ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่กับการบริหาร สถานศึกษาของโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแบบบูรณาการประจิม โนนคูณ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1

ผู้แต่ง

  • วีรวัฒน์ บุดดี มหาวิทยาลัยราชธานี
  • เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม มหาวิทยาลัยราชธานี
  • วาสนา อุปสาร มหาวิทยาลัยราชธานี

คำสำคัญ:

สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่, การบริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่ 2. ศึกษาการบริหารสถานศึกษา และ 3. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่กับการบริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน ที่ปฏิบัติงานในโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแบบบูรณาการประจิมโนนคูณ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 จำนวน 155 คน จำแนกเป็นผู้บริหาร 16 คน และครูผู้สอน 139 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ได้แก่ แบบสอบถามสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่ จำนวน 20 ข้อ มีค่า IOC เท่ากับ 1.00 ค่าอำนาจจำแนก .467-.874 และค่าความเชื่อมั่น .95 และแบบสอบถามการบริหารสถานศึกษา จำนวน 20 ข้อ มีค่า IOC เท่ากับ 1.00 ค่าอำนาจจำแนก .470-.758 และค่าความเชื่อมั่น .93 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน

ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่ โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การบริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก และ 3) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการบริหารสถานศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 อยู่ในระดับมาก

คำสำคัญ: สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาตามแนววิถีใหม่, การบริหารสถานศึกษา

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษา ตามกฎหมายกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา.

โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ชัยวัฒน์ ศรีบุญเรือง. (2563). สมรรถนะเชิงวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2 .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

ธวัชชัย แสนดวง. (2565). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2 ในวิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

พิชามญช์ ลาวิชัย. (2562). สมรรถนะของผู้บริหารฐานวิถีชีวิตใหม่กับการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรสงคราม .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปกร.

ยุพา มั่นเขตกิจ (2565). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในปกติใหม่ ตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วรัญญา บุญช่วย. (2564). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5 .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วิกานดา จิรพุทธกร. (2565). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษายุคปกติใหม่กับคุณภาพชีวิตการทำงานของครู สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพเหนือ .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปกร.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ

เขต 1.

International Society for Technology in Education: ISTE. (2019). Principal leadership for technology of national educational technology standards in disruptive era. Education Tech Research, 55(1), 223–252.

Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Journal of Education and Psychological Measurement, 30(3), 607-610

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย