บทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์ Roles of School Administrators in Managing Education in the Digital Age Under The Secondary Educational Service Area Office Buriram
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคิดเห็นของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับบทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับบทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพตำแหน่ง และขนาดสถานศึกษา 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาบทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 346 คน คัดเลือกด้วยวิธีสุ่มหลายขั้นตอน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น .982 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test F-test และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ( = 3.87)
ผลการวิจัย พบว่า 1) ความคิดเห็นของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับบทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก ( = 3.87)เรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการพัฒนาตนเอง ( = 3.96) ด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล ( = 3.92) ด้านการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล ( = 3.85) และด้านการสร้างเครือข่ายและความร่วมมือ ( = 3.74) 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครู เกี่ยวกับบทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพตำแหน่ง โดยรวมและรายด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 จำแนกตามขนาดสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) แนวทางการพัฒนาบทบาทผู้บริหารในการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล ผู้บริหารต้องเป็นผู้นำเชิงรุกในการกำหนดวิสัยทัศน์ดิจิทัลที่บูรณาการบริบทท้องถิ่นเพื่อสร้างอัตลักษณ์องค์กร เป็นแบบอย่างการเรียนรู้ตลอดชีวิตผ่านระบบนิเวศแรงจูงใจที่เชื่อมโยงสมรรถนะกับผลงาน สร้างเครือข่ายความร่วมมือกับภาครัฐและเอกชนเพื่อระดมทรัพยากร ตลอดจนพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการบริหารอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
กฤตภัทร อรุณดี. (2565). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลด้วย Prompt process [Poster presentation]. EdTech Workshop แบบ Cool Kru, Starfish Academy.
จักรี พันธ์สมบัติ, กรองทิพย์ นาควิเชตร, ไพศาล หวังพานิช และมานะ สินธุวงษานนท์. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนคาทอลิก สังกัดสังฆมณฑลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีประสิทธิผลในยุคดิจิทัล. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 12(3), 101–111.
จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2564). บทบาทของผู้บริหารการศึกษายุคดิจิทัล. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธีระ รุญเจริญ. (2562). แนวทางการบริหารการจัดการศึกษาในยุคนี้ Education Thailand 4.0 [เอกสารประกอบการบรรยาย]. การบรรยายพิเศษเรื่องแนวโน้มการบริหารจัดการศึกษา.
รุจจิเรศ ทองเกลี้ยง. (2568). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในการบริหารโรงเรียนยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1. วารสารบัณฑิตวิทยาลัยพิชญทรรศน์, 20(1), 199–215.
โรจนศักดิ์ อินทนน. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สงบ อินทรมณี. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 16(1), 353–360.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจรรยา ขาวสกุล, ธีระ รุญเจริญ และวรสิทธิ์ รัตนวราหะ. (2560, 7 มิถุนายน). ผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. ใน งานประชุมวิชาการและการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 3 (หน้า 138–148). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2562. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับปรับปรุง). กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์. (2568, 4 มกราคม). แผนปฏิบัติการประจำปี ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2568, จาก https://www.ssbr.go.th/.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559, 1 พฤศจิกายน). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2568, จาก https://www.trueplookpanya.com/dhamma/content/52232.
Blau, P. M. (1970). A formal theory of differentiation in organizations. American Sociological Review, 35(2), 201–218.
Drucker, P. F. (1954). The practice of management. Harper & Row.
International Society for Technology in Education. (2024). ISTE standards: Education leaders. Retrieved from https://iste.org/standards/education-leaders.
Jaja, J., Dwiniasih, D., & Jajo, F. R. (2024). An analysis of principals' digital literacy capabilities as instructional leaders in Indonesia. International Journal of Applied Sciences and Smart Technologies, 6(2), 267–276.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Pfeffer, J. (2022). 7 rules of power: Surprising—but true—advice on how to get things done and advance your career. Swift Press.
Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin Press.
Sterrett, W. L., & Richardson, J. W. (2023). Innovation beyond the pandemic: The powerful potential of digital principal leadership. Development and Learning in Organizations: An International Journal, 37(2), 14–17.
