A STUDY OF EDUCATIONAL ADMINISTRATION OF STUDENT CARE AND ASSISTANCE SYSTEMS THE DIGITAL EAR ACCORDING TO THE BRAHMAVIHARA 4 PRINCIPLES IN MEDIUM-SIZED SCHOOLS UNDER THE NAKHON SAWAN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Keywords:
administration, student care and support system, digital era, Brahmavihara 4, medium-sized schoolsAbstract
This research aimed to: 1) study the state of student support system administration in the digital era based on the Four Brahmavihara principles in medium-sized schools under Nakhon Sawan Primary Educational Service Area Office 1, and 2) compare such administration classified by the general information of school administrators and teachers. This study employed a quantitative research methodology. The sample group consisted of 242 participants. The research instrument was a questionnaire concerning student support system administration in the digital era based on the Four Brahmavihara principles. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and hypothesis testing through t-test and one-way analysis of variance (One-Way ANOVA: F-test).
The results of the research showed that: 1) the overall state of student support system administration in the digital era based on the Four Brahmavihara principles was at the highest level. When considering each aspect, five aspects were found and ranked from highest to lowest as follows: student referral, student promotion, prevention and problem-solving, student screening, and knowing students individually. These findings reflect that the application of digital technology integrated with the Four Brahmavihara principles enhances the efficiency of systematic student support. Specifically, Metta (loving-kindness) promotes individualized care and attention to students; Karuna (compassion) supports appropriate assistance and problem-solving; Mudita (sympathetic joy) promotes and develops students’ potential; and Upekkha (equanimity) ensures fairness and impartiality in screening and decision-making. 2) The comparative results based on general information showed that school administrators and teachers with different gender, age, and educational levels had no significant differences in opinions. In contrast, factors related to training on the student support system, serving as homeroom teachers, and frequency of communication technology use showed differences. This indicates the importance of continuously developing personnel capacity in digital competencies and student support systems
References
กันตภณ อ่อนพุทธ. (2568). การพัฒนาการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ตามหลักภาวนา 4 ในโรงเรียนขยายโอกาส เขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาชัยนาท. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กฤษฎิ์ พูดเพราะ. (2568). การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรังเขต 1. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 10 (1), 2938-2950.
ณัฐพล มิตรอารีย์. (2567). การประเมินโครงการระบบดูแลชวยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดหินดาด สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 3. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร. 5(2), 319-330.
นุจรี เมฆพิทักษ์. (2565). แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักไตรสิกขา ในโรงเรียนขยายโอกาสสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1. วารสารวิจัยวิชาการ. 5(4), 171-184.
ประชัน ธิมาและสมบัติ ศรีทองอินทร์. (2565). แนวทางการดําเนินงานระบบดูแลชวยเหลือนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์
ประวิน แก้วดวงแสง และคณะ. (2568). การจัดระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารปัญญาลิขิต. 4(3), 30-47.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. (ฉบับที่ 3). (2553). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 หน้า 2 (19 สิงหาคม 2542).
มาโนช ตัญยงค์และวัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง. (2564). การศึกษาแนวทางการพัฒนาการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9 จังหวัดสุพรรณบุรี สหวิทยาเขตพุเตย. ในวิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
โยธิกา เลิศรัตยากุล, มหาญาณวัฒน์ ฐิตวฑฺฒโน และสมศักดิ์ บุญปู่. (2565). ศึกษาสภาพการส่งเสริมดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์. 3(1), 11-18.
รสธร เต็มหน. (2567). การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนประถมศึกษาในอําเภอเขาย้อย สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1, วารสารสหวิทยาการและนวัตกรรมการจัดการ. 2(3), 21-32.
สุมลรัตน์ เหล่าอยู่คง. (2566). การบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษของ ศูนย์การศึกษาพิเศษ ส่วนกลาง กรุงเทพมหานคร. ใน การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
สมบูรณ์ แก้วทุยและดารณีย์ พยัคฆ์กุล. (2567) การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนกลุ่มเพชรชนแดน อำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่. 10(1), 37-52.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ (2567). สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมมหานคร : พริกหวานกราฟฟิก จำกัด.
อดุลย์ วรรณะปะกะ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงาน ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
