SUSTAINABLE LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER LOCAL GOVERNMENT ORGANIZATIONS IN LOEI PROVINCE
Keywords:
Sustainable leadership, School administrators, Local Administrative OrganizationAbstract
The objectives of this research were to: 1) investigate the level of sustainable leadership among school administrators under the Local Administrative Organization in Loei Province; 2) compare this sustainable leadership based on the variables of gender, educational attainment, and work experience; and 3) propose guidelines for developing the sustainable leadership of these school administrators. The study employed a Multiphase Mixed Methods Research design. For the quantitative phase, the sample consisted of 224 school administrators and teachers. Data were collected using a 5-level rating scale questionnaire and analyzed utilizing frequency, percentage, mean, standard deviation, Independent Samples t-test, and One-way ANOVA. In the qualitative phase, data were gathered from five educational administration experts acting as key informants through semi-structured interviews, and subsequently analyzed using content analysis.
The research findings revealed the following:
1) The overall level of sustainable leadership among the school administrators under the Local Administrative Organization in Loei Province was at the highest level. Upon examining individual aspects, the depth of knowledge in multidisciplinary sciences exhibited the highest mean score. 2) The comparative analysis based on the work experience variable demonstrated a statistically significant difference at the .05 level; specifically, personnel with over 10 years of work experience perceived the sustainable leadership at a higher level than those with 5 years or less of experience. Conversely, no significant differences were found when classified by gender and educational attainment. 3) The proposed guidelines for developing sustainable leadership comprised seven key elements: establishing Professional Learning Communities (PLC) to integrate knowledge, formulating long-term personnel development plans, defining a shared vision collaboratively with stakeholders, utilizing digital governance systems to enhance transparency and accountability, fostering systemic work competencies, implementing participatory strategic planning, and developing Knowledge Management (KM) systems to sustain and generate new innovations.
Keywords: Sustainable leadership, School administrators, Local Administrative Organization
References
กนกอร สมปราชญ์. (2558). ภาวะผู้นำการเรียนรู้ของผู้บริหารโรงเรียน การศึกษาทฤษฎีฐานราก (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2562). มาตรฐานการดำเนินงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้านการศึกษา. กระทรวงมหาดไทย.
กรวิกา มั่งมูล. (2563). ภาวะผู้นำแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูอำเภอแม่สรวย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2 .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
กรุณา ศรีแสน. (2561). การพัฒนาตัวบ่งชี้และแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำที่ยั่งยืนสำหรับผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต . มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กษมา วรวรรณ ณ อยุธยา. (2553). สังคมแห่งการเรียนรู้และการบริหารเชิงกลยุทธ์ในวงการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กล้าศักดิ์ จิตต์สงวน. (2555). ผู้นำกับการจัดการความเปลี่ยนแปลง นวัตกรรมและกลยุทธ์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิติต ยัคคานนท์. (2543). ลักษณะผู้นำและการพัฒนาบุคลิกภาพสำหรับนักบริหาร. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2556). การคิดเชิงอนาคต. (Future Thinking) (พิมพ์ครั้งที่5). ซัคเซสมีเดีย.
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2556). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิรภาภ์ คุนาธรพงศ์. (2558). คุณลักษณะภาวะผู้นำแบบยั่งยืนของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21 .ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ตีพิมพ์. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จุมพล หนิมพานิช, และ กวี วงศ์พุฒ. (2551). ภาวะผู้นำและการจัดการแนวใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณิชาวรณัฐ ซองดี. (2563). การศึกษาภาวะผู้นำแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียนในอำเภอวังเหนือ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 3.ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต .มหาวิทยาลัยพะเยา.
ทิวากานต์ ศรีสวัสดิ์. (2558). ภาวะผู้นำแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 19. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 38(4), 57-64.
Badawood, A. M. (2003). The Development of Sustainable leadership of private secondary school principals in Jeddah, Saudi Arabia [Unpublished doctoral dissertation]. University of Birmingham.
Bennis, W., & Thomas, R. J. (2002). Geeks and geezers How era, values, and defining moments shape leaders. Harvard Business School Press.
Bothwell, R. (1983). Dynamics of leadership in education. Academic Press.
Burns, J. M. (1978). Leadership. Harper & Row.
Davies, B. (2007). Developing Sustainable leadership. Management in Education, 21(3), 4-9. https//doi.org/10.1177/0892020607079984
DuBrin, A. J. (1995). Leadership Research findings, practice, and skills. Houghton Mifflin.
DuBrin, A. J. (2007). Leadership Research findings, practice, and skills (5th ed.). Houghton Mifflin.
Fiedler, F. E., & Garcia, J. E. (1987). new approaches to effective leadership Cognitive resources and organizational performance. John Wiley & Sons.
Ford, M. L. (1999). Superintendents’ perceptions of Sustainable leadership in changing times [Unpublished master's thesis]. University of Toronto.
Fullan, M. (2005). Leadership & sustainability System thinkers in action. Corwin Press.
Hallinger, P. (2018). Surviving or thriving? Sustainable leadership in uncertain times. Journal of Educational Administration, 56(6), 661-677.
Hargreaves, A., & Fink, D. (2004). The seven principles of Sustainable leadership. Educational Leadership, 61(7), 8-13.
