ความต้องการและความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการพัฒนาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสารสนเทศและดิจิทัลคอนเทนต์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ Stakeholders’ Needs and Opinions Regarding the Development of the Bachelor of Arts Program in Information Management and Digital Content, Faculty of Humanities and Social Sciences, Buriram Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการและความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสารสนเทศและดิจิทัลคอนเทนต์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ โดยกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยประกอบด้วยผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายใน ได้แก่ อาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตร จำนวน 5 คน และศิษย์ปัจจุบัน จำนวน 14 คน และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียภายนอก ได้แก่ ผู้ใช้บัณฑิตจากสถานประกอบการ จำนวน 18 คน ศิษย์เก่า จำนวน 18 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน และนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 194 คน
ผลการวิจัย พบว่า ความต้องการและความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อการพัฒนาหลักสูตรใน 4 ด้านสำคัญ ได้แก่ 1) ด้านความรู้ ได้แก่ การจัดการด้านสารสนเทศศาสตร์ การจัดการดิจิทัลคอนเทนต์ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในบริบทที่หลากหลาย และการผลิตสื่อที่ตอบโจทย์การสื่อสารยุคใหม่ รวมทั้งการบูรณาการความรู้ข้ามศาสตร์ในบริบทท้องถิ่น 2) ด้านทักษะ ได้แก่ ทักษะวิชาชีพและเทคโนโลยีที่สามารถประยุกต์ใช้ได้จริง เช่น การจัดการสารสนเทศ การผลิตสื่อดิจิทัล และการคิดวิเคราะห์เชิงสร้างสรรค์ รวมถึงทักษะการบริหารจัดการ การนำเสนอ และการใช้เทคโนโลยีเพื่อการทำงานอย่างมืออาชีพ ซึ่งสะท้อนความต้องการแรงงานในยุคดิจิทัลที่เน้นทักษะรอบด้าน 3) ด้านคุณลักษณะบุคคล ได้แก่ การมีจิตอาสา ภาวะผู้นำ มนุษยสัมพันธ์ที่ดี และความสามารถในการปรับตัวภายใต้แรงกดดัน พร้อมกับคุณลักษณะวิชาชีพ เช่น ความคิดสร้างสรรค์ การคิดเป็นระบบ และการจัดการสารสนเทศอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเน้นความรู้เท่าทันสื่อและเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล และ 4) ด้านจริยธรรม ได้แก่ ความซื่อสัตย์ จิตสาธารณะ ความอดทน และการตรงต่อเวลา รวมทั้งการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีในการทำงานร่วมกับผู้อื่น และการยึดมั่นในจรรยาบรรณทางวิชาการและวิชาชีพ เช่น การไม่คัดลอกผลงานและการใช้สารสนเทศอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา. (2565). รายละเอียดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ.2565. กรุงเทพฯ : กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ณัฎฐาพร และจรรยาพร เจริญไทย. (2554). บันได 8 ขั้นเพื่อพัฒนาบุคลิกภาพสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์.
ณัฐวัชร จันทโรธรณและไพโรจน์ ญัตติอัครวงศ (2565). การพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 9(1), 336 – 347.
ธีทัต ตรีศิริโชติ, พลรัตน์ บุญพบและอาทิตย์ บุญญาภิสังขาร (2566). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐาราม, 6(6), 291 – 310.
เบญญจพร มหาพิรุณ, เรณู จันทะวงศาและสุริยะ พุ่มเฉลิม (2560). ตัวชี้วัดคุณธรรมจริยธรรมของบัณฑิต. ตัวชี้วัดคุณธรรมจริยธรรมของบัณฑิต. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 3(2), 127–140.
วิจิตร วิไลพรหมและสมทรง สิทธิ (2561). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเรื่องป่าชุมชนนาบอนกลุ่มสาระสังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารบัณฑิตศึกษา, 15(69), 43 – 51.
ศิวะลักษณ์ มหาชัยและเอกราช โฆษิตพิมานเวช (2565). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 5(2), 168 – 185.
สุกาญดา เทนอิสระและประยูร แสงใส. (2566).กระบวนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียเป็นสำคัญ. Journal of Buddhist Education and Research, 9 (1), 361 -374.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ. 2561 – 2580). กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติพ.ศ. 2561 – 2580 (ฉบับย่อ). กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ . (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566 – 2570. กรุงเทพฯ : สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Knowles, M. S. 1980. The Modern Practice of Adult Education: from Pedagogy to Andragogy. Englewood Cliffs: Prentice Hall/Cambridge.
Edward W. Smith. (1982). The education's encyclopedia. New York: Prentice-Hall.
