กระบวนการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดหนองคาย The Process of Managing Cultural Heritage by Local Politicians in Nong Khai Province

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษามรดกทางวัฒนธรรมและศักยภาพในการพัฒนามรดกทางวัฒนธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดหนองคาย 2) เพื่อศึกษานโยบายและแนวทางการพัฒนามรดกทางวัฒนธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดหนองคาย 3) เพื่อวิเคราะห์กระบวนการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดหนองคาย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ จากการตรวจสอบความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของข้อมูลด้วย วิธีการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า ผ่านการเปรียบเทียบข้อมูลที่ได้จากเอกสาร เอกสารวิชาการ และข้อมูลภาคสนามที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 18 รูป/คน นำเสนอผลในรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์

          ผลการวิจัยพบว่า 1) มรดกทางวัฒนธรรมและศักยภาพในการพัฒนา พบว่า  จังหวัดหนองคายมีความหลากหลายทางมรดกทางวัฒนธรรม ทั้งด้านกายภาพ นามธรรม ภูมิปัญญา ศิลปะ ศาสนา และภาษาศาสตร์ ซึ่งช่วยเสริมสร้างอัตลักษณ์ชุมชนและขับเคลื่อนเศรษฐกิจผ่านการท่องเที่ยว ประกอบกับตำแหน่งยุทธศาสตร์ที่เป็นประตูสู่ประเทศลาว จึงมีศักยภาพสูงในการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน แม้ยังต้องเผชิญอุปสรรคด้านงบประมาณและการท่องเที่ยวเกินขนาด 2) นโยบายและแนวทางการพัฒนามรดกทางวัฒนธรรม พบว่า นักการเมืองท้องถิ่นได้วางแนวทางสร้างสมดุลระหว่างการอนุรักษ์และการพัฒนาเศรษฐกิจ โดยยกระดับมรดกวัฒนธรรมเป็นทรัพยากรทางเศรษฐกิจ ควบคู่กับการส่งเสริมความรู้และการมีส่วนร่วมของชุมชน ภายใต้กรอบกฎหมายที่รองรับการคุ้มครอง การกระจายอำนาจ และการติดตามผล มุ่งเน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การดึงดูดนักท่องเที่ยว และการบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่นอย่างจริงจัง 3) กระบวนการจัดการมรดกทางวัฒนธรรม พบว่า สำหรับกระบวนการจัดการ ได้ยึดการมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นแกนหลักใน 3 ระดับ คือ การอนุรักษ์ การพัฒนา และการกำหนดนโยบาย โดยมีกลยุทธ์หนุนเสริมด้านการสร้างความตระหนักรู้ แรงจูงใจ ภาคีเครือข่าย และเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งส่งผลให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วม การพัฒนาเศรษฐกิจ และเครือข่ายความร่วมมือที่เข้มแข็ง เพื่อความยั่งยืนของมรดกทางวัฒนธรรมในทุกมิติ