การประยุกต์ใช้กลยุทธ์การตลาดเพิ่มมูลค่าของภาพวาดชาวนาในภาคเหนือ ของมณฑลกว่างซี สาธารณรัฐประชาชนจีน Applying Marketing Strategies to Add Value to Peasant Paintings in Northern Guangxi Province, People's Republic of China

Main Article Content

เหวิน ฮวยหยู
พิชัย สดภิบาล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประวัติ รูปแบบ และคุณค่าของภาพวาดพื้นบ้านชาวนาในภาคเหนือของมณฑลกว่างซี สาธารณรัฐประชาชนจีน 2) วิเคราะห์กลยุทธ์การตลาดเพื่อเพิ่มมูลค่าภาพวาดและ 3) พัฒนากลยุทธ์การจัดการภาพวาดชาวนาเชิงการตลาดเพื่อเพิ่มมูลค่า ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods) โดยการศึกษาข้อมูลเอกสารที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 300 คน ประกอบด้วยศิลปิน จิตรกร นักเรียน และนักท่องเที่ยว วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  ผลการวิจัยพบว่าภาพ


วาดพื้นบ้านชาวนาในภาคเหนือของมณฑลกว่างซีมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นสะท้อนวิถีชีวิตและภูมิปัญญาท้องถิ่นอย่างชัดเจน การพัฒนากลยุทธ์การตลาดสามารถเพิ่มมูลค่าภาพวาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดย


กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อกลยุทธ์ในระดับมาก (𝑥̄ = 3.39, SD = 1.00) กลยุทธ์ที่สำคัญประกอบด้วยการสร้างอัตลักษณ์ผลงาน การกำหนดราคาที่เหมาะสม การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการประชาสัมพันธ์ และการเชื่อมโยงคุณค่าทางวัฒนธรรมกับตลาดเชิงสร้างสรรค์  ข้อสรุปสำคัญคือ การบูรณาการกลยุทธ์การตลาดร่วมกับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม สามารถเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจและสังคมของภาพวาดชาวนาได้อย่างยั่งยืน และเป็นแนวทางสำคัญในการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่คนรุ่นต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฮวยหยู เ., & สดภิบาล พ. (2026). การประยุกต์ใช้กลยุทธ์การตลาดเพิ่มมูลค่าของภาพวาดชาวนาในภาคเหนือ ของมณฑลกว่างซี สาธารณรัฐประชาชนจีน: Applying Marketing Strategies to Add Value to Peasant Paintings in Northern Guangxi Province, People’s Republic of China. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 8(2), 93–101. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/rtnb/article/view/10472
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนิตว์สรณ์ ตรีวิทยาภูมิ. (2551). สถาบันพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. กระทรวงอุตสาหกรรม. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2551, จากhttp://www.ismed.or.th/SME2/src/upload/knowledge/1181551701466d0c5526861.pdf.

ตง เหวินฮวา, พิชัย สดภิบาล และเมธาสิทธิ์ อัดดก. (2567). การจัดการเชิงกลยุทธ์ที่ยั่งยืนของภาพวาดของเกษตรกรตงเฟิง ในมณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์, 9(3), 252–262.

ประชิด ทิณบุตร. (2019). การออกแบบกราฟิกสำหรับบรรจุภัณฑ์: Graphic design for packaging. สืบค้นจาก https://arti3314.blogspot.com/.

ลู่อี้ เหลียง, ศุภรา อรุณศรีมรกต และผกามาศ สุวรรณิภา. (2568). การศึกษาอัตลักษณ์ลวดลายผ้าทอชาวจ้วง มณฑลกวางสี ประเทศจีน. วารสารพิชญทรรศน์, 20(1), 263–277.

Marx, K. (2562). Das Kapital: Kritik der politischen Oekonomie (เมธี เอี่ยมวรา, ผู้แปล). สำนักพิมพ์ชุมศิลป์ธรรมดา (ชนนิยม). (ต้นฉบับพิมพ์ปี 1867)

Kotler, P., & Armstrong, G. (2001). Principles of marketing (International ed., 9th ed.). Prentice Hall International.

Ke, L. (2023). Ansai peasant paintings: Inheritance of Chinese primitive culture and primitive philosophy (p. 396). https://doi.org/10.1590/0101-3173.2023.v46esp.p367.

McCarthy, E. J., & Perreault, W. D., Jr. (1995). Essentials of marketing (7th ed.). Irwin.

Museum Marketing. (2026). Museum marketing. Retrieved from https://www.museummarketing.id/entrepreneurial-marketing

Yang, N., & Sirisuk, M. (2024). The Sanjiang Dong peasant life painting: Representation in the context of social change in China. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 179–199.

Wang, R. (2011). Exploring the political attributes of Chinese peasant paintings. Chinese Fine Arts, 15.

Wang, S., & Ding, Z. (2013). Reflection on the development status of Chinese peasant painting. New Fine Arts, 78–80.

Zhang, X., Song, H., & Huang, G. Q. (2009). Tourism supply chain management: A new research agenda. Tourism Management, 30(3), 345–358.