ผลกระทบของปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่สร้างสรรค์ต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ: โอกาสและความท้าทาย
คำสำคัญ:
ปัญญาประดิษฐ์, การเรียนรู้ภาษาอังกฤษ, เทคโนโลยีการศึกษาบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ที่สร้างสรรค์ (AI) ต่อการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในบริบทการศึกษาร่วมสมัย โดยเฉพาะเครื่องมือปัญญาประดิษฐ์ (AI) เช่น ChatGPT, Claude และ Gemini ที่กำลังเปลี่ยนแปลงการเรียนการสอนภาษาอย่างรวดเร็วการศึกษานี้ใช้วิธีการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบจากเอกสารทางวิชาการ หนังสือ บทความวิชาการ และบทความวิจัย เพื่อสังเคราะห์ความรู้เกี่ยวกับโอกาสและความท้าทายของเทคโนโลยีนี้
ผลการศึกษาพบว่าปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่สร้างสรรค์นำเสนอโอกาสที่สำคัญในหลายมิติ ได้แก่ การเพิ่มประสิทธิภาพในการฝึกทักษะการพูด ฟัง อ่าน เขียนภาษาอังกฤษ โดยให้ข้อเสนอแนะแบบทันทีและสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ปรับเปลี่ยนตามความต้องการของผู้เรียน การเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ที่ไม่จำกัดเวลาและสถานที่ และการลดความวิตกกังวลในการใช้ภาษาอังกฤษ ปัญญาประดิษฐ์ (AI) สนับสนุนการเรียนรู้แบบอิสระ ส่งเสริมแรงจูงใจการเรียนผ่านการโต้ตอบที่น่าสนใจ และเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้รับประสบการณ์การสื่อสารในสถานการณ์จริง การใช้งานปัญญาประดิษฐ์ (AI) มีความท้าทาย เช่น ความถูกต้องของข้อมูล การพึ่งพาเทคโนโลยีมากเกินไปจนอาจลดทักษะการคิดวิเคราะห์ ประเด็นจริยธรรมเกี่ยวกับการลอกเลียนงานและความซื่อสัตย์ทางวิชาการ ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี และความกังวลเรื่องความเป็นส่วนตัวของข้อมูล
การบูรณาการปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ากับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษควรดำเนินการอย่างรอบคอบ โดยต้องมีการพัฒนานโยบาย แนวปฏิบัติที่ชัดเจนและการฝึกอบรมครูให้มีสมรรถนะทางดิจิทัล เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีได้อย่างเต็มศักยภาพ การวิจัยในอนาคตควรมุ่งเน้นการประเมินผลระยะยาวของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและพัฒนาแนวทางการใช้งานที่เหมาะสมกับบริบทการศึกษาไทย
เอกสารอ้างอิง
ชุมแพร บุญยืน, นวรัตน เดชพิมล, ณุกานดา ศุภวัฒน และ ศิรินนา วอนเกานอย. (2018). ทฤษฎีการยอมรับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ Information Technology Acceptance Theories. Chophayom Journal, 29(1), 359–372.
ปราโมทย์ ลือนาม. (2554). แนวคิดและวิวัฒนาการของแบบจำลองการยอมรับการใช้เทคโนโลยี. Modern Management Journal, 9(1), 9-17.
ปาริฉัตร วิชุภากรณ์กุล, อัฏฐมา บุญปาลิต และ เกริกฤทธิ์ อัมพะวัต. (2564). การเตรียมความพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงสู่เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ของพนักงานโรงแรมในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 38(1), 470–484.
Chun, D., Kern, R., & Smith, B. (2016). Technology in language use, language teaching, and language learning. The Modern Language Journal, 100(S1), 64-80.
Kessler, G. (2018). Technology and the future of language teaching. Foreign Language Annals, 51(1), 205-218.
Liang, J. C., Hwang, G. J., Chen, M. R. A., & Darmawansah, D. (2023). Roles and research foci of artificial intelligence in language education: an integrated bibliographic analysis and systematic review approach. Interactive Learning Environments, 31(7), 4270-4296.
Searle, J. R. (1980). Minds, brains, and programs. Behavioral and Brain Sciences, 3(3), 417-424.
Shadiev, R., & Yang, M. (2020). Review of studies on technology-enhanced language learning and teaching. Sustainability, 12(2), 524.
Thorne, S. L., & Payne, J. S. (2005). Evolutionary trajectories, Internet-mediated expression, and language education. CALICO Journal, 371-397.
Timms, M. J. (2016). Letting artificial intelligence in education out of the box: educational cobots and smart classrooms. International Journal of Artificial Intelligence in Education, 26, 701-712.
Wang, W., & Siau, K. (2019). Artificial intelligence, machine learning, automation, robotics, future of work and future of humanity: A review and research agenda. Journal of Database Management (JDM), 30(1), 61-79.
Yang, S. C., & Chen, Y. J. (2007). Technology-enhanced language learning: A case study. Computers in Human Behavior, 23(1), 860-879.
