A CAUSAL MODEL OF THE FACTORS AFFECTING EFFECTIVENESS OF SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF THE PRIVATE EDUCATION COMMISSION

A CAUSAL MODEL OF THE FACTORS AFFECTING EFFECTIVENESS OF SCHOOLS UNDER THE OFFICE OF THE PRIVATE EDUCATION COMMISSION

Authors

  • Jongdee Pechsangkoon Faculty of Education, Western University, Thailand
  • Somkiat Udomrattanachaiyakul Faculty of Education, Western University, Thailand
  • Chulapunporn Thanaphaet Faculty of Education, Western University, Thailand

Keywords:

Causal Relationship, School Effectiveness

Abstract

The objectives of this research were: 1) To determine leadership, organizational culture, organizational competency, organizational commitment, and effectiveness of schools under the Office of the Private Education Commission; 2) To study the relationship between leadership, organizational culture, organizational competency, organizational commitment and effectiveness of schools under the Office of the Private Education Commission; and 3) To determine the consistency of the causal relationship model. The instruments used to analyze were questionnaires. The statistics employed were percentage, mean, and standard deviation. Confirmatory factor analysis and analysis of causal relationships (Structural Equation Model: SEM)

The research findings were revealed as follows: 1.The leadership, organizational culture, organizational competency, organizational commitment and effectiveness of Primary Schools were at a moderate level. 2.The variables had the greatest effect on school effectiveness were organizational competency. The variables had the least effect on school effectiveness were the leaders. The organizational competency has a direct influence on school effectiveness with a coefficient of 0.991. The organizational culture had a statistically significant direct effect on school effectiveness with a coefficient of 0.179. The organizational commitment had a statistically significant direct effect on school effectiveness with a coefficient of 0.425 (t = 6.692 , p = .000) and the leadership had a significant negative effect on school effectiveness with a path coefficient of -.659. The model accounted eighty four (84) percent of the variance of school effectiveness  3.The model was fit to the empirical data. (χ2 / df= 1.271, GFI = 0.983, AGFI = 0.964, RMSEA = 0.022)

References

เฉลียว ภากะสัย. (2560). ปัจจัยวัฒนธรรมองค์การที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่อสถาบันของบุคลากรมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ชยาธิศ กัญหา. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ธวัชชัย ตั้งอุทัยเรือง. (2557). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของประสิทธิผลโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคกลางของประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

บัณฑิต ผังนิรันดร์. (2560). อิทธิพลของลักษณะองค์การนโยบายการบริหารและการปฏิบัติงานสภาพแวดล้อมการทำงานภายในองค์การแรงจูงใจในการทำงานความพึงพอใจในงานและความผูกพันต่อองค์การที่มีต่อประสิทธิผลของมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการอุดมศึกษา. ก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

พัฒนะ สีหานุ. (2563). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็กสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

รุจา รอดเข็ม. (2557). การพัฒนารูปแบบการประเมินประสิทธิผลองค์การของวิทยาลัยในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขประยุกต์ตามแนวทางการประเมินองค์การแบบสมดุล. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รังสรรค์ อ้วนวิจิตร. (2564). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีนิพนธ์ สาขาวิชาการการจัดการ. มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

สัมฤทธิ์ กางเพ็ง. (2561). ปัจจัยทางการบริหารที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน: การพัฒนาและการตรวจสอบความตรงของตัวแบบ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Arroba, T. and Kim, J. (2020). Pressure at Work: A Survivals Guide for Manger. (2nd ed.). London: McGraw-Hill.

Chowdhury, S. (2013). Organization 21C: Someday All Organizations Will Lead this Way. London: Prentice Hall.

Geijsel, F. and et. al. (2013). Transformational Leadership Effects on Teachers Commitment and Effort Toward School Reform. Journal of Educational Administration. 41(3).

Jeynes, W. H. (2017). The Relationship between Parental Involvement and Urban Secondary School Student Academic Achievement A Meta-Analysis. Urban education. 42(1).

Kast, F. E. and Rosenzweig. (2015). Organization and Management: A System and Contingency Approach. (4th ed.). New York: McGraw-Hill Book.

Owen, R. G. (2015). Organizational Behavior in Education. New York: Allyn and Bacon.

Reeves, J. B. (2010). Academic optimism and organizational climate: An Elementary School Effectiveness Test of Two Measures. 3439839 Ed.D., The University of Alabama, United States - Alabama. Retrieved on May 6, 2023, from http://search.proquest.com/docview/851889195?accountid=35151

Scott, W. R. (2013). Organizations: Rational Natural and Open Systems. New Jersey: Englewood Cliffs, Prentice Hall.

Steers, R. M. and Porter, L. W. (1977). Antecedents and Outcomes of Organizational Commitment. Administrative Science Quarterly.

Downloads

Published

2023-12-30