รูปแบบการสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองที่ดีของนักเรียนด้วยหลักอธิปไตย 3 Model for Building Good Citizenship Awareness in Students with the Principle of Sovereignty 3
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับจิตสำนึกความเป็นพลเมืองที่ดีของนักเรียนตามหลักอธิปไตย 3 และ 2) เพื่อสังเคราะห์รูปแบบเชิงแนวคิดการสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองที่ดีของนักเรียนตามหลักอธิปไตย 3 การดำเนินการวิจัยในครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2 ผู้วิจัยได้สุ่มกลุ่มตัวอย่างจากประชากรโดยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบหลายชั้น(Multi-Stage Sampling) ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 66 คน จากตารางของเครจซี่และมอร์แกน (R.V.Krejcie & D.W.Morgan) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองที่ดีของนักเรียนด้วยหลักอธิปไตย 3 โดยรวมทั้ง 3 ด้าน อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านสามารถเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านที่ 3 ด้านธรรมาธิปไตย คือ การถือธรรม ความถูกต้อง ความดีงาม และเหตุผลเป็นใหญ่ รองลงมา ด้านที่ 2 ด้านโลกาธิปไตย คือ การถือความนิยมของหมู่ชนเป็นใหญ่ และน้อยสุด ด้านที่ 1 ด้านอัตตาธิปไตย คือ การถือตนเองเป็นใหญ่ แยกเป็นรายด้าน ดังนี้ ด้านที่ 1 ด้านอัตตาธิปไตย คือ การถือตนเองเป็นใหญ่ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่ 2 ด้านโลกาธิปไตย คือ การถือความนิยมของหมู่ชนเป็นใหญ่ โดยรวมอยู่ในระดับมาก และด้านที่ 3 ด้านธรรมาธิปไตย คือ การถือธรรม ความถูกต้อง ความดีงาม และเหตุผลเป็นใหญ่ โดยรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กัญญาพัชร เกตุแก้ว. (2565). รูปแบบการปลูกจิตสำนึกคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านวินัยเชิงพุทธบูรณาการ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 [ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].
ฉันทนา จันทร์บรรจง. (2541). รูปแบบที่พึงประสงค์ในการจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิการในจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง: การศึกษาด้วยเทคนิคเดลไฟ [วิทยานิพนธ์, มหาวิทยาลัยนเรศวร].
ณัฐศักดิ์ จันทร์ผล. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาที่เน้นการกระจายอำนาจ [ดุษฎีนิพนธ์, มหาวิทยาลัยสยาม].
ทสมล ชนาดิศัย. (2557). อัจฉริยะ 100 หน้า หน้าที่พลเมือง. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ทิศนา แขมมณี. (2551). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2557). พลเมือง สิทธิมนุษยชน และประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันนโยบายศึกษา.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2559). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง (Civic education) (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภัสยกร เลาสวัสดิกุล. (2557). กลยุทธ์การบริหารสถาบันอุดมศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองของนิสิตนักศึกษา [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ภานุ วังโส. (2549). เกินกว่าฟรอยด์จะจินตนาการ. กรุงเทพมหานคร: มายแบงค็อกพับลิชชิ่งเฮ้าส์.
เยาวดี วิบูลย์ศรี. (2536). การประเมินโครงการ: แนวคิดและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาวิจัยการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรากรณ์ สามโกเศศ. (2554). การศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง. สืบค้นจาก http://www.moe.go.th/moe/th/news/detail.php?NewsID=22721&key=news_research.
วิชัย ตันศิริ. (2557). ศาสตร์การสอนความเป็นนักประชาธิปไตย: Pedagogy of the democrat. กรุงเทพมหานคร: สถาบันนโยบายศึกษา.
วิชัย ตันศิริ และคณะ. (2557). แนวทางการศึกษาเพื่อสร้างพลเมืองในสังคมประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันนโยบายศึกษา.
สติธร ธนานิธิโชติ. (2557). แนวทางการปฏิรูปเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). รายงานการวิจัยและพัฒนาเรื่องรูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2555). พลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.