การพัฒนาการเมืองประชาธิปไตยโดยกระบวนการปกครองท้องถิ่น The Development of Democratic Politics through the Process of Local Governance
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของกระบวนการปกครองท้องถิ่นในการส่งเสริมและพัฒนาการเมืองประชาธิปไตยในระดับพื้นที่ โดยวิเคราะห์ผ่านมิติของโครงสร้างการบริหาร การมีส่วนร่วมของประชาชน และกลไกการตรวจสอบถ่วงดุล
ผลการศึกษาพบว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้เกิดการกระจายอำนาจจากส่วนกลางสู่ท้องถิ่น ทำให้ประชาชนสามารถเข้าถึงกระบวนการตัดสินใจทางการเมืองได้โดยตรง มีโอกาสแสดงออกทางความคิดเห็น และมีส่วนร่วมในกิจกรรมสาธารณะอย่างหลากหลาย ทั้งในด้านการเลือกตั้งผู้นำท้องถิ่น การร่วมจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น การเสนอข้อคิดเห็นผ่านเวทีประชาคม ตลอดจนการมีส่วนร่วมในกลไกการตรวจสอบถ่วงดุลการใช้อำนาจของผู้บริหาร เพื่อให้เกิดการพัฒนาการเมืองประชาธิปไตยผ่านกระบวนการปกครองท้องถิ่นจะเกิดผลอย่างแท้จริง ก็ต่อเมื่อสามารถเสริมสร้างพลเมืองให้มีความรู้ ความตื่นตัว และมีเจตคติที่ดีต่อประชาธิปไตย ควบคู่ไปกับการปรับปรุงระบบบริหารจัดการท้องถิ่นให้มีความโปร่งใส ตรวจสอบได้ และเปิดพื้นที่ให้ประชาชนได้มีบทบาทอย่างแท้จริงในกระบวนการกำหนดทิศทางของชุมชนตนเอง อันจะนำไปสู่การวางรากฐานประชาธิปไตยที่ยั่งยืนในสังคมไทย อย่างไรก็ตาม ยังพบข้อจำกัดที่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาประชาธิปไตยในระดับท้องถิ่น เช่น การขาดความรู้ความเข้าใจในบทบาทหน้าที่ของพลเมือง วัฒนธรรมการเมืองแบบอุปถัมภ์ การมีส่วนร่วมเชิงสัญลักษณ์ และข้อจำกัดด้านทรัพยากรขององค์กรท้องถิ่น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2548ก). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่ในอนาคต.(พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
จิรวรรณ อินทรีย์สังวร. (2552). การมีส่วนร่วมของประชาชนเกี่ยวกับการจัดทำแผนพัฒนาสามปี: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแพร่ อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย. เชียงราย: บัณฑิตวิทยาลัย:มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.
นิยพรรณ (ผลวัฒนะ) วรรณศิริ. (2550). มนุษย์วิทยา สังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เนท.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2549). การกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่นของไทย. กรุงเทพฯ: ธรรมดาเพรส.
บุญทัน ดอกไธสง. (2553). ขอบข่ายรัฐประศาสนศาสตร์ยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ปธาน สุวรรณมงคล. (2547). การปกครองท้องถิ่นไทยในบริบทรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พิเชษฐ์ วงศ์เกียรติขจร. (2552). แนวคิด ยุทธศาสตร์ การบริหารการพัฒนาองค์กรปกครองท้องถิ่น (อปท.) ในยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
วัชรินทร์ สุทธิศัย. (2556). ลัทธิการเมือง. กรุงเทพฯ: คลังนานา.
วุฒิสาร ตันไชย. (2547). การกระจายอำนาจสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: คลังวิชา.
Fédération Internationale de Football Association. (2022). FIFA World Cup Qatar 2022™. Retrieved from https://www.fifa.com/tournaments/mens/worldcup/qatar2022.
International Olympic Committee. (2024). Paris 2024 Olympic Games. Retrieved from https://olympics.com/en/olympic-games/paris-2024.
Holloway, V. (1951). State and local government in the United States. New York: McGraw-Hill.
Robson, W. A. (1953). Local Government in Encyclopedia of Social Science. Vol. x. New York: The Macmillan Company.
Welsh, W. A. (1973). Studying politics. New York: Praeger Publishers.