ประสิทธิผลการให้บริการด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ Effectiveness of Public Relations Services of Na Pho Subdistrict Municipality, Na Pho District Buriram Province
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงผสมผสานที่มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิผลการให้บริการด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ อำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการให้บริการประชาสัมพันธ์ จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ และ 3) ศึกษาข้อเสนอแนะในการพัฒนาประสิทธิผลของการบริการด้านการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลนาโพธิ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตเทศบาลตำบลนาโพธิ์ ปี พ.ศ. 2568 จำนวน 358 คน ได้มาจากการคำนวณตามสูตรของทาโร่ ยามาเน่ โดยใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน สำหรับการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ และใช้การเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เพื่อสัมภาษณ์เชิงลึกผู้นำชุมชนจำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ เครื่องมือมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ในระดับสูง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า 1) การประชาสัมพันธ์ของเทศบาลโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน ( = 4.26, S.D. = 0.24) 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่าเพศและระดับการศึกษาไม่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ประสิทธิผลของการประชาสัมพันธ์ ในขณะที่อายุและอาชีพมีผลต่อการรับรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะในด้านการวางแผนการสื่อสาร 3) ข้อเสนอแนะในการพัฒนาประสิทธิผลของการบริการเทศบาลควรขยายจุดกระจายเสียงในชุมชนให้ครอบคลุมมากขึ้น พัฒนาสื่อรูปแบบใหม่ เพิ่มช่องทางออนไลน์ที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันควบคู่กับการสร้างช่องทางสื่อสารที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุและผู้ที่ไม่ใช้อินเทอร์เน็ต รวมทั้งเพิ่มความถี่และคุณภาพของเนื้อหาเพื่อยกระดับประสิทธิภาพการสื่อสารของเทศบาลให้ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนได้ดียิ่งขึ้น และส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาระบบราชการ. (2559). Balanced Scorecard เพื่อการบริหารภาครัฐยุคใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
จิราภรณ์ พรมมา. (2562). การประชาสัมพันธ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับความเชื่อมั่นของประชาชน. วารสารการบริหารและพัฒนาท้องถิ่น, 11(2), 45–58.
นนัทน์ภัส วัฒนอริยพงษ์ และ ทรงยศ แก้วมงคล. (2564). การสื่อสารภาครัฐกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมสื่อ, 9(1), 15–27.
ประทีป รักธรรม. (2562). การบริหารงานประชาสัมพันธ์ในสถาบันการศึกษาเอกชน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 38(4), 203–215.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ภัทรา พันธุ์เดช. (2563). การรับรู้ข่าวสารและความเข้าใจนโยบายของประชาชนต่อการประชาสัมพันธ์ของหน่วยงานภาครัฐ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 23(2), 45–60.
ศิริกุล ปัญญาดิลก. (2555). สิทธิในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารของประชาชนกับการบริหารภาครัฐ. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 41(2), 33–47.
สนั่น บุญเลิศ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้คุณภาพการบริหารงานประชาสัมพันธ์ขององค์กรภาครัฐ. วารสารสังคมศาสตร์และการจัดการ, 7(1), 87–101.
สราญลักษณ์ สุภฤกษ์เดชาชัย. (2562). ช่องทางการสื่อสารที่เหมาะสมกับประชาชนในพื้นที่ชนบท. วารสารนิเทศศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 17(3), 54–69.
สุนันทา นนทวรรณ. (2564). การใช้สื่อออนไลน์ในการประชาสัมพันธ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 20(2), 101–120.
สุภชาติ สิงห์สำโรง. (2562). การวางแผนการสื่อสารเชิงยุทธศาสตร์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารนวัตกรรมสังคม, 5(1), 55–70.
อัษฎา วรรณกายนต์ และคณะ. (2565). การออกแบบสื่อการเรียนรู้ตามกระบวนการ ADDIE Model. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 14(2), 63–75.
เทศบาลตำบลนาโพธิ์. (2568). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี พ.ศ. 2568. บุรีรัมย์: เทศบาลตำบลนาโพธิ์.
แอนโธนี คิม. (2566). การบริหารเชิงยุทธศาสตร์กับประสิทธิผลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการจัดการภาครัฐและเอกชน, 19(1), 101–117.
Gibson, J. L. (2000). Organizations: Behavior, Structure, Processes (10th ed.). Boston: McGraw-Hill.
Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing Public Relations. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Katz, E., Blumler, J. G., & Gurevitch, M. (1974). Uses and Gratifications Research. The Public Opinion Quarterly, 37(4), 509–523.
McGriff, S. J. (2000). Instructional System Design (ISD): Using the ADDIE Model. University of Hawaii.
McQuail, D. (2010). McQuail’s Mass Communication Theory (6th ed.). London: Sage Publications.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A Multiple-Item Scale for Measuring Consumer Perceptions of Service Quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40.
Robbins, S. P. (1983). Organization Theory: The Structure and Design of Organizations. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Shannon, C. E., & Weaver, W. (1949). The Mathematical Theory of Communication. Urbana, IL: University of Illinois Press.
Anthony, K. (2023). Flexible Planning and Continuous Evaluation in Local Government Communication. Public Administration Review, 83(2), 245–259.
Hacking HR. (2024). The Impact of Communication Frequency on Public Trust. Journal of Human Resource Communication, 12(1), 66–78.
