DIGITAL LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING TEACHERS’ DIGITAL COMPETENCE IN SCHOOLS UNDER THE BANGKOK METROPOLITAN ADMINISTRATION

Authors

  • Watcharapon Habantean Faculty of Education, Srinakharinwirot University, Thailand
  • Theeraphab Phetmalhkul Faculty of Education, Srinakharinwirot University, Thailand

Keywords:

Digital leadership, School administrators, Teachers’ digital competence

Abstract

The purposes of this research were to: 1) study the level of digital leadership of school administrators and the digital competence of teachers in schools under the Bangkok Metropolitan Administration; 2) examine the relationship between the digital leadership of school administrators and the digital competence of teachers; and 3) analyze the digital leadership factors of school administrators affecting teachers’ digital competence. The sample consisted of 390 teachers in schools under the Bangkok Metropolitan Administration, selected through stratified and simple random sampling. The research instrument was a five-point rating scale questionnaire with content validity assessed by the Index of Item-Objective Congruence (IOC), and the overall reliability of the questionnaire was 0.94. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s product-moment correlation coefficient, and multiple regression analysis using the Enter method.

The research findings revealed that the overall digital leadership of school administrators and the overall digital competence of teachers were at a high level ( = 4.39, S.D. = 0.265 and  = 4.43, S.D. = 0.213, respectively). The digital leadership of school administrators had a statistically significant positive relationship with teachers’ digital competence at the .01 level (r = 0.465). Among the dimensions, personnel potential development showed the highest correlation (r = 0.753). Furthermore, the digital leadership of school administrators significantly predicted teachers’ digital competence at the .001 level, accounting for 74.50% of the variance (R² = 0.745). The most influential factor was personnel potential development, followed by digital vision, digital knowledge and skills, digital communication and connectivity, and digital culture and technological ethics. The findings indicate that the digital leadership of school administrators plays a significant role in promoting teachers’ digital competence in the digital era.

References

กิตติพศ โกนสันเทียะ. (2564). สมรรถนะดิจิทัล: สมรรถนะใหม่สำหรับครูยุคปัจจุบัน.วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 22(2), 14–23.

จิราภรณ์ ปกรณ์. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. สถาบันคลังปัญญา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ดิเรก พรสีมา. (2562, 20 พฤศจิกายน). ผู้นำยุคนี้ต้องมี Digital Mindset. กรุงเทพธุรกิจ. https://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/648785

นกฤต พราหมน์นก. (2560). การศึกษาองค์ประกอบด้านภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(1), 43–53.

นันทนัช สุขแก้ว. (2563). ทักษะครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัย (Symposium) ระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 12 (น. 412–425). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ปิยภัทร์ จิรปุณญโชติ. (2559). การประยุกต์ใช้ Google Apps ในการบริหารสารสนเทศของสถานศึกษา. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์การศึกษานอกที่ตั้ง นครนายก. https://nakhonnayok.dusit.ac.th/2016/02/5606.html

มนัสพงษ์ เก่งฉลาด, และ สมศักดิ์ เอี่ยมคงสี. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะหลักของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 20(38), 101–115.

ราณี จีนสุทธิ์, และ หทัยภัทร จีนสุทธิ์. (2564). แนวทางการพัฒนาครูวิถีใหม่ฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล. วารสารคุรุสภาวิทยาจารย์, 2(2), 1–17.

วิชัย วงษ์ใหญ่, และ มารุต พัฒผล. (2562). Digital learning. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.

วิชยานนท์ ทรับถาวรธานี, ศิกานต์ เพียรธัญญกรณ์, และ บดินทร์ นารถโคษา. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารงานสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 12(48), 85–96.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อการศึกษา. (2563). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563–2565. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). Elements digital competency. สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2567). แผนปฏิบัติราชการ ปีการศึกษา 2568 สำนักการศึกษา. กลุ่มงานแผนงานและสารสนเทศ ส่วนนโยบายและแผนการศึกษา สำนักงานยุทธศาสตร์การศึกษา สำนักการศึกษา.

สำนักยุทธศาสตร์การศึกษา สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2568). แผนพัฒนาการศึกษากรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2568–2570). สำนักยุทธศาสตร์การศึกษา.

สุรีย์พร ศรีวัฒนะ, สโรชา คล้ายพันธุ์, และ สมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2567). การพัฒนาโมเดลการวัดสมรรถนะทางดิจิทัลของครูในภาคตะวันออก. วารสารพุทธจิตวิทยา, 9(2), 231–241.

Stodd, J. (2014). The social leadership handbook (1st ed.). Sea Salt Publishing.

UNESCO. (2019). Artificial intelligence (AI) in education: Challenges and opportunities for sustainable development. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000366994

Downloads

Published

2026-10-30