การใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนตามหลักพุทธธรรมของครู โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดกาฬสินธุ์ Teachers' Use of Technology for Buddhist-Based Instructional Management in General Education Pariyattitham Schools, Kalasin Province
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนของครูโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดกาฬสินธุ์ 2) ศึกษาวิธีการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนตามหลักพุทธธรรมของครูโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดกาฬสินธุ์ และ 3) เสนอแนวทางการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนตามหลักพุทธธรรมของครูโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดกาฬสินธุ์ การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก ประชากรทั้งหมดจำนวน 95 รูป/คน และกลุ่มเป้าหมายเชิงคุณภาพ จำนวน 9 รูป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD.) เพื่อใช้ในการวิเคราะห์ และอธิบายลักษณะของข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถาม
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอน โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (=3.50, SD.= 0.33) 2) วิธีการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนตามหลักพุทธธรรม (หลักสัปปุริสธรรม 7) ได้แก่ การใช้เทคโนโลยีสร้างสื่อการเรียนรู้ (ธัมมัญญุตา) การใช้โปรแกรมจำลองผลลัพธ์ (อัตถัญญุตา) การประเมินตนด้วย E-Portfolio (อัตตัญญุตา) การใช้แอปพลิเคชันจัดการเวลา (มัตตัญญุตา) การวางแผนด้วยปฏิทินดิจิทัล (กาลัญญุตา) การสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ (ปริสัญญุตา) และการใช้ข้อมูลผู้เรียนปรับแผนการสอน (ปุคคลัญญุตา) และ 3) แนวทางการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนตามหลักพุทธธรรม ได้แก่ การใช้เทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรม การใช้เทคโนโลยีโดยไม่ขัดต่อพระธรรมวินัย การพัฒนาครูบนพื้นฐานหลักพุทธธรรม และการใช้เทคโนโลยีอย่างมีสติ ปัญญา และความพอดี สอดคล้องกับบริบทของโรงเรียนพระปริยัติธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กณิชชา ศิริศักดิ์. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครู [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ดุษฎีวัฒน์ แก้วอินทร์, สัญญา เคณาภูมิ, และ ภัคดี โพธิ์สิงห์. (2560). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 5(20), 155–170.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพมหานคร: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
พระครูปลัดสวย ฐิตธมฺโม (บัวแก้ว). (2561). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม จังหวัดสมุทรปราการ [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมมจิตโต). (2548). ขอบฟ้าแห่งความรู้กับผลงานด้านการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: หจก. สามลดา.
ไพรัช ธัชยพงษ์, และ พิเชษฐ์ ดุรงคเวโรจน์. (2551). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ.
มูลนิธิเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (ม.ป.ป.). โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาของโรงเรียนพระปริยัติธรรม. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2568, จาก https://www.princess-it.org/project-it-prapariyuttitum/.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัตนาวดี เที่ยงตรง, และ ฉลอง ชาตรูประชีวิน. (2565). การศึกษาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(8), 404–418.
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์, และ อัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2562). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
สนธยา หลักทอง. (2563). การประเมินความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับการรู้ดิจิทัลของครูในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(4), 63–75.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). สมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่เปลี่ยนแปลง (รายงานการวิจัย). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สมเกียรติ เพ็ชรมาก. (2566). ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของครู สังกัดโรงเรียนพระปริยัติธรรมในจังหวัดสุรินทร์. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(3), 155–170.
สิริมาส จันทน์แดง. (2565). EdTech เทรนด์การศึกษายุคใหม่: การนำมาใช้ลดความเหลื่อมล้ำด้านการศึกษา ท่ามกลางปัญหาช่องว่างทางดิจิทัล. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 12(3), 44–56.
ส่วนการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญ. (2557). คู่มือปฏิบัติงานโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สุวรีย์ โภคารภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. ลพบุรี: ฝ่ายเอกสารการพิมพ์สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
อมรรัตน์ จินดา. (2559). สภาพปัญหาและแนวทางส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาสำหรับสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2 [การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
Bates, T. (2022). Teaching in a digital age: Guidelines for designing teaching and learning (3rd ed.). Vancouver, BC: Tony Bates Associates Ltd.
Gil-Flores, J., Rodríguez-Santero, J., & Ortiz-de-Villate, C. (2024). Teaching practices and organisational aspects associated with the use of ICT. Large-Scale Assessments in Education, 12, Article 26.
Hemajothi, S., & Jain, S. K. (2022). Challenges of e-learning during the pandemic and its implications in education. Technoarete Transactions on Application of Information and Communication Technology (ICT) in Education, 1(4), 1–6.
Kumbo, L. I., Juma, S. B., & Mushi, M. L. (2024). Elevating Tanzania’s tourism: Integrating GIS, AR and AI for immersive exploration and promotion. ABUAD Journal of Engineering Research and Development, 7(2), 104–114.
Nasr, M., Swidsan, A., Yahia, N. A., & Alazabi, S. (2025). Transforming education: The role of ICT in modern classrooms. International Journal of Research and Scientific Innovation, 46–47.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2021). Digital education outlook 2021: Pushing the frontiers with AI, blockchain and robots. Paris, France: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/589b283f-en.
Peng, R., Razak, R. M. I., & Halili, S. H. (2023). Factors influencing in-service teachers’ technology integration model: Innovative strategies for educational technology. PLOS ONE, 18(8), e0288911.
UNESCO. (2023). Guidance for generative AI in education and research. Paris, France: UNESCO Publishing.
