พฤติกรรมและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคภายหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหว ของผู้บริโภคอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคภายหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ รวมถึงความแตกต่างของพฤติกรรมดังกล่าวตามลักษณะทางประชากรศาสตร์ 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ที่ส่งผลต่อความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคภายหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหว 3) เพื่อศึกษาความสำคัญของปัจจัยด้านความปลอดภัยของโครงสร้างอาคารที่ส่งผลต่อแนวโน้มความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภค กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริโภคที่มีความต้องการซื้อบ้านหรือคอนโดมิเนียมภายใน ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 400 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (53%) อายุระหว่าง 25–34 ปี (56.75%) ระดับการศึกษาปริญญาตรี (69.5%) ประกอบอาชีพข้าราชการ/รัฐวิสาหกิจ และพนักงานบริษัทเอกชน (รวม 70.00%) มีรายได้ระหว่าง 15,001–30,000 บาท (80.75%) ให้ความสนใจซื้อบ้านเดี่ยว (81.75%) มีงบประมาณอยู่ที่ 1–2 ล้านบาท (75%) และใช้สินเชื่อจากธนาคารเป็นแหล่งเงินทุนหลัก (88.25%)
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยลักษณะทางประชากรศาสตร์ ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนที่แตกต่างกัน ส่งผลให้พฤติกรรมความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 ในขณะที่ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดทั้ง 4 ด้าน สามารถร่วมกันพยากรณ์ความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยได้ร้อยละ 82.80 ( = 0.828) โดยปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ มีส่งผลทางบวกสูงสุด ( = 0.541) รองลงมาคือด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ( = 0.412) และด้านการส่งเสริมการตลาด ( = 0.289) ตามลำดับ ในขณะที่ปัจจัยด้านราคา (Price) มีส่งผลในทิศทางลบ ( = -0.302) นอกจากนี้ ผลการศึกษายังพบความสัมพันธ์ในระดับสูงมาก (r = 0.869) ระหว่างความเชื่อมั่นในความปลอดภัยของโครงสร้างอาคารกับแนวโน้มความต้องการซื้อ แสดงให้เห็นว่าความปลอดภัยของโครงสร้างเป็นองค์ประกอบสำคัญในการพิจารณาเลือกที่อยู่อาศัย เป็นปัจจัยสำคัญในการตัดสินใจเหนือกว่าปัจจัยด้านความสวยงาม งานวิจัยนี้เสนอแนะให้ผู้ประกอบการเน้นการสื่อสารเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยโครงสร้างควบคู่ไปกับการกำหนดกลยุทธ์ราคาที่คุ้มค่าเพื่อให้สอดคล้องกับกำลังซื้อของผู้บริโภค สะท้อนให้เห็นว่าเหตุการณ์แผ่นดินไหวได้เปลี่ยนแปลงลำดับความสำคัญในการเลือกซื้อที่อยู่อาศัย โดยความมั่นคงปลอดภัยกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญในกระบวนการตัดสินใจ
เอกสารอ้างอิง
ชยานนท์ หรรษภิญโญ. (2557). การประเมินความเสี่ยงแผ่นดินไหวของอาคารในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
พัชรินทร์ บุญยศ และ วรัทยา ชินตระกูล. (2567). พฤติกรรมการซื้อที่อยู่อาศัยของกลุ่มผู้บริโภควัยทำงานตอนกลางในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์, 12(1), 45–60.
ไวซ์ไซท์. (2568). รายงานการวิเคราะห์เสียงของผู้บริโภคบนสื่อสังคมออนไลน์: ผลกระทบจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวต่อความสนใจอสังหาริมทรัพย์. Wisesight (Thailand).
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์. (2567). รายงานสถานการณ์ตลาดที่อยู่อาศัยจังหวัดเชียงใหม่ ปี 2567. ธนาคารอาคารสงเคราะห์.
Adams, R. M., Azali, K., & Ludin, S. (2023). Social-cognitive factors of individual earthquake preparedness behavior: A scale adaptation and correlational survey research. International Journal of Disaster Risk Reduction, 95, 103856.
Bauer R. A. (1960). Consumer behavior as risk taking. In R. S. Hancock (Ed.), Dynamic marketing for a changing world (pp. 389–398). American Marketing Association.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approach (4th ed.). SAGE Publications.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Faccioli, M., Frigerio, I., & Arosio, M. (2024). Structural resilience as a key driver for housing selection in seismic-prone areas. Journal of Housing and the Built Environment, 39(1), 115–132.
Huang, X., Li, H., & Zhang, Y. (2024). Willingness to pay for housing safety premium: Evidence from earthquake-prone regions. Real Estate Economics, 52(2), 456–478.
Kinoshita, Y. (2020). Impact of earthquake risk on property prices and housing decisions: Evidence from the Japanese housing market. Japan and the World Economy, 56, 101043.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
McCarthy, E. J. (1960). Basic marketing: A managerial approach. Richard D. Irwin.
Pearson. Lo, T. H. (2021). Housing decisions in later life: The role of safety and environment. Journal of Aging and Environment, 35(2), 150–168.
Naoi, M., Seko, M., & Sumita, K. (2021). Earthquake risk embedded in property prices: Evidence from five Japanese cities. Journal of Real Estate Finance and Economics, 62(1), 108–139.
Nation Thailand. (2025, February 15). Earthquake tremors in Bangkok spark safety concerns for high-rise buildings.
Opoku, R. A., & Abdul-Muhmin, A. G. (2010). Housing preferences and attribute importance among low-income consumers in Saudi Arabia. Habitat International, 34(2), 219–227.
Real Estate Information Center (REIC). (2023). Thailand real estate market report Q4/2023. Government Housing Bank.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. L. (2019). Consumer behavior (12th ed.). Pearson.
Siam Real Estate. (2025). Chiang Mai property market report Q1 2025: Trends and analysis.
Solomon, M. R., & Russell-Bennett, R. (2024). Consumer behavior: Buying, having, and being (14th ed.). Pearson Australia.
Tanaka, M. (2021). Expenditure responses to natural disasters: Evidence from household survey data. Journal of Asian Economics, 74, 101305.
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการวิจัยนวัตกรรมการจัดการธุรกิจ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นและเนื้อหาที่ปรากฏในบทความเป็นความเห็นส่วนบุคคลของผู้แต่งแต่ละท่าน มิได้สะท้อนถึงทัศนะของวารสารหรือหน่วยงาน/สถาบันต้นสังกัด ความถูกต้องและข้อผิดพลาดใด ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งโดยเฉพาะ
การนำบทความ เนื้อหา ข้อมูล หรือภาพประกอบไปใช้ซ้ำหรือเผยแพร่ในลักษณะอื่น ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารการวิจัยนวัตกรรมการจัดการธุรกิจก่อนเท่านั้น
