ปัจจัยที่ส่งผลต่อการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดมหาสารคาม Factors affecting political expression of people in Maha Sarakham Province
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดมหาสารคาม (2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดมหาสารคาม และ (3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนในจังหวัดมหาสารคามที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ปี 2568 จำนวน 400 คน โดยการใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ความถี่ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัย พบว่า (1) ระดับการแสดงออกทางการเมืองของประชาชน ในจังหวัดมหาสารคาม โดยรวมอยู่ในระดับมาก (2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการแสดงออกทางการเมืองของประชาชน ในจังหวัดมหาสารคาม ได้แก่ ปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคม ปัจจัยด้านการศึกษาและข้อมูลข่าวสาร ปัจจัยด้านสำนึกทางการเมือง สามารถร่วมกันอธิบายการผันแปรได้ ร้อยละ 53.70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (3) แนวทางการพัฒนาการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดมหาสารคาม ประกอบด้วย การส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองโดยมุ่งเน้นการพัฒนาความรู้ทางการเมืองและการจัดให้มีช่องทางดิจิทัลที่มีความโปร่งใสและตรวจสอบได้ การพัฒนาพฤติกรรมทางการเมืองในรูปแบบดิจิทัลผ่านการเสริมสร้างทักษะการรู้เท่าทันสื่อและการจัดตั้งเครือข่ายพลเมืองดิจิทัล การเรียกร้องทางการเมืองบนพื้นฐานของสิทธิและเสรีภาพตามกรอบกฎหมายควบคู่กับการใช้ช่องทางออนไลน์และกลไกการเจรจาอย่างสันติ การสนับสนุนทางการเมืองที่ตั้งอยู่บนคุณค่าและประโยชน์สาธารณะ พร้อมทั้งมีกลไกติดตามและประเมินผลตามสัญญาประชาคม การผลักดันนโยบายสาธารณะโดยเสริมสร้างทักษะในการวิเคราะห์และนำเสนอนโยบายผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ก้อนคำ ภาคสุโพธิ์. (2568). โมเดลการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 12(1), 45–62.
ชัยวัฒน์ วัฒนาธร. (2560). ปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมที่ส่งผลต่อการตัดสินใจทางการเมืองของประชาชนในชนบท. วารสารพัฒนาสังคมและชุมชน, 9(1), 54–70.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2565). การเมืองไทยร่วมสมัย: แนวคิด ทฤษฎี และการเคลื่อนไหวทางการเมือง. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฐานเศรษฐกิจ. (2568). ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2568. สืบค้นจาก https://www.thansettakij.com.
ณิชาณัฏฐ์ ณ นคร. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการแสดงออกทางประชาธิปไตยของประชาชนเจเนอเรชั่น Z กรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์ร่วมสมัย, 18(2), 101–120.
ไทยพีบีเอส. (2568). เหตุการณ์ระหว่างการหาเสียงของนายทักษิณในจังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2568. สืบค้นจาก https://www.thaipbs.or.th.
ธีรชัย ธรรมชัย. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 16(2), 89–108.
ธีระภัทร์ กาญจนะ. (2565). ความเชื่อทางการเมืองและการแสดงออกทางการเมืองในช่วงหลังการรัฐประหารในประเทศไทย. วารสารประชาธิปไตยศึกษา, 8(1), 33–52.
พรรณี ชูชื่น. (2560). อิทธิพลของสื่อและการรับข้อมูลข่าวสารทางการเมืองต่อสำนึกทางการเมืองของประชาชนไทย. วารสารนิเทศศาสตร์และสื่อใหม่, 15(2), 71–90.
พระครูสังฆรักษ์ยศวีร์ ปมุตฺโต, และ พระพัฒนวัชร์ พูลสวัสดิ์. (2566). กระแสและวาทกรรมทางการเมืองไทยในช่วงหลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566. วารสารรัฐศาสตร์และสังคมร่วมสมัย, 9(2), 112–129.
พระครูสังฆรักษ์ยศวีร์ ปมุตฺโต, และ พระพัฒนวัชร์ พูลสวัสดิ์. (2566). พลวัตการเมืองไทยร่วมสมัย: กระแสการเมือง อุดมการณ์ และการตัดสินใจของประชาชน. วารสารพุทธศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 1–20.
วรินทร์ ชื่นจิตต์. (2562). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร. วารสารเยาวชนศึกษา, 3(1), 50–68.
สนุก สิงห์มาตร. (2559). รูปแบบการแสดงออกทางการเมืองของประชาชนในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(3), 29–44.
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์. (2560). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตย. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สายทอง ตุ้มทอง. (2564). ทัศนคติทางการเมืองและพฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐศาสตร์ร่วมสมัย, 10(1), 112–130.
สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดมหาสารคาม. (2568). การประชุมเชิงปฏิบัติการด้านการพัฒนาท้องถิ่นและบทบาทของกระทรวงมหาดไทยในจังหวัดมหาสารคาม. สืบค้นจาก https://www.prd.go.th.
สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดมหาสารคาม. (2568). รายงานสถานการณ์และความเคลื่อนไหวทางการเมืองจังหวัดมหาสารคาม ประจำปี พ.ศ. 2568.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). สถิติจำนวนประชากรจังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2568.
สิริพร รัตนพร. (2564). ผลกระทบของการศึกษาต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารการมีส่วนร่วมทางการเมืองและสังคม, 7(1), 23–41.
สุมิตรา กาญจนวัฒน์. (2566). ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองของประชาชนไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และสังคม, 20(3), 134–152.
Almond, G. A., & Verba, S. (1963). The civic culture: Political attitudes and democracy in five nations. Princeton University Press.
Dahl, R. A. (1971). Polyarchy: Participation and opposition. Yale University Press.
Downs, A. (1957). An economic theory of democracy. Harper & Row.
European Political Science Review. (2023). Political participation, political consumerism, and social influence in contemporary democracies. European Political Science Review, 15(2), 145–162.
Guntermann, E. (2021). Economic inequality and political equality: Mechanisms of representation in modern democracies. Political Behavior, 43(2), 389–412.
Harvard Kennedy School. (2022). Democratic governance, civic participation, and institutional opportunity structures. https://www.hks.harvard.edu.
Milbrath, L. W., & Goel, M. L. (1977). Political participation: How and why do people get involved in politics? Rand McNally.
OECD. (2021). Civic engagement and political efficacy: Strengthening democratic participation. OECD Publishing.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Tarrow, S. (1998). Power in movement: Social movements and contentious politics (2nd ed.). Cambridge University Press.
Tilly, C. (2004). Social movements, 1768–2004. Paradigm Publishers.
Verba, S., & Nie, N. H. (1972). Participation in America: Political democracy and social equality. Harper & Row.
Verba, S., Nie, N. H., & Kim, J. (1978). Participation and political equality: A seven-nation comparison. Cambridge University Press.
Verba, S., Schlozman, K. L., & Brady, H. E. (1995). Voice and equality: Civic voluntarism in American politics. Harvard University Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
