รูปแบบการบริหารเชิงพุทธบูรณาการเพื่อพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน เชิงพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ A Model for The Integrative Buddhist Management to Develop Moral Teaching Monks in Schools Division Northeast

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารเชิงพุทธบูรณาการเพื่อพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนเชิงพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2) เพื่อตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างและความเชื่อมั่นเชิงโครงสร้างขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารเชิงพุทธบูรณาการเพื่อพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนเชิงพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและ 3) เพื่อยืนยันองค์ประกอบและพัฒนารูปแบบการบริหารเชิงพุทธบูรณาการเพื่อพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนเชิงพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พระสอนศีลธรรมในโรงเรียนสังกัดมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยที่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 500 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน

          ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารเชิงพุทธบูรณาการเพื่อพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนเชิงพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบด้วย 2 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การบริหารเชิงพุทธบูรณาการ มี 5 ตัวบ่งชี้ 2) ศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนมี 4 ตัวบ่งชี้ 2) ผลการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างและความเชื่อมั่นเชิงโครงสร้างขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารเชิงพุทธบูรณาการเพื่อพัฒนาศักยภาพพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนเชิงพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ทั้ง 2 องค์ประกอบหลัก 9 องค์ประกอบย่อย และ 38 ตัวบ่งชี้ มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โมเดลมีความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง ซึ่งพิจารณาจากค่า χ² = 45.825, df = 26, p-value = 0.231, CFI = 0.910, TLI = 0.975, SRMR = 0.007, RMSEA = 0.029, χ²/df = 1.762 และความเชื่อมั่นเชิงโครงสร้าง เท่ากับ 0.992 ซึ่งมีค่ามากกว่า 0.60 แสดงว่าโมเดลมีความสอดคล้องและเหมาะสมกับข้อมูลเชิงประจักษ์