การพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการสอนด้วย Canva Animation สำหรับครูในจังหวัดบุรีรัมย์ Developing Teaching Media Production Skills with Canva Animation for Teachers in Buriram
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการสอนด้วย Canva Animation สำหรับครูในจังหวัดบุรีรัมย์มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนของครูเกี่ยวกับการใช้สื่อประกอบการสอน 2) พัฒนาทักษะการผลิตสื่อการสอนด้วย Canva Animation 3) ประเมินติดตามผลการใช้สื่อการสอนด้วย Canva Animation ผู้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพการจัดการเรียนการสอนเป็นครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดบุรีรัมย์ ด้วยการสุ่มอย่างง่าย (simple random sampling) จำนวน 360 คน และครูที่สนใจเข้าร่วมพัฒนาทักษะการผลิตสื่อ จำนวน 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1. แบบสอบถาม 2. แบบประเมินสื่อการสอน 3. แบบประเมินติดตามผลการใช้สื่อ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการจัดลำดับความสำคัญ Priority Needs Index แบบปรับปรุง (PNI Modified) และสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการจัดการเรียนการสอนของครูเกี่ยวกับการใช้สื่อประกอบการสอน สำหรับครูในจังหวัดบุรีรัมย์ พบว่า มีสภาพการจัดการเรียนการสอนด้วยสื่อการสอนในปัจจุบันอยู่ในระดับมาก แต่ยังต่ำกว่าสภาพที่พึงประสงค์ในทุกด้าน โดยเฉพาะด้านความพร้อมของสื่อการสอน (PNI Modified = 0.26) รองลงมาเป็นด้านความทันสมัยของสื่อการสอน และการนำสื่อมาใช้ในห้องเรียน (PNI Modified = 0.19) และด้านความหลากหลายของสื่อการสอน (PNI Modified = 0.18) 2) ผลการพัฒนาทักษะการผลิตสื่อการสอนด้วย Canva Animation สำหรับครูในจังหวัดบุรีรัมย์ พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.99, S.D. = .68) 3) ผลการติดตามการพัฒนาครูหลังได้รับการอบรม พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.70, S.D. = .46)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรกนก คลังบุญครอง. (2555). เว็บแอปพลิเคชันช่วยแม่ดูแลสุขภาพและบันทึกพัฒนาการของลูก. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
คณิศร จี้กระโทก. (2564). การพัฒนาและผลิตสื่อการสอนอิเล็กทรอนิกส์. อุดรธานี : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ชินวัจน์ งามวรรณากร. (2562). การพัฒนาแอปพลิเคชันสื่อการเรียนรู้บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ เรื่อง ภาษาอังกฤษ สำหรับนักสารสนเทศ (รายงานการวิจัย). ยะลา: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ.
ดุสิต ขาวเหลือง และอภิชาติ อนุกูลเวช. (2562). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้สามมิติแบบมีปฏิสัมพันธ์เสมือนจริง โดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ของนักศึกษาอาชีวศึกษาที่มีระดับการคิดอย่างมีวิจารณญาณต่างกัน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 30(3), 16-29.
ติิณณา อภิิวััณทนาพร. (2561). การจััดการเรีียนรู้้ที่่ส่่งเสริิมการใช้้เทคโนโลยีีสารสนเทศของนัักเรีียนระดัับชั้นมััธยมศึึกษาตอนปลาย โรงเรีียนสัังกััดกรุุงเทพมหานคร. วิทยานิิพนธ์์ปริิญญามหาบััณฑิิต, ปทุุมธานี: มหาวิิทยาลััยรัังสิิต.
นันธิดา ปฏิวรณ์ ภาณุพงศ์ บุญรมย์ และพงษ์ธร สิงห์พันธ์. (2564). รูปแบบการพัฒนาทักษะด้าน เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร, 9(5), 1927-1939.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). หลักการวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9, กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
ปิยะภรณ์ ปิยะแสงทอง รสวลีย์ อักษรวงศ์ และชวลิต ชูกำแพง. (2566). การศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของครูสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารวิจยวิชาการ, 6(5), 13-28.
รัตนาภรณ์ จันทรา กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์ และภราดร เสถียรไชยกิจ. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการผลิตสื่อการสอน. Rajapark Journal, 15(42), 301-317.
วัชรพล วิบูลยศริน. (2556). นวัตกรรมและสื่อการเรียนการสอนภาษาไทย. กรุงเทพฯ : วีพริ้นท์ (1991).
สุวิมล ว่องวาณิช.(2558). การประเมินความต้องการจําเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3), กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุดา มงคลสิทธิ์. (2568). การพัฒนารูปแบบการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนเอกชนสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรีเขต 3. วารสารครุศาสตร์ปัญญา,4(4), 94-111.
เสาวลักษณ์ จีนเมือง, จิรศักดิ์ แซ่โค้ว และญาณิศา บุญจิตร์. (2567). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วารสารวิจยวิชาการ, 7(5), 207-224.
สำเนา หมื่นแจ่ม. (2558). นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา. เชียงใหม่ : ส.การพิมพ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2567-2570 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์. บุรีรัมย์ : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์.
อัจศรา ประเสริฐสิน, เทพสุดา จิวตระกูลและจอย ทองกล่อมศรี. (2560). การศึกษาแนวทางการจัดการนวัตกรรมทางการศึกษาไปใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอนและการทำวิจัยของครู. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 10(2),78-89.
อนุพันธ์ ฉลูทอง และบุญรัตน์ แผลงศร. (2567). การออกแบบสื่อการสอนอินโฟกราฟิก. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 47(3), 1-6.
Dale, Edgar. (1969). Audio Visual Method in Teaching. 4th ed. New York: Holt Rinehart and Winston Inc.
Keser, H., Uzunboylu, H., and Ozdamlı, F. (2012). The trends in technology supported collaborative learning studies in 21st century. World Journal on Educational Technology. Current Issues, 4(2), 103–119.
Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. 3rd ed. New York (N.Y.) : Harper and Row.
