การพัฒนากระบวนการเรียนรู้และสร้างจิตสำนึกรักท้องถิ่น ผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด Developing the Learning Process and Creating Awareness of Local Love Through Preserving Ancient Sites in Roi Et Province

Main Article Content

ธนกร ดรกมลกานต์
สนั่น ประเสริฐ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้และจิตสำนึกรักท้องถิ่น ผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณคดีในจังหวัดร้อยเอ็ด 2) เพื่อสร้างกระบวนการเรียนรู้และจิตสำนึกรักท้องถิ่นแก่คนรุ่นใหม่ผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด และ 3) เพื่อพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้และสร้างจิตสำนึกรักท้องถิ่นผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ พื้นที่วิจัยคือจังหวัดร้อยเอ็ด กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ 1) กลุ่มพระสงฆ์ในเขตพื้นที่แหล่งโบราณคดี จำนวน 5 รูป 2)  เจ้าหน้าที่กรมศิลปากรจังหวัดร้อยเอ็ด จำนวน 5 คน 3) ผู้นำชุมชน จำนวน 5 คน 4) ประชาชนทั่วไป จำนวน 15 คน รวมทั้งสิ้น 30 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกสนทนากลุ่ม และชุดปฏิบัติการสร้างกระบวนการการมีส่วนร่วม เก็บรวมรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ สนทนากลุ่ม ประชุมเสวนาวิชาการ และพัฒนาเครือข่าย วิเคราะห์ข้อมูลโดยอุปนัยวิธี


          ผลการวิจัยพบว่า กิจกรรมการเรียนรู้และจิตสำนึกรักท้องถิ่นผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณคดีในจังหวัดร้อยเอ็ด ทำให้คนในชุมชนมีความตระหนักรู้รับผิดชอบต่อส่วนรวม มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโบราณสถาน จากการทำกิจกรรมทุกคนมีความเข้าใจเป็นอย่างดีว่า พวกเขาควรช่วยกันดูแลโบราณสถานชุมชน และปลูกต้นไม้เพื่อให้สภาพอากาศดีขึ้น ผลของการพัฒนาเครือข่ายการเรียนรู้และสร้างจิตสำนึกรักท้องถิ่นผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ดคือ ได้พัฒนาจิตสำนึกสาธารณะในการอนุรักษ์โบราณสถาน โดยการทำกิจกรรมพัฒนาจิตสำนึกสาธารณะ เป็นการได้กระตุ้นสร้างพลังชีวิตและแรงจูงใจเสริมสร้างความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับความสำคัญของโบราณสถานชุมชนและการเป็นเจ้าบ้านที่ดี และได้สร้างกลุ่ม อาสาอนุรักษ์โบราณสถานชุมชน แก้ปัญหาและอนุรักษ์โบราณสถานชุมชนของตนเองให้มีความยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ดรกมลกานต์ ธ., & ประเสริฐ ส. (2025). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้และสร้างจิตสำนึกรักท้องถิ่น ผ่านการอนุรักษ์แหล่งโบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด: Developing the Learning Process and Creating Awareness of Local Love Through Preserving Ancient Sites in Roi Et Province. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 7(3), 324–336. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/rtnb/article/view/9182
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ กรมศิลปากร. (2535). มรดกโลก : มรดกโลกทางวัฒนธรรมในประเทศไทย. พิมพ์ เนื่องในโอกาส 81 ปี แห่งการสถาปนากรมศิลปากร. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ฉลองรัตน์โกสินทร์.

กลุ่มงานยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดร้อยเอ็ด. (2560). แผนพัฒนาจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2557 – 2560 (ฉบับทบทวนใหม่ (รอบปี พ.ศ. 2560). ร้อยเอ็ด: สำนักงานจังหวัดร้อยเอ็ด, (อัดสำเนา).

ชยาภรณ์ สุขประเสริฐ. (2562). การพัฒนาจิตสำนึกสาธารณะเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานชุมชน จังหวัดบุรีรัมย์. รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพปวรเมธี. (2564). การพัฒนาและออกแบบผังการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและแหล่งโบราณคดี ในจังหวัดหนองคาย. รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สายัณห์ ไพรชาญจิตร์. (2548). การจัดการโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถาน โดย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.

พระอักขราภิศุทธิ์ สิริวฑฺฒโน (ลูนละวัน) และคณะ. (2564). รูปแบบการพัฒนาศิลปวัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์เมืองเชียงแสน จังหวัดเชียงราย. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย.