การพัฒนาหนังสืออ่านคำควบกล้ำ โดยใช้ภาพจากปัญญาประดิษฐ์ บูรณาการกับหลักไตรสิกขา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านมะอึ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด The Integration of Artificial Intelligence and Buddhist Tri-Sikha Principles in Developing a Reading Book for Grade 3 Students to Enhance Consonant Cluster Reading Skills
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหนังสืออ่านคำควบกล้ำโดยใช้ภาพจากปัญญาประดิษฐ์บูรณาการกับหลักไตรสิกขา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 2) ทดลองใช้ หนังสืออ่านคำควบกล้ำที่พัฒนาขึ้น เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน และ 3) ประเมินผล การใช้หนังสืออ่านคำควบกล้ำที่พัฒนาขึ้น ในด้านคุณภาพของสื่อและระดับความพึงพอใจของนักเรียน การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ การพัฒนา การทดลองใช้ และการประเมินผล กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 18 คน จากโรงเรียนบ้านมะอึ จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลประกอบด้วย หนังสืออ่านคำควบกล้ำที่พัฒนาขึ้น แบบทดสอบก่อน-หลังเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t (t-test) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเรียน
ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพหนังสืออ่านคำควบกล้ำที่พัฒนาขึ้นมีคุณภาพในระดับดีเยี่ยม ทั้งในด้านเนื้อหา และความสวยงามของภาพประกอบที่สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์ (AI) 2) ผลการทดลองใช้ (ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน) คะแนนทดสอบหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ความพึงพอใจของนักเรียน นักเรียนมีความพึงพอใจต่อหนังสืออ่านคำควบกล้ำในระดับมาก โดยเฉพาะในด้าน ความน่าสนใจของภาพ ความเข้าใจง่ายของเนื้อหา สรุปผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการบูรณาการภาพจากปัญญาประดิษฐ์ร่วมกับหลักไตรสิกขาสามารถส่งเสริมการเรียนรู้คำควบกล้ำและคุณธรรมในนักเรียนระดับประถมศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ฆนธรส ไชยสุต, ฤตินันท์ สมุทร์ทัย, สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์ & น้ำผึ้ง อินทะเนตร. (2559). รูปแบบการประเมินบทบาทครูในการส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต ของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. The Periodical of Behavioral Science, 22(1), 123–136. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/BSRI/article/view/47688.
จตุพร แทนเถื่อน & ธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2566). การใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านของผู้เรียน. Journal of Applied Education, 1(4), 23–28. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JAE/article/view/744.
จันทิมา โกยรัตนประเสริฐ และ ญาณิศา มงชู.(2568). การพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำในภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยวิธีการสอนแบบโฟนิกส์ ร่วมกับเทคนิคเกมมิฟิเคชัน. วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม.1(5),1-13. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/JRI/article/download/1909/1900.
จิรกร ฐาวิรัตน์. (2568). AI กับการศึกษา: ตัวช่วยสุดอัจฉริยะ เพื่อพัฒนาการเรียนรู้. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(2), 98–108. https://doi.org/10.64186/jsp1310.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน Developmental Testing of Media and Instructional Package. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1),7-20, สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/28419.
ปิยะ ถิรพันธุ์เมธี,พัธรวัลย์ แซ่เฮ้ง. (2558). การใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงเพื่อพัฒนาสื่อการเรียนวิชาภาษาไทย ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 9(1), 19–38. สืบค้นจาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/jhusocbru/article/view/420.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 11). พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พระมหาโกศล ธีรปญฺโญ (มาดี). ปัญญาประดิษฐ์กับการจัดการเรียนรู้ภาษาไทย: โอกาส ท้าทาย แลข้อพิจารณาทางจริยธรรม. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสามารถ สุเมโธ (มูลเจริญ), พระรชต มาตรสอน, ปาณจิตร สุกุมาลย์, & สุทธิพงษ์ อุพลเถียร. (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านคำควบกล้ำตามกิจกรรมการเรียนรู้ ด้วย สุ จิ ปุ ลิ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านโคกแปะ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. Journal of Applied Education, 1(6), 15–28. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JAE/article/view/157.
ฟิรฮานา อุปมา, อัสมาร์ วงศาชนัท, กัญจน์วฤน เลาหบุตร, พล เหลืองรังษี, & เชษฎา ดำเกลี้ยง.(2567).การพัฒนาทักษะการอ่านวิชาภาษาไทย เรื่องคำควบกล้ำแท้ โดยใช้แบบฝึกทักษะการอ่านของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4.การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 15, 959-970.
รัชพล วิทิยศ,พรทิพย์ แสงสรทวีศักดิ์,&เกศรา พะยิ.(2567). การพัฒนาทักษะการอ่านและเขียนคำควบกล้ำ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านป่าติ้ว.การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 2 และระดับนานาชาติ ครั้งที่ 1 เรื่อง “การขับเคลื่อนนวัตกรรมพุทธศาสตร์ล้านนาสู่สากลด้วยยุทธศาสตร์ Soft Power”: 365-371.
วรินทร จินดาวงศ์. (2567). การบูรณาการการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(5), 393–405. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/270317.
ศรีนวล แดงประพันธ์. (2565).การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ภาษาไทย ตามหลักไตรสิกขาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านคิดวิเคราะห์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวังไม้แดงพิทยาคม อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา. ครูบ้านนอกดอทคอม. : https://www.kroobannok.com/board_view.php?b_id=187528.
สกุณา วงบุราณ. (2568). การอ่านเสียงคำควบกล้ำในภาษาไทย แนวทางการจัดการเรียนรู้ GPAS 5 steps. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 8(1), 82–93. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bmrj/article/view/283151.
สินีนารถ รัชณี, วีนัส ภักดิ์นรา, กรวิกา สุวรรณกูล. (2566). การพัฒนาหนังสือส่งเสริมการอ่าน เรื่อง การอ่านออกเสียงคำควบกล้ำ เพื่อสร้างเสริมความสามารถในการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(2), 925–934. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/article/view/267137.
สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์. (2545). หลักและวิธีการสอนภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
สุรัสวดี จันทพันธ์. (2566). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อส่งเสริมการอ่านและการเขียนคำควบกล้ำ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านโพนสว่าง โดยใช้ชุดกิจกรรมการอ่านและการเขียนคำควบกล้ำร่วมกับการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกร.วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร,15(43),149-156. สืบค้น จากhttps://jci.snru.ac.th/ArticleView?ArticleID=1087.
อธิป เกตุสิริ, ณัฐยา เกตุสิริ, ศุภชัย เส้นเกษ &วารุณี เรียนรู้. (2568). การใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(1), 44–51. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/JRI/article/view/1735.
