ศูนย์ข้อมูลบริการนักท่องเที่ยวกลุ่มปราสาทตาเมือน-ตาควาย พนมดงรัก ประเทศไทย: ต้นแบบแนวคิด เพื่อการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์อย่างยั่งยืน Designing a Tourist Information Center for the Ta Muen - Ta Khwai Prasat Group, Phanom Dong Rak, Thailand: A conceptual Model for Sustainable Historical Tourism
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความเชิงแนวคิดนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบจำลอง “ศูนย์ข้อมูลบริการนักท่องเที่ยว สำหรับกลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทตาควาย ในอำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์” เพื่อหนุนเสริมการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์อย่างยั่งยืน โดยใช้การทบทวนวรรณกรรมและการสังเคราะห์ กรณีศึกษาศูนย์นักท่องเที่ยวในบริบทไทยและต่างประเทศ ข้อเสนอประกอบด้วย 1) โครงสร้างกำกับดูแลแบบพหุภาคีในการรับผิดชอบ เช่นกรมศิลปากร การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย อำเภอพนมดงรัก หรือหน่วยงานองค์การบริหารส่วนตำบล 2)เกณฑ์เลือกตำแหน่งที่ตั้ง ที่ให้น้ำหนักการเข้าถึงและความปลอดภัยของแนวชายแดน ตำแหน่งของศูนย์ข้อมูลอยู่ในพื้นที่พนมดงรัก ควรตั้งให้อยู่ใกล้กับกลุ่มปราสาทตาเมือน ซึ่งปัจจุบันมีเส้นทางสัญจรที่สะดวกกว่า อีกทั้งพื้นที่ปราสาทตาเมือนเป็นกลุ่มปราสาทที่มีจำนวนปราสาทมากกว่าปราสาทตาควาย ซึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยวจำนวนหลังเดียว 3) เนื้อหาและคุณค่าในศูนย์ข้อมูลจะต้องมีองค์ประกอบที่เรียงความสำคัญ ได้แก่ ข้อมูลประวัติศาสตร์ของพื้นที่ศึกษาตั้งแต่เริ่มมีการสร้างปราสาทเกิดขึ้น ข้อมูลการดูแลรักษาพื้นที่ทางฝ่ายทหารที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ ข้อมูลการอนุรักษ์ปราสาท การบูรณะซ่อมแซม ข้อมูลทางศิลปะ ข้อมูลเหล่านี้ควรนำเสนอทั้งภาพ 2 มิติและ 3 มิติ ภาพเสมือนจริง โดยข้อมูลเกี่ยวกับภาพเสมือนจริงนี้ อาจเป็นการแก้ปัญหาความไม่ปลอดภัยในการเข้าพื้นที่จริงบางพื้นที่บางครั้ง บางเวลาอาจเกิดปัญหากับประเทศเพื่อนบ้าน 4) การจัดการสถานที่บริการให้กับนักท่องเที่ยว อันก่อให้เกิดองค์ความรู้ ความเข้าใจคุณค่ามรดกทางวัฒนธรรม ความพึงพอใจ ชุมชนมีเศรษฐกิจที่ดีขึ้น ประชาชนในชาติมีส่วนร่วมและสามารถประเมินซ้ำได้อย่างเป็นวัฏจักรทั้งนี้แบบจำลองสามารถประยุกต์สู่แหล่งมรดกชายแดนอื่นได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2544). คำศัพท์ในอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. กรุงเทพมหานคร : กองบริการวิชาการและฝึกอบรม.
กรมศิลปากรม. (2510). รายงานการสำรวจขุดแต่งโบราณวัตถุสถานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาค 2 พ.ศ.2503-2504. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ศิวพร.
กองโบราณคดี กรมศิลปากร. (2538). ทำเนียบโบราณสถานขอมในประเทศไทย เล่ม 3. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด อาร์ตโปรเกรส.
ก่องแก้ว วีระประจักษ์.(2551).อารยธรรมที่ปราสาทตาเมือนธม จากหลักฐานจารึก.วารสารศิลปากร, 51(5), 74.
กลุ่มเผยแพร่กรมศิลปากร. (2562). ศูนย์ข้อมูลการอนุรักษ์นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2568 จาก: From https://www.facebook.com/prfinearts/posts/.
ข้อมูลท่องเที่ยวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2551). ศูนย์ท่องเที่ยวอยุธยา. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2568 จาก: https://moi.gcc.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id=20560:2015-05-01-07-46-41&catid=522:2009-03-13-14-05- 25&Itemid=89.
ฉัตรชนก บุญไชยและรุ่งเกียรติ แก้วเพชร. (2556). การศึกษาเพื่อพัฒนาศักยภาพทางเศรษฐกิจจากการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ กลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน กรณีศึกษาจังหวัดนครนายก และจังหวัดปราจีนบุรี. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
ชะเอม แก้วคล้าย, 2542. จารึกปราสาทตาเมือนธม. วารสารศิลปากร. 4(22), 72-73.
ชัชพล ทรงสุนทรวงศ์. (2565). การจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวและโรงแรมอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยอนันต์ สาขะเจริญ. (2558). รายงานการวิจัยการออกแบบพิพิธภัณฑ์เสมือนจริงเรื่องพุทธมณฑลศูนย์กลางพระพุทธศาสนาโลก.นครปฐม: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
บุญเรือง คัชมาย์. (2551). กลุ่มปราสาทตาเมือน : มรดกอารยธรรม “ดองแหรก” เล่ม 1. สุรินทร์ : สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ราณี อิสิชัยกุล. (2557). การจัดการท่องเที่ยวเฉพาะทาง. นนทบุรี : ฝ่ายตำรา สำนักวิชาการมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศูนย์มนุษยวิทยสิรินธร (องค์การมหาชน). (2550). จารึกปราสาทตาเมือนธม 1. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก: https://db.sac.or.th/inscriptions/inscribe/detail/306
สุภัทรดิศ ดิศกุล. (2539). ศิลปขอม. กรุงเทพฯ : องค์การค้าคุรุสภา.
สำนักงานพัฒนาชุมชน อำเภอพนมดงรัก. (2025). อำเภอพนมดงรัก. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก: https://district.cdd.go.th/phanomdong/about-us/%EB.
สำนักงานศิลปากรที่ 12 นครราชสีมา. (ม.ป.ป.). โบราณสถานกลุ่มปราสาทตาเมือน. นครราชสีมา : จัดพิมพ์โดยสำนักศิลปากรที่ 12 นครราชสีมา กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม.
สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร. (2550). ประวัติศาสตร์เมืองสุรินทร์. กรุงเทพฯ : บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
สำนักอุทยานแห่งชาติ. (2019). ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก: https://www.facebook.com/NationalPark.Interpretation.
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย. (2561). ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก: https://www.facebook.com/skt.his.
Goeldner, C., & Ritchie, B. (2009). Tourism: Principle, Practices and Philosophies Tourism. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก: https://doi.org/10.1159/000470892.
Mahidol University. (2024). ความยั่งยืน หมายถึง? สำคัญอย่างไรต่อชีวิตปัจจุบัน . สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก: https://alumni.mahidolac.th/sustainability/.
Micaela Pacheco. (2018). Service Center. Retrieved August 1, 2025, From https://www.solimarinternational.com/dmo-tourism-service-center.
Xie Shihong. (2025). Sustainable management of the jiaotai ceramics virtual museum in Chenzhou, Hunan province. Doctor of Fine and Applied Arts. Bangkok Thonburi University.