THE PWO KAREN CULTURAL IDENTITY OF SAI KHLONG SA WOVEN TEXTILES TOWARDS CONTEMPORARY COMMERCIAL PRODUCT MANAGEMENT
Keywords:
Cultural Identity, Karen Pwo, Sai Khlong Sa, ontemporary Commercial Product Management, Local EconomyAbstract
This academic article studies the cultural identity of the Karen Pwo people through the wisdom of the Sai Khlong Sa woven fabric from the Ban Tha Makham community, Suan Phueng District, Ratchaburi Province, and its transformation into contemporary commercial products. The study shifts from the time-consuming and costly traditional weaving process to screen-printing the designs onto t-shirts, catering to the lifestyle and purchasing power of contemporary tourists. It analyzes the strengths, weaknesses, opportunities, and threats to identify strategies for the Sai Khlong Sa woven fabric. The findings indicate that the shift from time-consuming and costly weaving to screen-printing and painting on t-shirts reduces production time to minutes, resulting in economies of scale. Furthermore, value is added through the IKEA Effect, achieved through workshops where tourists can color the designs themselves, fostering a sense of ownership and pride. This encourages consumers to pay a higher price than the general market rate. Value chain management emphasizes community involvement, utilizing local raw materials and designs, distributing work within the community, and distributing products through key tourist destinations and online channels.
References
อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี. (2025). สารานุกรมเสรี. เรียกใช้เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2568 จาก https://th.wikipedia.org/wiki
สำนักงานจังหวัดราชบุรี. (2566). แผนพัฒนาจังหวัดราชบุรี (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานจังหวัดราชบุรี.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570): หมุดหมายที่ 6 ไทยเป็นจุดหมายของการท่องเที่ยวที่เน้นคุณภาพและความยั่งยืน.กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักสถิติจังหวัดราชบุรี. (2563). สถิติการท่องเที่ยว จังหวัดราชบุรี. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. เรียกใช้เมื่อ 15 พฤศจิกายน 2568 จาก http://ratburi.nso.go.th/110-2012-01-09-07-04-24/nsoinfo/506-nso70tu8-61.html
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). แผนยุทธศาสตร์จังหวัดราชบุรี.กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัล เพื่อเศรษฐกิจและสังคม.เรียกใช้เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2568 จาก https://ratchaburi.thailocallink.com
หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ .(2568). โครงการขับเคลื่อนศิลปะและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของชุมชนชาติพันธุ์ไทยกะเหรี่ยง บริเวณแถบเทือกเขาตะนาวศรี จังหวัดราชบุรี (ตำบลสวนผึ้งและตะนาวศรี). เรียกใช้เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2568 จาก https://pmua.or.th/research/a13f640074/
Barney JB.(1991) Firm resources and sustained competitive advantage. J Manage ,17(1), 99–120.
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood Press.
Howkins J. (2001). The Creative Economy: How People Make Money from Ideas. London: Penguin.
Norton MI, Mochon D, Ariely D. (2012). The IKEA effect: When labor leads to love. J Consum Psychol, 22(3), 453–60.
Porter ME. (1985) Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. New York: Free Press.
Porter, M. E., & Kramer, M. R. (2011). Creating shared value. Harvard Business Review, 89(1–2), 62–77.
Throsby D. (2011) Economics and Culture. Cambridge: Cambridge University Press.
United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD). (2010). Creative economy report 2010: Creative economy A feasible development option. United Nations.report 2010: Creative economy: A feasible development option. United Nations.
