การบริหารงานสื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัลตามหลักสาราณียธรรม 6 ของสถานศึกษาในศูนย์เครือข่ายการศึกษาที่ 5 จตุภูมิศรีวิชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2 Administration of Media Technology for Educational in the Digital Based on Saraniyadhamma Vi Principles of Network Center 5 Jaturapoom Srivichaya School Under Nakhon Si Thammarat Primary Educational Service Area Office 2
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานสื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาในศูนย์เครือข่ายการศึกษาที่ 5 จตุภูมิศรีวิชัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2 2) ศึกษาแนวทางการบริหารงานสื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัลตามหลักสาราณียธรรม 6 3) นำเสนอและประเมินการบริหารงานสื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัลตามหลักสาราณียธรรม 6 ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยสัมภาษณ์เชิงลึกผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 15 คน ผู้เชี่ยวชาญในการให้ข้อมูลเชิงลึก จำนวน 5 รูป/คน สนทนากลุ่มโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัยและแบบประเมินการสนทนากลุ่ม
ผลจากการวิจัยพบว่า 1) สถานศึกษามีการวางแผนและสนับสนุนด้านสื่อเทคโนโลยี แต่ยังประสบปัญหาการบริหารจัดการที่ไม่เป็นระบบ แผนงานไม่สอดคล้องกับบริบทจริง การพัฒนาบุคลากรขาดความต่อเนื่องและเน้นทฤษฎีมากกว่าการปฏิบัติ อุปกรณ์มีสภาพเสื่อมโทรม รวมถึงช่องว่างด้านทักษะดิจิทัลระหว่างบุคลากรแต่ละช่วงวัย ส่งผลให้การใช้สื่อเทคโนโลยียังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร 2) แนวทางการบริหารงานสื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาควรยึดหลักสาราณียธรรม 6 และดำเนินงานใน 5 ด้านหลัก ได้แก่ การวางแผน การพัฒนาบุคลากร การอำนวยการ การจัดสรรทรัพยากร และการจัดการเรียนรู้ โดยมีกระบวนการ 3 ขั้นตอน คือ การสร้างความเข้าใจ การนำสื่อเทคโนโลยีไปใช้ และการประเมินผล ทั้งนี้ควรบูรณาการเครื่องมือดิจิทัลสมัยใหม่ และส่งเสริมบรรยากาศการทำงานเชิงบวก ผ่านหลักเมตตา การสื่อสารที่ดี การคิดเชิงบวก การแบ่งปัน ความโปร่งใส และการมีส่วนร่วม เพื่อปรับบทบาทผู้บริหารให้เป็นผู้อำนวยความสะดวก และสร้างความมั่นใจให้ครูในการใช้เทคโนโลยี และ 3) ผลการนำเสนอและประเมินแนวทาง การบริหารงานสื่อเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา โดยผู้ทรงคุณวุฒิเห็นว่ามีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ และมีประโยชน์
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรธิดา รักธรรม และคณะ. (2568). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 7(3), 9.
กรรณิการ์ เกณิกานนท์. (2567). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารที่มีอิทธิพลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 9(3), 10.
กัญญญารัตน์ สุมนะ. (2567). การบริหารจัดการสื่อนวัตกรรมและเทคโนโลยีทางการศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ โรงเรียนขนาดใหญ่ และโรงเรียนขนาดกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
คณิต ชนกศรีธรกีรติ, และ ชญาพิมพ์ อุสาโห. (2560). แนวทางการบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา ของโรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชูปถัมภ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 12(1), 245–258.
ณัฐวุฒิ จั่นทอง. (2568). การสื่อสารทางการเกษตรในยุคดิจิทัล. พระนครศรีอยุธยา: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ทินกฤต รุ่งเมือง. (2559). การบริหารงานเทคโนโลยีการศึกษา ตามนโยบายและมาตรฐานการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพิษณุโลก เขต 2. วารสารกลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(1), 193.
ทิพย์สุดา สันธนะดิลก. (2567). การบริหารสถานศึกษาโดยใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมในยุคดิจิทัลด้วยกระบวนการ THIPSUDA Model. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีภาคตะวันออกแห่งสุวรรณภูมิ, 3(1), 17–18.
ธัญภา แสงตันชัย. (2563). การบริหารสื่อและเทคโนโลยีการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนมัธยมศึกษาเอกชนในกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์].
ธีระพล ดวงจำปา และคณะ. (2567). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. วารสาร มจร สุรนารีสาร, 2(3), 37.
นันทิยา โพธิ์สิงห์ และคณะ. (2568). แนวทางการบริหารเทคโนโลยีการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาฉะเชิงเทรา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 19(1), 9.
นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2564). แนวทางการจัดระบบดิจิทัลเทคโนโลยีเพื่อการบริหารของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 10(1), 18.
บัวชุมภู ภูกองไชย. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้การบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการเรียนรู้ของโรงเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
ปาดือลี เจ๊ะนุ และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารเทคโนโลยียุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2. วารสารอัล-ฮิกมะฮฺ, 14(28), บทคัดย่อ.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (ม.ป.ป.). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 11 พุทธศักราช 2555–2559. ม.ป.ท.: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). แผนปฏิบัติการดิจิทัล พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพมหานคร: สำนักเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษา.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธีร์ ภาระหันต์. (2563). การบริหารงานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของโรงเรียนวัดนวลนรดิศ. วารสารบัณฑิตศึกษา มรภ.บ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 5(1), 31.
อัครพล นกทอง. (2564). แนวทางการบริหารสถานศึกษาตามหลักสาราณียธรรม 6 ของโรงเรียนในอำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 9(1), บทคัดย่อ.
Yulin, N., et al. (2022). Assessing pedagogical readiness for digital innovation: A mixed-methods study. International Education Studies, 15(6), 5.