แนวคิดชีวิตที่ปรากฏในบทเพลงของเขียนไขและวานิช Life Perspectives Reflected in the Songs of Khiankhailaewanich
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวคิดชีวิตที่ปรากฏในบทเพลงของเขียนไขและวานิชที่เผยแพร่บนแพลตฟอร์ม YouTube ระหว่างปี พ.ศ. 2561–2568 จำนวน 42 เพลงซึ่งผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากทุกเพลง การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหาและนำเสนอผลการวิจัยแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่าแนวคิดชีวิตที่ปรากฏในบทเพลงของเขียนไขและวานิชสามารถจำแนกได้ 7 ประเด็น ได้แก่ แนวคิดเรื่องเวลาและความเปลี่ยนแปลง แนวคิดเรื่องความคิดถึงและความทรงจำ แนวคิดเรื่องชีวิตคือการเดินทาง แนวคิดเรื่องความฝันและความจริง แนวคิดเรื่องความตาย แนวคิดเรื่องการรักษาใจตัวเอง และแนวคิดเรื่องความรัก ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า บทเพลงของเขียนไขและวานิช มิได้เป็นเพียงบทเพลงเพื่อความบันเทิงเท่านั้น หากยังเป็นวรรณกรรมเพลงร่วมสมัยที่สะท้อนมุมมองต่อชีวิต ความไม่เที่ยง ความสูญเสีย ความหวัง การเยียวยาจิตใจ และการยอมรับความจริงผ่านภาษาที่เรียบง่าย งานวิจัยนี้จึงช่วยขยายองค์ความรู้ด้านการศึกษาบทเพลงไทยสากลร่วมสมัยให้กว้างขวางยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กานต์รวี แพทย์พิทักษ์, วรวรรธน์ ศรียาภัย, บุญยงค์ เกศเทศ และวรัญญา ยิ่งยงศักดิ์. (2563). แนวคิดและกลวิธีการนำเสนอวรรณกรรมนวนิยายนิเวศวิถีลุ่มน้ำโขงของวุฐิศานติ์ จันทร์วิบูล. วารสารวิวิธวรรณสาร, 4(3), 139–163.
กานต์รวี แพทย์พิทักษ์, วรวรรธน์ ศรียาภัย, บุญยงค์ เกศเทศ และวรัญญา ยิ่งยงศักดิ์. (2564). แนวคิดนิเวศวิถีในวรรณกรรมเรื่อง "ริมฝั่งแม่น้ำหัวใจสลาย" ของพิบูลศักดิ์ ละครพล. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 8(1), 90–108.
เขียนไขและวานิช. (ม.ป.ป.). เขียนไขและวานิช [ช่องยูทูบ]. YouTube. https://www.youtube.com/@khiankhailaewanich.
ปิยนุช ทองทิพย์. (2563). แนวคิดและศิลปะการใช้ภาษาในบทเพลงของบอดี้สแลม. วารสารมนุษยศาสตร์ฉบับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 9(1), 41–47.
พรทิพย์ ฉายกี่ และจันทนา แก้ววิเชียร. (2561). วิเคราะห์แนวคิดและศิลปะการใช้ภาษาในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งที่แต่งโดยสลา คุณวุฒิ. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 20(1), 87–96.
พาทิศ จงหมายกลาง, ธีรัตม์ แสงแก้ว และธเนศ ปานหัวไผ่. (2562). แนวคิดมนุษยนิยมในวรรณกรรมของแดนอรัญ แสงทอง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 11(2), 67–79.
วรรณิษา มูเก็ม, สมิทธ์ชาต์ พุมมา และจารึก จันทร์วงค์. (2568). การศึกษาภาพพจน์และแนวคิดที่ปรากฏในบทเพลงของภูมิมินท์ บึงชารี. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 16 (น. 538–552). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
โสวภา สงขาว. (2563). การศึกษาวิเคราะห์บทเพลงเพื่อชีวิตของวงฌามา. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 12(1), 201–211.
อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์ และธนชัย ศรีมุข. (2565). บทบาททางเพศของเพลงลูกทุ่งปัจจุบัน. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 10(2), 34–49.
อธิวัฒน์ อุต้น. (2563, 23 มกราคม). เมื่อวันที่...มาถึง บทเรียนครั้งสำคัญในชีวิตของเขียนไขและวานิช. a day magazine. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2569, จากhttps://adaymagazine.com/kiankailaewanich/.
อัควิทย์ เรืองรอง. (2562). กลวิธีทางวรรณศิลป์เพื่อสื่อแนวคิดความดีงามและความเท่าเทียมของมนุษย์: ลำนำขับขานวิจารณ์บทเพลง. วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ, 3(2), 1–12.
