CREATIVE LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN RELATION TO BECOMING A HAPPY ORGANIZATION: A STUDY OF THE EDUCATIONAL MANAGEMENT EFFICIENCY ENHANCEMENT NETWORK, CLUSTER 3, UNDER PATHUM THANI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Keywords:
Creative Leadership, Happy Organization, School AdministratorsAbstract
This research aimed to: 1) examine the level of creative leadership of school administrators; 2) examine the level of happy organization of schools; and 3) investigate the relationship between creative leadership of school administrators and happy organization in schools of Network Group 3 for Promoting Educational Management Efficiency under Pathumthani Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 127 teachers from schools in the aforementioned network group. The research instrument was a five-level rating scale questionnaire. Statistics used for data analysis included mean, percentage, standard deviation, and Pearson's correlation coefficient.
The findings revealed that: 1) the overall level of creative leadership of school administrators was at a high level (𝑥̅ = 4.33, S.D. = 0.58), with all components rated at a high level, and the dimension of creative initiative had the highest mean score; 2) the overall level of happy organization was at the highest level (𝑥̅ = 4.50, S.D. = 0.48), with the dimension of generosity having the highest mean score; and 3) creative leadership of school administrators and happy organization were positively correlated at a statistically significant level of .01 (r = .678), indicating a high level of relationship.
References
ชนนิกานต์ อัคติ, สุดารัตน์ สารสว่าง, และมีชัย ออสุวรรณ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 183–196. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/
article/view/277384/185076
ฐณัฏฐ์ อัฑฒ์ทิวัตถ์ธนา. (2567). ทฤษฎี PERMA: กุญแจสู่องค์กรแห่งความสุข. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(1), 78–88. https://so11.tci-thaijo.org/index.php/J_SSR/
article/view/1070/202
พรรณี ลีกิจวัฒนา. (2568). วิธีวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2550). Happy Workplace: โครงการศึกษาความสุขของคนทำงานในประเทศไทย. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2568).
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่13. กรุงเทพฯ; สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานจังหวัดปทุมธานี. (2566). ฐานข้อมูลที่สนับสนุนยุทธศาสตร์จังหวัด. ปทุมธานี; สำนักงานจังหวัดปทุมธานี
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). รายงานสถิติจังหวัดปทุมธานี. กรุงเทพฯ; สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research
activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
Veenhoven, R. (2010). Greater happiness for a greater number. Journal of Happiness Studies, 11(5), 605–629.
