การจัดการเรียนรู้ตามหลักอิทธิบาท 4 ของครูและบุคลากรทางการศึกษา ในโรงเรียนขยายโอกาสสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด The Learning Management Based on the Four Bases of Success for Teachers and Educational Personnel in Opportunity Expansion School, Roi-et Primary Educational Service Area
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้ของครูและบุคลากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส 2) เพื่อศึกษาวิธีการจัดการเรียนรู้ตามหลักอิทธิบาท 4 ของครูและบุคลากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้ตามหลักอิทธิบาท 4 ของครูและบุคลากรทางการศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส เป็นการวิจัยแบบสผานวิธี
ผลการวิจัย พบว่า 1. สภาพการจัดการเรียนรู้ ครูและบุคลากรทางการศึกษามีการจัดการเรียนรู้ในระดับ มากที่สุด สะท้อนถึงประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานที่เป็นระบบและเน้นคุณภาพ 2. วิธีการจัดการเรียนรู้ตามหลักอิทธิบาท 4 ครูให้ความสำคัญกับการออกแบบแผนกิจกรรมที่สอดคล้องกับความต้องการและพัฒนาการของผู้เรียน โดยมีบทบาทเป็น ผู้อำนวยความสะดวก และเป็นแบบอย่างที่ดีด้านคุณธรรม เน้นกระบวนการให้ผู้เรียนลงมือปฏิบัติจริง ฝึกคิดวิเคราะห์ และแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ผ่านสื่อการสอนที่เหมาะสมกับความแตกต่างรายบุคคล นอกจากนี้ยังมีระบบการวัดผลที่ครอบคลุมทั้งความรู้ (K) ทักษะ (P) และเจตคติ (A) โดยใช้เกณฑ์ที่ชัดเจนและให้ข้อมูลป้อนกลับ อย่างสร้างสรรค์ 3. แนวทางการจัดการเรียนรู้ จัดกิจกรรมตามความสนใจของผู้เรียน สร้างบรรยากาศที่อบอุ่น ปลอดภัย เพื่อกระตุ้นสมาธิและความกล้าแสดงออก จัดกิจกรรมกสารเรียนรู้ที่หลากหลายและให้ผู้เรียนมีบทบาทหลักในห้องเรียน เพื่อพัฒนาศักยภาพรอบด้าน จัดหาและพัฒนาสื่ออุปกรณ์อย่างต่อเนื่องเพื่อให้เอื้อต่อการเรียนรู้ที่มีคุณภาพ และควรใช้วิธีประเมินที่หลากหลายและยืดหยุ่น เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ประเมินตนเองและเพื่อน เพื่อนำผลมาปรับปรุงการเรียนรู้ให้สอดรับกับความแตกต่างระหว่างบุคคล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กำพล โพธิ์ถาวร. (2566). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพุทธบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพัฒนพล สิริสุวณฺโณ (เพ็ชรไชย), และคณะ. (2563). การจัดการเรียนรู้ตามหลักอิทธิบาท 4 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จังหวัดอุบลราชธานี. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 6(1), 203–204.
พระมหาชินกฤต จิรวโส, และคณะ. (2563). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการจัดการเรียนการสอนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านตูม ตำบลบ้านจันทน์ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด, 2(3), 148–157.
วรรณนิสา สุนทรชีระวิทย์, พระมหาสุพจน์ สุเมโธ, และ สามิตร อ่อนคง. (2566). แนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ของกลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาเชียรใหญ่ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช.
สุวัชชัย มงคลธง. (2566). รูปแบบการจัดการศึกษาโดยใช้โครงการเป็นฐานตามหลักอิทธิบาท 4 ของสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดอ่างทอง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อุเทน ฮ้อสิทธิสมบูรณ์, พระครูศรีสุธรรมนิวิฐ, และ วินัย ทองมั่น. (2566). กลยุทธ์การบริหารการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดนครสวรรค์ตามหลักอิทธิบาท 4. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(3), 241–256.https://doi.org/10.14456/jra.2023.67.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.
