แนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี Guidelines for Healthy Spaces Developing in areas of Mueang Suphan-buri District, Suphan-buri Provin
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการใช้ประโยชน์จากพื้นที่ลานกีฬาในการสร้างเสริมสุขภาวะของประชาชนในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี 2) ศึกษาความต้องการการใช้บริการในพื้นที่สุขภาวะของประชาชนในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะของประชาชนในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่จำนวน 395 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของ Taro Yamane เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน ประกอบด้วย ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน และเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบล โดยวิเคราะห์เนื้อหาและสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย
ผลการวิจัยเชิง พบว่า 1) พฤติกรรมการใช้ประโยชน์จากพื้นที่ลานกีฬาในการสร้างเสริมสุขภาวะของประชาชนในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยด้านสุขภาพจิตวิญญาณมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ขณะที่ด้านสุขภาพกายมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด สะท้อนให้เห็นว่าลานกีฬาทำหน้าที่เป็นพื้นที่ทางสังคมและจิตวิญญาณมากกว่าเป็นเพียงพื้นที่ออกกำลังกาย 2) ความต้องการการใช้บริการในพื้นที่สุขภาวะของประชาชนในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านกายภาพมีความต้องการสูงสุด 3) แนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะ ได้แก่ (1) พื้นที่สนามชัย ควรเน้นการปรับปรุงพื้นผิวสนามเพื่อลดหลุมบ่อและเพิ่มอุปกรณ์กีฬาที่หลากหลาย (2) พื้นที่ทับตีเหล็ก ควรเน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ระบบแสงสว่างเพื่อความปลอดภัยในเวลากลางคืน และสุขอนามัยของห้องน้ำ และ (3) พื้นที่บึงบ้านโพธิ์ ควรเน้นการจัดสิ่งอำนวยความสะดวก จุดพักผ่อน การใช้พลังงานสะอาด และการขับเคลื่อนด้วยกิจกรรมเชิงรุก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
บุษบา รุ่นเจริญ, สุจิตรา สุคนธทรัพย์, และ รุจน์ เลาหภักดี. (2558). แนวทางการพัฒนาพื้นที่สุขภาวะในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula Digital Collections.
https://doi.org/10.14457/CU.the.2015.908.
ประเวศ วะสี. (2543). ระบบสุขภาพแห่งชาติ: ยุทธศาสตร์เพื่อปัญญา สันติสุข และความก้าวหน้า. สำนักงานปฏิรูประบบสุขภาพ.
พระมหาธณัชพงศ์ สุพฺรหฺมปญฺโญ, พระครูพิลาสธรรมากร (ณัฐพล ประชุณหะ), สมบูรณ์ ตาสนธิ, และ อำนาจ ขัดวิชัย. (2567). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุผ่านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของโครงการวัดบันดาลใจ. วารสารปณิธาน, 20(1), 40–61.
พินทุสร โพธิ์อุไร และ สมศักดิ์ สามัคคีธรรม. (2565). การเสริมพลังชุมชนกับการสร้างเสริมสุขภาพ: กรณีศึกษาโครงการชุมชนน่าอยู่ในพื้นที่ภาคเหนือ. วารสารการสร้างเสริมสุขภาพไทย, 1(3), 307–317.
เริงวิชญ์ นิลโคตร, พงษ์ศิริ มินา, และ อภิสิทธิ์ จันทร์สิงห์. (2564). แนวทางการจัดการพื้นที่สาธารณะเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายและนันทนาการอย่างยั่งยืนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 9(3), 412–425.
วิพุธ พูลเจริญ. (2544). สุขภาวะ: นิยามและการขับเคลื่อนเชิงนโยบาย. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (2566ก). รายงานสถานการณ์ภาระโรคและปัจจัยเสี่ยงของประชากรไทย พ.ศ. 2565. ดีไซน์ พลัส.
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (2566ข). รายงานสถานการณ์ระบบสาธารณสุขไทย พ.ศ. 2566: การเปลี่ยนผ่านสู่ระบบสุขภาพที่ยืดหยุ่นและเท่าเทียม.
สมบูรณ์ ธรรมลังกา. (2556). กลยุทธ์การบริหารจัดการชุมชนสุขภาวะอย่างยั่งยืน. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). แผนยุทธศาสตร์ 10 ปี (พ.ศ. 2561–2570) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2567). ทิศทางและเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ 10 ปี (พ.ศ. 2564–2573) ฉบับปรับปรุง 2567.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580) ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม (พ.ศ. 2566–2580). สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2565). คู่มือแนวทางการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart City handbook). กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2567). รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน จังหวัดสุพรรณบุรี อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2567. กระทรวงมหาดไทย.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). SAGE Publications.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555.
Global Burden of Disease. (2024). Global burden of a resilient health system: Age-specific mortality and life expectancy trends 1990–2022. The Lancet, 403(10438), 1720–1745.
Healthy Spaces and Places. (2014). A national guide to designing environments for active living. Planning Institute Australia.
Laverack, G. (2006). Evaluating community empowerment in health promotion. International Journal of Health Promotion and Education, 44(1), 29–32.
Murray, R. B., & Zentner, J. P. (1993). Nursing assessment and health promotion strategies through the life span (5th ed.). Appleton & Lange.
World Health Organization. (1998). The Ottawa Charter for Health Promotion.
World Health Organization. (2024). World health statistics 2024: Monitoring health for the SDGs, sustainable development goals.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper and Row.
