การรับรู้และพฤติกรรมของผู้ประกอบการต่อการจัดการสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการรับรู้ของผู้ประกอบการต่อปัญหาสิ่งแวดล้อม 2) ศึกษาพฤติกรรมการจัดการสิ่งแวดล้อม 3) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้และพฤติกรรม และ 4) เสนอแนะแนวทางส่งเสริมการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืนในพื้นที่ท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการจำนวน 385 ราย ซึ่งคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ Cochran และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ประกอบการมีการรับรู้ต่อปัญหาสิ่งแวดล้อมโดยรวมอยู่ในระดับสูง (ค่าเฉลี่ย = 3.90) แต่มีพฤติกรรมการจัดการสิ่งแวดล้อมโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย = 3.25) การรับรู้ปัญหาสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการจัดการสิ่งแวดล้อมมากที่สุดคือ การรับรู้ปัญหาสิ่งแวดล้อม (Beta = 0.342) รองลงมาคือ ระดับการศึกษา และประเภทธุรกิจ ตามลำดับ ข้อเสนอแนะจากการวิจัยมุ่งเน้นการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจัง การสร้างแรงจูงใจ และการส่งเสริมความร่วมมือจากทุกภาคส่วน เพื่อขับเคลื่อนภูเก็ตสู่การเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน