน์ โชติวรรธนะสิริ. (2566). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น [สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีปทุม].
นิรันดร์ บุญกลิ่น, & ฉัตรชัย เหล่าเขตการณ์. (2567). การยอมรับเทคโนโลยีและสมรรถนะหลักที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(3), 88–101.
นุสรา ภู่เทวาพิทักษ์, & ประคอง รัศมีแก้ว. (2567). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนชลบุรีสุขบท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 2(3), 62–74.
ประทักษ์ ศรุตาธีรเดช. (2559). ความคิดเห็นของประชาชนต่อบทบาทหน้าที่ในการปฏิบัติงานของกำนันผู้ใหญ่บ้าน อำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
พิทยาภรณ์ ก่อแก้ว. (2558). การปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน ในเขตพื้นที่อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
เรืองฤทธิ์ มหามนตรี. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทแห่งหนึ่งในนิคมอมตะซิตี้ชลบุรี [วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
วสันต์ ทองกวด, โชติ บดีรัฐ, & ธนัสถา โรจนตระกูล. (2567). ประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 15(2), 45–60.
สำนักงานจังหวัดร้อยเอ็ด. (2564). แผนพัฒนาจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2566–2570.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580) (ฉบับย่อ). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักบริหารการปกครองท้องที่. (2565). คู่มือปฏิบัติงานกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน แพทย์ประจำตำบล และสารวัตรกำนัน. กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย.
สุทธีพงษ์ สิงห์ค้อ. (2559). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม [วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].
สุพัตรา บุญจันทร์. (2558). ประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดของเจ้าพนักงานฝ่ายปกครอง จังหวัดนครปฐม [วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม].
อภินันท์ ค้าเจริญ. (2559). การปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้านตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 และที่แก้ไขเพิ่มเติมถึงปัจจุบัน ในเขตพื้นที่อำเภออู่ทองและอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี [วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
Peterson, E., & Plowman, E. G. (1953). Business organization and management (3rd ed.). Richard D. Irwin.
