CURRICULUM EVALUATION OF WAT KHLONG MAI SCHOOL, SARABURI PROVINCE USING THE CIPP MODEL
Abstract
This research aimed to study the results of the evaluation of Wat Khlong Mai School’s curriculum in Saraburi Province in terms of context, input, process, and product. The group of informants in this research was selected using purposive sampling, consisting of 1 school administrator, 7 members of the school board of Wat Khlong Mai School, and 3 teachers. As for the students, simple random sampling was used by drawing lots, selecting a total of 15 students. The research instruments were: 1) a questionnaire, which was a five-point Likert scale questionnaire, consisting of 3 sets: Set 1 was for administrators and teachers, with an item-objective congruence (IOC) index between 0.60 - 1.00 and reliability of 0.73; Set 2 was for the school board members, with IOC between 0.60 - 1.00 and reliability of 0.72; Set 3 was for students, with IOC between 0.60 - 1.00 and reliability of 0.73. 2) a structured interview, consisting of 3 sets: Set 1 was for administrators and teachers, with IOC between 0.60 - 1.00 and reliability of 0.81; Set 2 was for the school board members, with IOC between 0.60 - 1.00 and reliability of 0.88; Set 3 was for students, with IOC between 0.60 - 1.00 and reliability of 0.87. Data were analyzed using mean, standard deviation, percentage, and content analysis.
The research results showed that
- The evaluation results of Wat Khlong Mai School’s curriculum in Saraburi Province in terms of context indicated the highest level of appropriateness (=4.67, S.D.=0.46) 2. The evaluation results in terms of input indicated a high level of appropriateness (=4.38, S.D.=0.68) 3. The evaluation results in terms of process indicated a high level of appropriateness (=4.41, S.D.=0.64) 4. The evaluation results in terms of product indicated the highest level of appropriateness (=4.55, S.D.=0.07) 5. The overall evaluation of the school curriculum indicated the highest level of appropriateness (=4.50, S.D.=0.46)
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤติญา กิติมา. (2561). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษาระบบสองภาษาโรงเรียนเทศบาล 7ฝั่งหมิ่น จังหวัดเชียงราย. การค้นคว้าอิสระ บัณฑิตศึกษาสาขาวิชาหลักสูตรการสอนและเทคโนโลยีการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
โขมพัสตร์ สมบุญ. (2561). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษาตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร.บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
คณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการศึกษา. (2564). แผนการปฏิรูปประเทศ ด้านการศึกษา (ฉบับปรับปรุง). เรียกใช้เมื่อ 10 มิถุนายน 2567 จาก http://nscr.nesdc.go.th/nesdc.uat.
จารุพล เรืองสุวรรณ. (2564). นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพมหานคร : สถาบันพระปกเกล้า.
จิตรา เผือกสวัสดิ์. (2561). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีชั้นประถมปีที่ 4 – 6 โรงเรียนวัดนอก อ.ดอนสัก จ.สุราษฎร์ธานี โดยใช้รูปแบบซิป. ในการศึกษาค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ฆนัท ธาตุทอง. (2550). เทคนิคการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. นครปฐม : เพชรเกษมการพิมพ์.
ทอแสงรัศมี ถีถะแก้ว. (2562). อนาคตเด็กยุคใหม่ไปทางไหนดี. เรียกใช้เมื่อ 10 มิถุนายน 2567 จาก https//www.kidjapak.com.
มานพ ชูคง. (2558). การประเมินหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับชั้นประถมศึกษา โรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสงขลา. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิตสาขาวิชาการวิจัยและประเมิน มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ศิริมา กฤตาภรณ์. (2560). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา โรงเรียนบ้านป่าถล่ม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ใน การศึกษาอิสระบัณฑิตศึกษา .มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
อิทธิเดช น้อยไม้. (2564). การประเมินหลักสูตรโรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพาโปรแกรมอังกฤษ-คณิตศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(3), 390-393.
